ေခ်ာကလက္အက္ေဆး

ေခ်ာကလက္အက္ေဆး
gravatar

အေရးအသားျပဳလုပ္ျခင္းႏွင့္ အေႏွာက္အယွက္ကင္းတဲ့ဝန္းက်င္

အေရးအသားျပဳလုပ္ျခင္းႏွင့္ အေႏွာက္အယွက္ကင္းတဲ့ဝန္းက်င္
=================================
ေန႔တိုင္းလိုလို စာေရးေနရတဲ့ စာေရးသူတစ္ေယာက္ေနရာမွာေရာက္ေနျပီဆိုရင္ သူ႔ရဲ႕ အဓိကလုပ္ေဆာင္ခ်က္က စာေရးတာပဲ။ စာဖတ္တာက ဒုတိယေနရာမွာ
ေရာက္သြားျပီ။ စာေရးႏိုင္ဖို႔ ၾကိဳးစားေလ့က်င့္ေနတုန္းကေတာ့ စာဖတ္တာဟာ ပထမေနရာမွာပဲ။ စာေတြကို ၾကိဳးစားဖတ္မယ္။ စာအစံုဖတ္မယ္။ ေလ့လာ
စုေဆာင္းမယ္။ စာကိုမျဖစ္မေနေရးေနရျပီဆိုရင္ စာဖတ္တာနည္းသြားမယ္။ မနည္းလို႔လည္းမရဘူး။ စာကို အဓိကေရးေနရျပီကိုး။ အဲဒီေတာ့ စာဖတ္ခ်ိန္မွာ ဘယ္စာဖတ္မယ္၊ ဘယ္လိုဖတ္မယ္ ဆိုတာနဲ႔ ဖတ္သမွ်စာထဲက ရႏိုင္သေလာက္ စုပ္ယူႏိုင္စြမ္းအားျမွင့္ႏိုင္သေလာက္ ျမွင့္ျပီး ဖတ္ၾကရေတာ့တယ္။
.
စာေရးသူတစ္ေယာက္အတြက္ စာေရးဖို႔အေထာက္အပံ့ဆိုတာ စာအုပ္ေတြရွိတာ ၊ စာဖတ္တာကိုေျပာတာမဟုတ္ဘူး။ Accessories ေတြကိုေျပာတာလည္း မဟုတ္ဘူး။ စာေရးဖို႔အတြက္ အေထာက္အပံ့က အာရံုစုစည္းႏိုင္မႈ အေထာက္အပံ့ပဲ။ စာေရးတာဟာ ဘာသာစကားကိုၾကားခံထားျပီး ဖန္တီးမႈျပဳလုပ္တာပဲ။ အဲဒီအတြက္ ဖန္တီးမႈကို အေထာက္အကူျပဳႏိုင္မယ့္ စိတ္အေျခအေန၊ အသိုင္းအဝိုင္း နဲ႔ ပတ္ဝန္းက်င္ေကာင္းလိုအပ္တယ္။
.
အနည္းဆံုးေတာ့ ဓမၼာရံုကေန မေနာသီခ်င္းကို loop လုပ္ျပီးဖြင့္ထားရင္ စာေရးဖို႔ စိတ္အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ေသးတာပဲေလ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီလို ဆူညံေနတာဟာ စိတ္ကို မထိခိုက္ႏိုင္ဘူး။ ဒါဟာ သက္မဲ့ ျဖစ္တယ္။ ျပီးေတာ့ ကိုယ့္မသိစိတ္ ကို ေနာက္ဆံမတင္းေစဘူး။ ဆူညံျခင္းသက္သက္ပဲ။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္ရဲ႕မသိစိတ္ ကို ေနာက္ဆံတင္းေစတဲ့ အေၾကာင္းတရားေတြ ၊ လူမႈေရးအဆင္မေျပမႈေတြနဲ႔ ပတ္လည္ဝိုင္းေနျပီဆိုရင္ အဲဒီစာေရးသူအတြက္ ဘာဖန္တီးမႈမွ ေရွ႕ဆက္လုိ႔
မရႏိုင္ဘူး။
.
စာဖတ္သူဘဝမွာပဲရွိေနေသးတုန္းမွာေတာ့ စာဖတ္ျခင္းကေန စာေရးဖို႔ တြန္းအားျဖစ္ေစတယ္။ စာကို အဓိကေရးတဲ့သူ တစ္ေယာက္ျဖစ္ သြား ျပီဆိုရင္
