ေခ်ာကလက္အက္ေဆး

ေခ်ာကလက္အက္ေဆး
gravatar

လမ္းေၾကာင္းမတူတဲ့ ေအာင္ျမင္မႈအေပၚ အားက်စိတ္မျဖစ္ပါနဲ႔

လမ္းေၾကာင္းမတူတဲ့ ေအာင္ျမင္မႈအေပၚ အားက်စိတ္မျဖစ္ပါနဲ႔။
=================================

 လူေတြဟာ ဘဝျဖစ္လာကတည္းက ကိုယ့္ရဲ႕ဘဝ၊ ကိုယ့္ရဲ႕ ဗီဇစိတ္အေျခအေနနဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ့ ဘဝေနထိုင္မႈလမ္းေၾကာင္းဆိုတာရွိပါတယ္။ ဘဝမွာျဖစ္လာတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ ၊ ရည္မွန္းခ်က္ေတြဟာလည္း အဲဒီလို ဘဝအေျခအေနနဲ႔ ဗီဇစိတ္အေျခအေနေပၚမွာမူတည္ျပီး ျဖစ္ေပၚလာခဲ့ၾကတာပါပဲ။
.
ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိတဲ့လူတိုင္းမွာ ကိုယ္သြားရမယ့္လမ္းေၾကာင္းဆိုတာရွိပါတယ္။ အဲဒီလမ္းေၾကာင္းကို ေျဖာင့္ေျဖာင့္တန္းတန္းေလွ်ာက္ဖို႔ဆိုရင္ ကိုယ့္ရည္မွန္းခ်က္လမ္းေၾကာင္းတူ ေပၚမွာ ေလွ်ာက္လွမ္းေနတာ မဟုတ္တဲ့လူေတြ ရဲ႕ တိုးတက္မႈကိုၾကည့္ျပီး သိမ္ငယ္စိတ္ကို ေဖ်ာက္ထားမွရပါလိမ့္မယ္။
.
ကိုယ္ကျဖစ္ခ်င္တာကတမ်ိဳး၊ လုပ္ေနရတာတမ်ိဳးဆိုတာမ်ိဳး ဘဝမွာ တခါတေလၾကံဳရတတ္ပါတယ္။ ကိုယ္ရဲ႕ရည္မွန္းခ်က္ကို အေကာင္အထည္မေဖာ္ႏိုင္ေသးခင္မွာ ေလွကားထစ္အေနနဲ႔ ကိုယ့္ရပ္တည္မႈကို ယိုင္နဲ႔မသြားေအာင္ဆိုတဲ့ အေနနဲ႔ တျခားနယ္ပယ္တစ္ခုခုမွာ လုပ္ကိုင္ေနရတာမ်ိဳး ရွိေနတဲ့အခါ အဲဒီနယ္ပယ္မွာရွိတဲ့ သူေတြရဲ႕ ေအာင္ျမင္မရရလာဒ္ေတြကို အားက်ျပီး ကိုယ့္ရဲ႕ရည္မွန္းခ်က္အတြက္ ၾကိဳးစားမႈအေပၚ ေလ်ာ့တိေလ်ာ့ရဲစိတ္ျဖစ္လာတတ္တာဟာ သဘာဝပါပဲ။
.
ကိုယ္က စာေရးဆရာျဖစ္ခ်င္တယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း ကိုယ္ဝင္လုပ္ေနတဲ့ အလုပ္က Marketing ကုမၸဏီျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒီမွာ ကိုယ့္ေဘးက တျခားလူေတြက ရာထူးေတြတိုးသြားတယ္၊ လစာေတြမ်ားသြားတယ္ စသည္ျဖင့္ တိုးတက္မႈေတြရွိေနတာကို ၾကည့္ျပီး သိမ္ငယ္စိတ္မဝင္ဖို႔ေတာ့လိုပါတယ္။
ကိုယ္က ဘာျဖစ္ခ်င္တာလဲဆိုတာေပၚမူတည္ျပီး ကိုယ္ေရာက္တဲ့ေနရာမွာ အေကာင္းဆံုးလုပ္ဖို႔လိုပါတယ္။ ကိုယ္သြားတဲ့လမ္းေၾကာင္းနဲ႔ သူသြားတဲ့လမ္းေၾကာင္းနဲ႔မတူရင္ ဘဝမွာ ျပန္ရခ်က္ေတြ ၊ ရာထူးေတြ ၊ ဝင္ေငြေတြ မတူတာကိုလည္း သတိျပဳရပါမယ္။
.
