ကျော်ညိုသွေး

ေပါက္ေခါင္းသူက ႏႈတ္ခမ္းမလွဘူး ၊ ေက်ာက္ေျမာင္းသူက အရမ္းမ၀ဘူး တစ္ေယာက္ေျပာင္းက်ဴမွ စန္းထဖူး။ အရမ္းအလွထူးလည္း နားမလည္ရင္သြား။ ပန္းတမွ်ဖူးလည္း မယားတစ္ကယ္မထင္ထား။ အလြမ္းက ျမဴးလည္း အမွားရယ္ မဆင္အား ဟင္…အနမ္းရယ္ ျခင္အလားရွိသူနဲ႔ ပ်ိဳ ရင္…လမ္း၀ယ္ အစဥ္အနားရွိသူနဲ႔ ခ်ိဳ တမင္ ပန္းဖြယ္အဆင္ အမွားၾကည္႔သူ နဲ႔ ကိုယ္။ အျမဲကို တစ္ေယာက္တစ္မ်ိဳးေလ အသည္းဆို ေခါက္ရိုးေၾက။ မိန္းမ ေနာက္ပိုးေတြ လည္း ရွိခဲ႔ ထိန္းမရ ႏွစ္ေယာက္ၾကိဳးေတြလည္း ျငိခဲ႔။ ဟဟ….ရွိခဲ႔တဲ႔ အစကေတာ႔ သင္းတုိ႔က မူယာမာယာနဲ႔ အတင္းရႈိက္ရိႈက္ငို အဟတ္! ဘ၀က မလွပေတာ႔ အလ်ဥ္းရို႕ၾက ကလူအထာ ငါကပဲ အတင္းလိုက္ၾကိဳက္သလို.. Fuck ! အို…အေျခႊအရံေတြက တအားမ်ားစဥ္ ခ်ိဳေန - သံေ၀ဂစကား မၾကားခ်င္။ အမ်ားအျမင္မွာ က်ားအသြင္ပမာ ေပၚလည္း။ ျခားခ်င္စရာ အမ်ားက်ဉ္စရာ ေက်ာ္လည္း။ ထားခင္ကညာ အနားပင္သာ ေပ်ာ္ဆဲ။ အို..အရႈပ္အပြၾကားမွာ မလို အႏုတ္က မွားကာ အပိုအလုပ္ကမ်ား။ အလုိ…ဗုဒၶ ဘုရား ဆီဆုေျခြ ပ်ိဳတရုတ္မ အနားအတည္ ျပဳေလ ဘယ္လိုလုပ္မွ မျခားျပီ ခု အေျခ။ ေက်ာ္ညိဳေသြး

ေျပာလိုက္ရင္ အံတိုေနျပီ ဒီစကားနဲ႔ပဲ ရန္လိုေနသည္။ အေညွာင္႔ထြက္တာနဲ႔ပဲ အသီးကို အျမန္လိုေနသည္။ အစြန္းေရာက္စကားေတြက ေျခႊ သည္ကြာ အသံပိုေနသည္။ အပင္ေျခရင္းမွာေတာ႔ ေျမဆီလႊာာ အမွန္လိုေနျပီ ငါ႔ဘက္မလိုက္ရင္ေတာ႔ ေသျပီဆရာ ရန္ျဂိဳလ္ေတြ စီ။ ေက်ာ္ညိဳေသြး

ေန႔လယ္တုန္းက ထမင္းကို အေလာတေကာစားရင္း.. “ငါ.. ထမင္းစားဖို႔ အလုပ္လုပ္ေနတာလား.. အလုပ္လုပ္ဖို႔ ထမင္းစားေနတာလား” .. လို႔ အလန္႔တၾကားေတြးမိလိုက္တယ္..။ အေလာတေကာ စားတယ္ဆိုမွေတာ႔ အလုပ္လုပ္ဖို႔ ထမင္းစားတာေနမွာေပါ႔ေလ အလုပ္ကိုအေလာတေကာလုပ္ျပီး ထမင္းစားရင္ေတာ႔ ထမင္းစားဖို႔ အလုပ္လုပ္တာေနမွာေပါ႔။ အလုပ္လုပ္ဖို႔ ထမင္းစားတာလား ၊ ထမင္းစားဖို႔ အလုပ္လုပ္တာလား ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္... အလုပ္ေကာင္းေကာင္းလုပ္ျပီး ၊ ထမင္းလည္းေကာင္းေကာင္းစားဖို႔ေတာ႔ လိုလိမ္႔မယ္။ ထမင္းစားစား ၊ အလုပ္ လုပ္လုပ္လုပ္သမွ်ဟာ စားဖို႔ နဲ႔ စားသမွ်ဟာ လုပ္ဖို႔ ျဖစ္တယ္။ ဒီထက္ပိုျပီး ၊ ထူးျပီး ၊ မူးျပီး ၊ ရူးျပီးေနဖို႔မလို ယဥ္ေက်းမႈ႕ေတြတိုးတက္လာေတာ႔ ကမၻာဦးကိုသင္ပုန္းေခ်ခ်င္ သင္ပုန္းမေက်ေသးတာေတြကလည္း သင္ပုန္းမေက်။ သင္ပုန္း မေက် တေက်နဲ႔ မို႔ သင္ပုန္းေတြ ရိုက္ခြဲလိုက္စို႔။ ေက်ာ္ညိဳေသြး

