လမင္း
ၾကယ္ကေလးေတြ ေငးမိတဲ႔ အျပစ္မွာ
မ်က္ေမွာင္မၾကံဳ႕လိုက္ပါနဲ႔
လမ္းေပ်ာက္သြားမွာ စိုးလို႔ပါ။
ေက်ာ္ညိဳေသြး
မ်က္ေမွာင္မၾကံဳ႕လိုက္ပါနဲ႔
လမ္းေပ်ာက္သြားမွာ စိုးလို႔ပါ။
ေက်ာ္ညိဳေသြး
ညီမေလးႏွင္႔ ကၽြန္ေတာ္
အိမ္တြင္ညီမေလးႏွင္႔ စကားမ်ားရသည္မွာအၾကိမ္ၾကိမ္။ ကၽြန္ေတာ္႔ ဂစ္တာကိုယူယူကိုင္ေသာေၾကာင္႔ ကၽြန္ေတာ္ႏွင္႔ ကေတာက္ကဆျဖစ္ရတိုင္း အေဖႏွင္႔အေမက ကၽြန္ေတာ္႔ကိုခ်ည္းဆူေလေတာ႔သည္။ အငယ္ျဖစ္သူ ကိုယ္႔ညီမေလးအား မညွာဘူးဟူ၍ေျပာေသာ္လည္းမရ ကၽြန္ေတာ္႔ပစၥည္း၊ ပစၥယမ်ားကိုယူကိုင္သည္ကိုမၾကိဳက္။ ထို႔ေၾကာင္႔ကၽြန္ေတာ္႔ညီမေလးက ကၽြန္ေတာ္႔ကို “ကပ္စီးနည္းၾကီး” ဟုအျမဲတမ္းေျပာေလ႔ရွိသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေမာင္ႏွမ ႏွစ္ေယာက္ငယ္ငယ္က ေက်ာင္းတက္စဥ္က ကၽြန္ေတာ္သည္မုန္႔ဖိုးမ်ားကိုမစားဘဲ စုစုထားကာ ကၽြန္ေတာ္ၾကိဳက္သည္႔ ပစၥည္းမ်ားကို ၀ယ္ေလ႔ရွိသည္။ ညီမေလးကေတာ႔ စားသင္႔တာစား၊ စုသင္႔တာစုႏွင္႔ ညီညီမွ်မွ်ရွိခဲ႔သည္။ အေမေပးေသာမုန္႔ဖိုးမ်ားကို ကုန္သြားမွာေၾကာက္သျဖင္႔စုစုထားျပီး မုန္႔မစားဘဲ ညီမေလးဆီကသာ ကပ္ရပ္လွ်က္စားခဲ႔သည္ခ်ည္း။ မေကာင္းတတ္၍ညီမေလးအား ၀ယ္ေကၽြးရလွ်င္လည္း။ ေစ်းေပါေသာမုန္႔မ်ားကိုသာ၀ယ္ေကၽြးေလ႔ရွိခဲ႔သည္။ တစ္ခါတစ္ခါ ကၽြန္ေတာ္႔ညီမေလး၀ယ္ ေကၽြးေသာ မုန္႔မ်ားမွာကၽြန္ေတာ္ပင္ကိုယ္တိုင္ပင္ ၀ယ္၍မစားဖူးေသာ မုန္႔မ်ားပါေလသည္။ ျမိန္ရည္ယွက္ရည္စားေနေသာ ကၽြန္ေတာ္႔ကိုၾကည္႔ေနသည္႔ ညီမေလးမ်က္လံုးမ်ားကိုကၽြန္ေတာ္အဓိပၸါယ္မေဖာ္တတ္ခဲ႔။ သို႔ေသာ္ကၽြန္ေတာ္႔ညီမေ...
Comments