ကိုယ့္လမ္းေၾကာင္းဆိုတာ ကိုယ္က ဒီအလုပ္တစ္ခုကို လုပ္ရင္ ဘဝမွာ တစ္သက္လံုးေပ်ာ္ရမယ္။ ဒီအလုပ္က ဝင္ေငြရတဲ့အခါ ကိုယ့္ရဲ႕ယံုၾကည္မႈေတြ
တိုးလာမယ္ စသည္ျဖင့္ ကိုယ့္ကို ေက်နပ္ႏွစ္သိမ့္မႈေပးႏိုင္တဲ့ အလုပ္ပါ။
.
ကိုယ္ ကိုယ္တိုင္ေလွ်ာက္တဲ့လမ္းရဲ႕ခက္ခဲမႈကို ကိုယ္တိုင္သိပါတယ္။ ကိုယ့္လမ္းေၾကာင္းနဲ႔ သူ႔လမ္းေၾကာင္းမတူရင္ အေတြ႕အၾကံဳလည္းမတူသလို နယ္ပယ္လည္း မတူပါဘူး။ ကိုယ့္လမ္းေၾကာင္းကို ကိုယ္ေတြးတာသာ
ကိုယ့္ရည္မွန္းခ်က္ဆီကိုေရာက္ဖို႔ ခြန္အားျဖစ္ေစမွာပါ။
.
ကိုယ္ ကိုယ္တိုင္လည္း သူမ်ားရဲ႕ ျဖစ္ထြန္းမႈကိုၾကည့္ျပီး ကိုယ့္ရည္ရြယ္ရာလမ္းေၾကာင္းကို ေမ့သြားေလာက္တဲ့အထိအားက်ေနခဲ့မိတယ္။ အဲဒီအခါ ကိုယ့္ရည္မွန္းခ်က္ကို သြားမယ့္ေျခလွမ္းေတြ တုန္႔ေႏွးကုန္ေတာ့တာေပါ့။
.
သူတပါးရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈကို ၾကည့္ျပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကို အားမလိုအားမရျဖစ္တာဟာ ကိုယ့္ရည္ရြယ္ရာလမ္းေၾကာင္းကိုခဏတာေမ့သြားျခင္းပါပဲ။ အဲဒီအခါ စိတ္ဓါတ္ေတြက်လာမယ္။ စိတ္ဓါတ္ေတြက်လာတဲ့အခါ ကိုယ့္ေအာင္ျမင္မႈအတြက္ ျဖည့္ဆည္းရမယ့္အေတြ႕အၾကံဳေတြ အေလ့အက်င့္ေတြကို လုပ္ေဆာင္ဖို႔ ေပါ့ေလ်ာ့လာပါလိမ့္မယ္။
.
အဓိက က ကိုယ့္ကိုယ္ကိုသာေရွးရႈဖို႔ လိုအပ္တာပါ။ မျဖစ္ႏိုင္ေသးတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ ၊ ပန္းတိုင္ေတြဟာ ကိုယ့္ကို ေစာင့္ေနၾကတာပါ။ လမ္းခုလတ္မွာ သူတပါးရဲ႕ေအာင္ျမင္မႈကိုၾကည့္ေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ရည္ရြယ္ရာဆီ ေရာက္ဖုိ႔ အနည္းငယ္ေႏွးေနဦးမွာျဖစ္ပါတယ္။
.
သူလည္း သူ႔ဘဝသူ႔ရည္ရြယ္ခ်က္လမ္းေၾကာင္းေပၚမွာေလွ်ာက္ေနတာျဖစ္တယ္။ သူ႔လမ္းေၾကာင္းေပၚမွာ ေလွ်ာက္လွမ္းရင္း သူ႔အေတြ႕အၾကံဳနဲ႔သူရွိေနတာျဖစ္သလို ၊ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္လည္း ကိုယ့္အေတြ႕အၾကံဳနဲ႔ ကိုယ္ပါပဲ။ ဒါကိုနားလည္ထားမယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္ရည္မွန္းခ်က္အတြက္ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ျဖည့္ဆည္းရမယ့္ အေတြ႕အၾကံဳေကာင္းေတြကို ရွာေဖြျဖည့္ဆည္းျပီး ကိုယ့္ရည္မွန္းခ်က္ပန္းတိုင္ဆီကို အေရာက္လွမ္းႏိုင္မွာပါ။
.
ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္ဘဝကိုယ္ေတြးပါ။ ကိုယ့္သဘာဝနဲ႔ မတူတဲ့ လမ္းေၾကာင္းေတြကို မေငးပါနဲ႔။ သိမ္ငယ္စိတ္ဝင္လာတတ္ပါတယ္။ သိမ္ငယ္စိတ္ဟာ တိုးတက္မႈလမ္းေၾကာင္းကို သိပ္ကို အတားအဆီးျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕ တက္ၾကြမႈကိုလည္း ဆုတ္ယုတ္ေစပါတယ္။
.
ကိုယ္တိုင္.. စိတ္ဓါတ္ေတြသိပ္က်ေနတဲ့အခါ၊ ကိုယ့္ေဘးကခ်င္းခ်င္းေတြရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈကိုျမင္ရတဲ့အခါ ကိုယ့္စိတ္မွာျဖစ္ရတဲ့ သိမ္ငယ္နာက်င္မႈကို ဒီလိုနည္းလမ္းနဲ႔ပဲ စဥ္းစားေက်ာ္ျဖတ္ရပါေတာ့တယ္။ သူတို႔အေနနဲ႔ သူတို႔ ဘဝ ၊ သူတို႔ ဗီဇ ၊ သူတို႔ဝါသနာနဲ႔ သူတို႔လမ္းေၾကာင္းဟာ ဘယ္လိုမ်ိဳးလဲ ဆိုတာကို သိရွိျပီးတဲ့ေနာက္ ကိုယ့္လမ္းေၾကာင္း၊ ကိုယ့္ဝါသနာ ၊ ကိုယ့္ဗီဇနဲ႔ ကိုယ္ရဲ႕ ရည္မွန္းခ်က္အတြက္ ေရွ႕ဆက္ရမယ့္ နည္းလမ္းေတြကို စဥ္းစားခဲ့ရတယ္။
.
ေက်ာ္ညိဳေသြး

gravatar

ဟယ္လင္ရဲ႕ကမၻာ

ဟယ္လင္ရဲ႕ကမၻာ
.
အနက္ေရာင္ပန္းေတြၾကားထဲကလွမ္းျမင္ရတဲ့
ဟယ္လင္ရဲ႕ ႏိုင္ငံေတာ္ဟာ
ျဖဴလြလြ အဝတ္စေတြ တလြင့္လြင့္နဲ႔။
.
အလြမ္းဆိုတာ..
ႏွစ္ပါးသြားျပဇာတ္ကိုၾကည့္လို႔ရတဲ့..
ၾကည္ႏူးမႈမ်ိဳးလိုမဟုတ္ဘူးဆိုတာ
မင္းသိေလာက္ရဲ႕။
.
အေၾကြေစ့ေတြ ပစ္ေျမွာက္လိုက္တိုင္း
ျပန္က်လာတာက..
တကူးတက မိုးေရေတြပဲ
လက္ဖဝါးထဲမွာ မီးေတာင္ေတြထည့္သိမ္းထားတယ္။
.
ၾကမ္းတမ္းပါေစ သည္းခံမယ္
လူျဖစ္ရတဲ့ ဘဝထဲက ခက္ခဲမႈတစ္ခုပဲ
ဝကၤပါေတြထဲက..
ႏွင္းဆီပန္းအေၾကြေတြျမင္တိုင္း
ငတ္မြတ္ေနတဲ့ အျပံဳးကို
ဘယ္လိုအေငြ႕ပ်ံပစ္ေစခဲ့ရသလဲ
မင္းသိတယ္။
မင္းသိမယ္။
မင္းလည္း သိေလာက္ရဲ႕။
.
ငါ့ကိုယ္ငါလည္း ခြင့္မလႊတ္ဘူး။
ညေတြအေပါက္ေပါက္အျပဲျပဲျဖစ္ေနခဲ့ရတာလည္း
ခြင့္မလႊတ္ဘူး။
လမ္းဆံုးျပီ။
ဘူတာရံုအိုေလးထဲ က်န္ေနခဲ့ျပီ။
ၾကယ္ေၾကြေနတဲ့..