အနားလာျပီး အဘြားကညာၾကီးက ပြားပါဘိကြယ္။ မယားဟာ မျငီးဖြယ္လို႔ အရင္ကထင္သမွ် ရင္က အျမင္ကခုတလြဲ၊ ဘယ္သူ႔ပဲေပးေပး။ ခုပဲေျပးကာ တြန္႔ေတာ႔မယ္။ လြန္႔ေတာ႔မယ္ေဟး။ အထြန္႔ေတာ႔ တစ္ကယ္မေသးတယ္။ အငယ္ ေသြးေတြ တစ္အားၾကြျပန္ေတာ႔။ ထျပန္ေပါ႔စိတ္ေတြ။ အိပ္ေနခ်ိန္ေဘးနားမွာ အသီးပုပ္ၾကီးက တြတ္ထိုး။ ခၽြတ္ခ်ိဳးလို႔မရတဲ႔၀ဋ္ရယ္။ အသစ္တစ္ကယ္ျပန္လွန္ကာစလို႔ရရင္။ အၾကံသာက အရုပ္မပဲဖက္တြယ္။ အဟုတ္လွ ယမင္းကညာ ငယ္ကို။ ဘယ္တစ္ေပြ႔ ညာတစ္ပိုက္ရယ္ႏွင္႔။ ငါအၾကိဳက္မို႔ေလွာ္ခ်င္ေသာ္လည္း။ အေတာ္မေပ်ာက္တဲ႔… ေအာ္..ေၾကာက္စရာ ကားအိုစက္သံအေႏွာင္႔ေၾကာင္႔။ လန္႔ေၾကာင္႔ညေပါင္း။         ။  ေက်ာ္ညိဳေသြး

ဂ်ိဳလီၾကီးမလွေတာ႔ဘူး ဆိုတဲ႔ ကြန္မန္႔ေလးဖတ္လိုက္ရေတာ႔ ငယ္ငယ္က ဖတ္ဖူးတဲ႔ တစ္ကြက္ဟာသ ကာတြန္းေလး ျပန္ျပီးသတိရတယ္။ ဂ်ိဳလီၾကီး ဒီဇာတ္ကားမွာ ေတာ္ေတာ္ၾကီးကို ရြဲသြားျပီးတဲ႔ .. ….ေျပာတယ္။ စာတစ္ပုဒ္ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ျဖစ္ဖို႔ စာရြက္ကေလးေတြ အိတ္မွာေဆာင္ ဒိုင္ယာရီေလး ေဘးမွာခ် ေဘာလ္ပင္ မွင္မကုန္ဖို႔ လည္း လိုေသးတယ္။ အခုေတာ႔ ေဇာ္ဂ်ီေဖာင္႔နဲ႔ Desktop နဲ႔ Microsoft Word နဲ႔ ျမန္မာစာ ကီးဘုတ္နဲ႔ အိုေခမွာ..စိုေျပလို႔။ အရင္တုန္းက ခက္ခက္ခဲခဲ ကဗ်ာေလးေတြကို ျပန္လြမ္းတယ္ အလ်င္အျမန္ခ်မေရးႏိုင္ေတာ႔လို႔ စြန္႔လႊတ္႔လိုက္ရတဲ႔ အေတြးေလးေတြ မွင္စာမပါပဲ လႊတ္တဲ႔ စြန္ေလးေတြလိုပါပဲလား။ ေကာ႔…ျပန္…လန္…လို႔ လယ္ကြင္းထဲက်သြားတာမ်ား ရင္ထဲမွာ ဟာ…တာတာ။ အေကာင္းလားအဆိုးလား ဘာဘာ ဘာမွ မကြဲျပား သူ႔ေနရာနဲ႔သူ ေနရာက်မွ ေျဖသာၾကမယ္။ အခုေတာ႔…ကဗ်ာေတြ တစ္ပုဒ္ျပီး တစ္ပုဒ္ ထြက္ထြက္က် ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုေတာင္ သိပ္ျပီး မသၤကာေတာ႔ဘူး ျဖစ္မိ။ ကိုယ္႔အျဖစ္ကို ကိုယ္ေတြးတိုင္း ရယ္မိတယ္ ကို္ယ္႔စြန္ကေလးေတြ ျပတ္ျပတ္သြားတာပဲ ေကာင္းတယ္ ဂ်ိဳလီၾကီးမလွေတာ႔ဘူးတဲ႔…ဟုတ္သား..မလွေတာ႔ဘူး ေရးလက္စ ကဗ်ာေလးကိုပဲ အဆံုးသတ္မိပါတယ္။ ေက်ာ္ညိဳေသြး