ေတာ့ စာေရးျခင္းကေန စာဖတ္ျခင္းဆီျပန္သြားၾကရတယ္။ စာေရးေနရင္းနဲ႔မွ စာဖတ္ခ်င္စိတ္ျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္ကမ်ားတယ္။ အဲဒီအတြက္ စာေရးဖို႔ေတာင္မွ စိတ္ၾကည္လင္လန္းဆန္းမႈမရွိေတာ့တဲ့အခါ စာဖတ္ျခင္းဆိုတဲ့ဆီကို သြားဖို႔ အေတာ္ကို ခက္ခဲသြားတယ္။
.
စာဆိုတာကလည္း ဖတ္မွျဖစ္မယ္..ဖတ္မွျဖစ္မယ္ ဆိုျပီး တာဝန္ၾကီးတစ္ရပ္လို ၊ ေက်ာင္းတုန္းက ဘာမွန္းညာမွန္းမသိဘဲ စာေမးပြဲေအာင္ခ်င္စိတ္နဲ႔ နင္းကန္ တြန္းက်က္ေနသလို စာဖတ္ရင္ စာတစ္အုပ္သာဖတ္ျပီးသြားတယ္။ ဘာအေၾကာင္းအရာဖတ္လို႔ ဖတ္မိမွန္းမသိ။ ေခါင္းထဲဘာမွ မဝင္ဘဲ ျဖစ္ေန တတ္တယ္။ ဖတ္ခ်င္စိတ္ကေလးအရင္းတည္ျပီး ရုပ္ရွင္တစ္ကားကို စိတ္လို
လက္ရ ၾကည့္သလို ဖတ္လိုက္ရမွ သိပ္အရသာရွိတဲ့ စာဖတ္ျခင္းဆီ ကို ေရာက္တာေလ။
.
စိတ္မပါရင္ အေပ်ာ္ဖတ္ဝထၳဳေတာင္မွ ဖတ္ေပ်ာ္ျခင္းမရွိေတာ့ေလာက္ေအာင္
ဖစ္ရတယ္။ အဓိက ကေတာ့ စိတ္ပါပဲ။ အေႏွာက္အယွက္ကင္းတဲ့ စိတ္ေပါ့ေလ။ အဲဒါလိုအပ္တယ္။
.
"လက္ရွိ တက္သစ္စ စာေရးဆရာေတြေရာ၊ စာေရးဝါသနာပါလို႔ စာေရးေနတဲ့သူေတြေရာ ကိုယ္စာေရးတဲ့ဝါသနာကို အေကာင္ေဖာ္ေနတဲ့အခါ ကိုယ့္ရဲ႕ အသိုင္းအဝိုင္း ၊ မိဘ ၊ သူငယ္ခ်င္း ၊ ခ်စ္သူ စတဲ့ သူေတြက ဘယ္လိုမ်ိဳး အေထာက္အပံ့ေတြေပးေနသလဲ၊ စာေရးသူတစ္ေယာက္ စာေရးဖုိ႔ ဘယ္လိုအေထာက္အပံ့ေကာင္းေတြ လိုအပ္သလဲ ဆိုတာ စာေရးတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြဆီက အၾကံဥာဏ္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ကိုယ္ရတဲ့ အေထာက္အပံ့က ဘယ္လိုမ်ိဳးအေထာက္အပံ့ေတြလဲဆိုတာျဖစ္ျဖစ္ ေျပာျပတာ သိခ်င္မိတယ္" လို႔ Social Media ေပၚမွာ ေမးၾကည့္တဲ့အခါ Facebook Friend တစ္ေယာက္က ေအာက္ပါအတိုင္းေျဖခဲ့ပါတယ္။
.
"ဟုတ္ကဲ့ကြၽန္မအမ်ိဳးသားကေတာ့လက္႐ွိမွာ ဘာသာျပန္စာအုပ္ေတြေရးေနပါတယ္။ ဂ်ာနယ္တေစာင္မွာလဲအယ္ဒီတာလုပ္ေနပါတယ္။ သူ႔အတြက္ကြၽန္မကိုယ္တိုင္အားေပးမႈကေတာ့ တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္တဲ့ပတ္ဝန္းက်င္တခုနဲ႔ နားမပူဖို႔ကေတာ့အဓိကအေထာက္အပံ့ အေနနဲ႔ေပးထားရပါတယ္။ က်န္တာေတာ့သူ႔ကို အမ်ားႀကီးေထာက္ပံ့ေပးစရာမလိုပါဘူး"
.
ေက်ာ္ညိဳေသြး