အိပ္မက္ေတြထဲက မင္းႏႈတ္ခမ္းပင္လယ္ကို
လက္ပစ္ကူးရင္း ငါက်ရႈံးခဲ့ျပီ။
.
ရင္ကြဲပက္လက္ေႏြထဲက
ငါ့ေအာ္ဟစ္သံေတြတဆံုးမွာ
စပါးႏွံေတြရင့္မွည့္ကုန္ၾကျပီ။
.
မိုင္မ်ားစြာအေဝးဆီ..
ေတးသံေတြ ခရီးထြက္သြားၾက
ဟန္းနီးမြန္းဆိုတဲ့ စကားလံုးကို
ငါ့အဘိဓါန္ထဲက စာမ်က္ႏွာေတြထဲ
စုတ္ျဖဲလို႔ထားခဲ့မယ္။
.
ႏွစ္ပါးသြားျပဇာတ္ဆိုတာ..
ထိုင္ေငးဖုိ႔မဟုတ္ဘူး။
ကိုယ္တိုင္ပါဝင္ကျပဖို႔
ဆႏၵေတြ..
ေဟာဒီကမၻာထဲမွာ နစ္ျမဳပ္ဝင္ေနခဲ့တာ
အသေခ်ၤၾကာခဲ့။
ငါမင္းကို ေအာ္ေခၚေနခဲ့တာ
အသေခ်ၤၾကာခဲ့။
တစ္မိနစ္၊ တစ္စကၠန္႔ေလးေတြၾကားထဲမွာေတာင္
မင္းအသံကို ငါရွာမေတြ႕ႏိုင္ေတာ့ဘူး။
.
ကံၾကမၼာကို ၾကိဳဖတ္လို႔ရရင္
တိမ္ေတြျဖစ္ထြန္းလာတဲ့အထိ
ငါ့ကိုယ္ငါ ေက်ာက္ခ်လို႔ထားခဲ့မိမွာပဲ
ေတြးတယ္။
.
ဒီျမစ္ကို ငါမကူးခတ္လိုက္ရဘူး
ငါးေတြကို ငါျမင္တယ္
ဒီေတာင္တန္းေတြကို ငါေငးေမာရံုပဲ ေက်နပ္ခဲ့ရ။
.
မင္းလည္းသိမွာပဲ
သံေျခက်င္းခတ္ထားတဲ့ လူ႔ဘဝအျဖစ္ကို
ငါၾကိမ္ၾကိမ္ျငင္းဆန္
ငါအၾကိမ္ၾကိမ္ လက္ခံခဲ့ရ
.
ၾကမ္းတမ္းလြန္းတဲ့ ႏူးညံ့မႈကို
ဇလီဖားတံုးေတြလို မ်ိဳသိပ္ခဲ့ရ
ရင္ဝအထိတက္လာတဲ့ ဆႏၵကို
ေက်ာက္ထြင္းက်ိန္စာအျဖစ္စေတးပစ္ခဲ့ရ။
ေက်ာက္တံုးေတြထဲမွာ ငါ့အတၱေတြ နစ္ဝင္ေနတယ္
အျဖစ္အပ်က္ေတြဟာ ပံုျပင္ဆန္လြန္းေနတယ္
မိုးေရစက္ တစ္စက္ခ်င္းစီတိုင္းရဲ႕အဇၹ်တဟာ
ေမွာင္မိုက္ေနတယ္။
.
ကဗ်ာဆန္ေသာ ေန႔ရက္ေတြ..
ၾကာျဖဴေတြလိုပြင့္ခဲ့ျပီး ေက်ာက္ျဖစ္သြားခဲ့
ငါ့အာရံုေတြဟာ စြန္တစ္စင္းလို ျပတ္က်ခဲ့ပါျပီ
သူရဲေကာင္းဆန္တဲ့ သီခ်င္းကို ငါမုန္းခဲ့ပါျပီ။
.