မန္က်ည္းရြက္သုပ္ရယ္ ငပိရည္ရယ္ နဲ႔ ထမင္းစားရဖို႔ ေတာင္႔တတယ္။ ငယ္ငယ္တုန္းက… ကိုယ္႔ကို သူမ်ားက အိုးျခမ္းပဲ႕နဲ႔ အပစ္ခံရတာမ်ိဳး သူငယ္တန္းမွာ သူမ်ားက မုန္႔လုစားခံရတာမ်ိဳးေတြ ျပန္ျပီး သတိရမိေနတယ္…။ အခုေတာ႔… ကိုယ္ဖ်ားေနပါတယ္။ အိပ္ရာ ထဲ လဲလို႔။ သူတပါးေၾကာင္႔ လဲက်ရတာထက္ ကိုယ္စိတ္နဲ႔ ကိုယ္႔ကိုယ္ လဲက်ရတာက ပိုျပီးနာတယ္။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ အသက္ဆက္ခဲ႔တဲ႔ သစ္ပင္က သစ္ရြက္ကေလးေတြ ေနပူလို႔ မေၾကြပဲ.. ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ေျခြယူလုိ႔ ေၾကြက်ရတယ္။ ေလေကာင္းေလသန္႔ရေအာင္ အျပင္ထြက္လမ္းေလွ်ာက္ေတာ႔ ကြမ္းယာဆိုင္က ေကာင္ေလးက “ ေနမေကာင္းဘူးလား ကိုၾကီးလို႔” ေမးတယ္ “ ေအးကြာ” လို႔ ေျဖေတာ႔… “ဖ်ားေနတာလား ၊ ေဆးေသာက္ျပီးျပီလား” လို႔ ထပ္ေမးတယ္။ အသက္ၾကီးလာေတာ႔… အရင္ကလို ၀ုန္းဒိုင္းက်ဲ ဆူပြက္တာမ်ိဳးေတြ နည္းလာတယ္။ ဆံပင္ကလည္း တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ကတံုးနီးပါးအထိ တို..တိုလာတယ္။ Hip Hop ေတြ နားေထာင္ရာကေန Pop ေတြ ၊ Pop Rock ေတြ ၊ Slow Rock ေတြ ေျပာင္းျပီး နားေထာင္တတ္လာတယ္။ သိပ္ေတာ႔ မလိမၼာေသးပါဘူး။ အရင္အတိုင္း ကဗ်ာေတြ ၾကိတ္ျပီး ေရးေနတုန္းပဲ ရန္ကုန္ျမိဳ႕လယ္ေခါင္မွာ တစ္ေယာက္တည္း ရုပ္ရွင္ေတြ ရိုက္ေနတုန္းပဲ အျပင္က ျပန္လာ...

Webpage တစ္ခုတည္ေဆာက္တယ္ဆိုတာ နံရံမွာ ေလးကြက္ၾကား ဆြဲသလို မရဘူး ကိုယ္သိတယ္။ ကိုယ္႔ Site ကေလး စုတ္ခ်ာေနေတာ႔ ဘယ္သူငယ္ခ်င္းမွမလာဘူးေလ။ ဒါက သဘာ၀က်ပါရဲ႕။ ခ်စ္ေရး၊ ၾကိဳက္ေရး၊ လက္တြဲဖို႔အေရး လင္ခ္႔ေပါင္းစံုခ်ိတ္ဆက္ အိပ္မက္ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔ နားလည္မႈ႕ ကို high Light ေပးၾကပါစို႔ရယ္။ အိမ္ကေလး တစ္လံုးရဲ႕အဓိပၸါယ္ပီျပင္ဖို႔ ကိုယ္႔ Hosting ကိုယ္မပိုင္လည္း အငွား Hosting နဲ႔ မယားပ်ိဳခင္ ယဉ္စစေလးကို ျမင္သမွ် ဘ၀င္က ေအးျမခ်င္ရဲ႕ဟယ္။ ေဘးကအျမင္နဲ႔ ရယ္ လန္းဖို႔ ျမန္မၾကာ ဘန္နာလွလွမွာ အမွန္သာကဗ်ာလွလွ ေရးခ်စို႔ကြယ္။ ေက်ာ္ညိဳေသြး