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းတံဆိပ္ခတ္ႏွိပ္ထားတဲ့ ဖန္ခြက္အလြတ္ေတြထဲ
သိမ္းပိုက္ျခင္းဝိုင္နီနီေတြ ထည့္ေသာက္ရင္း
မင္းတစ္ေယာက္ မူးရီလို႔ေနျပီလား။
အဆိပ္ေတြကို ၾကည္ျဖဴတတ္သြားေတာ့မယ့္ မင္းရဲ႕ အနာဂတ္ကို
ငါၾကိဳမသိႏိုင္ေတာ့ဘူး။
.
ပိုးပုရြက္ေကာင္ေတြရဲ႕ ကိုက္ခဲမႈက
ငါ့အနားယူခ်ိန္ေတြကို သိမ္းပိုက္သြားျပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္း
ခ်ိပ္ပိတ္ထားခဲ့တဲ့ တံခါးကို ဖ်က္စီးပစ္ခ်င္တယ္။
.
မင္းကေတာ့ ေနာက္က်ေနတဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္မႈထဲမွာ
ကၽြဲတစ္ေကာင္လို လူးေနေတာ့မယ္
ၾကာျဖဴေတြကို ေလွာင္ရယ္ေနေတာ့မယ္
အမွားေတြဟာ အမွန္ေတြပဲလုိ႔ ယူဆေနေတာ့မယ္။
မစြန္႔လႊတ္ႏိုင္ဘူးဆိုိတဲ့ ႏိုင္ငံကို
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းနဲ႔ အေလ်ာ္အစားလုပ္ေနေတာ့မယ္
အတိတ္ကို သတိရေနတဲ့အခါ
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းဆိုတာ
ေနာက္က်ျခင္းလို႔ အမည္တပ္ေနေတာ့မယ္။
.
လူျဖစ္ရျခင္းက ပင္ပန္းလြန္းတယ္လုိ႔ထင္တယ္
ဖိနပ္တစ္ရံဟာ အိပ္မက္ေတြကို အေရာင္တင္ေပးတယ္
ခြင့္လႊတ္စိတ္နဲ႔ စုတ္ျဖဲခဲ့တဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ရဲ႕ ျပာေတြကို
လွလွပပေငးေနလိမ့္မယ္။
.
တိမ္ဝါေတြထြန္းတဲ့ ညေနထဲက..
တနယ္တေက်းဆန္တဲ့အရပ္ကို
အထီးက်န္က်န္ေငးေမာဖို႔လည္းမလိုေတာ့၊
ငုဝါေတြ တျဖည္းျဖည္းပြင့္လာမယ္
သံေဝဂေတြ တျဖည္းျဖည္း ရလာမယ္
မွန္ေတြဟာ မင္းသံသယကို ေျဖေလ်ာ့ေပးလိမ့္မယ္
အလိုမရွိေသာ ႏႈတ္ခမ္းရဲ႕ ပံုျပင္ဆန္ဆန္ ေတးဂီတကို
ယစ္မူးသာယာေနလိမ့္မယ္။
ႏွစ္ပါးသြားျပဇာတ္ထဲက မင္းသမီးေလးလို
အကအလွေတြနဲ႔ ရင္တကာကို တုန္ရင္ေစခဲ့ျပီးေနာက္
ႏွစ္ပါးသြားျပဇာတ္ဆန္ခဲ့တယ္။
.
မင္းရဲ႕ လွ်ိဳ႕ဝွက္ေသာဂီတကို
ငါနားေထာင္ခဲ့သင့္တယ္။
ငါဟာ..
မင္းကိုယ္တိုင္ေထြးပိုက္တီးခတ္ေနခဲ့တဲ့
တူရိယာတစ္လက္လည္း ျဖစ္သင့္တယ္။
.
အခ်ိန္ေတြကုန္လြန္ခဲ့ပါျပီ
ေလာင္းေလွကေလးဟာ လကမၻာဆီခရီးထြက္ခဲ့ပါျပီ
ငါယစ္မူးေနေသာ အေမွာင္ေတြဟာလည္း အက္ကြဲခဲ့ပါျပီ။
.
ကံၾကမၼာဟာ..
စစ္သူၾကီးတစ္ေယာက္လို ငါ့ရင္ကိုပ်က္စီးေစဖုိ႔
ဗ်ဴဟာေတြကၽြမ္းက်င္လြန္းလွရဲ႕။
ေမွာင္မိုက္ေသာတြင္းထဲက ဖားငယ္ကေလးလို
ငါဟာ သိမ္ငယ္မႈပန္းပြင့္တို႔ တလႊားလႊားပြင့္ေဝလုိ႔။
.
ယူကလစ္ေတာနဲ႔ တူပါေသာ
အခက္အလက္ကေလးေရ..
စြန္႔လႊတ္ျခင္းက်မး္စာဟာ သက္ဝင္ေျပာင္ေျမာက္ခဲ့ျပီ။
ေန႔အလင္းနဲ႔တူေသာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာထဲမွာ
ညရဲ႕အေငြအသက္ေတြေရာေႏွာ၊
အရာရာဟာ သမိုင္းပံုျပင္ဆန္ခဲ့ပါျပီ။
.
ငါဟာ သက္ရွိလား၊ သက္မဲ့လား မသိေတာ့၊
နံရံေပၚက..
ခ်စ္ျခင္းဖြဲ႔စာသားေတြကို ေငးေမာရင္း
ေခတ္အဆက္ဆက္ခ်စ္သူေတြရဲ႕ သေကၤတေတြထဲမွာ
အမည္မဲ့သူရဲေကာင္းၾကီးျဖစ္ေနခဲ့တဲ့ အေၾကာင္း
ေန႔ကိုလည္း ေျပာျပ၊ ညကိုလည္း ေျပာျပ
ေလထုထဲက ပန္းရနံ႔ေတြကိုလည္း ေျပာျပ
လမ္းေဘးမွာ ေလလြင့္ေနတဲ့..
တိရိစာၦန္ကေလးေတြနဲ႔ စကားစျမည္မွာ
ငါ့အတိတ္တုိ႔အတြက္ ရြာတဲ့မိုးေတြသည္းခဲ့ရတယ္။
.
အခုထိပါပဲ..
ငါ့တူရိယာေတြမွာ
ဆင္ျမန္းထားခဲ့တဲ့ သတၱဳဳၾကိဳးေတြထဲ..
မင္းဝိဥာဥ္ေတြ နစ္ဝင္လုိ႔။
.
အႏုသုခုမေတြ ေပ်ာက္ဆံုးတဲ့အခါ
ေဟာင္းႏြမ္းေလးေသာ ျပကၡဒိန္ေတြကို
အျပန္ျပန္လွန္ရွာေဖြမိတယ္။
ေန႔၊ ရက္ ၊ သကၠရာဇ္ေတြ လြန္းသီတဲ့ ၾကိဳးနဲ႔
ငါ့ကမၻာကိုခ်ည္ခဲ့တဲ့ ပြင့္ဖတ္လႊာေတြထဲ
မင္းမ်က္ႏွာေတြ အၾကိမ္ၾကိမ္ ျမင္မက္ခဲ့။
.
ေျခာက္ေသြေနတဲ့ သစ္ပင္ေတြဟာ ငါ့အကကို ခိုးယူသြားတယ္
တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ ညရဲ႕လမ္းေတြဟာ ငါ့အထီးက်န္မႈကို ခိုးယူသြားတယ္
လစ္ဟာေနတဲ့ ဝိုင္ပုလင္းေတြဟာ ငါ့မ်က္ရည္ကို ခိုးယူသြားတယ္။
.
ေန႔ရက္ မနက္ေတြေရာက္တိုင္း
ငါ့ရင္ခုန္သံအလံေတာ္ဟာ စိုစြတ္ေနလ်က္..
တလြင့္လြင့္မလူႏိုင္ေတာ့ပါ။
.
သစ္ရြက္ေတြေခၚေဆာင္ရာအတိုင္း
ျမိဳ႕ရဲ႕ေျခာက္ကပ္ေနတဲ့ အပိုင္းေတြဆီေရာက္တဲ့အခါ
လမ္းမေတြထဲ နစ္ျမဳပ္ေနတဲ့ ေက်ာက္စရစ္ခဲေတြထဲမွာ
ငါ့ကိုယ္ငါရွာေဖြေနရေပါ့။
.
လမ္းေတြဟာေဝးတယ္။
ငါအလြတ္က်က္မွတ္ထားတဲ့ ေျမပံုေတြရဲ႕ ရတနာသိုက္ဆီ
ဘယ္သူက အရင္ေရာက္ႏွင့္တာလဲ။
ငါ့ကိုညႊန္ျပေနတဲ့ လက္ေတြဟာ
ဘယ္ဆီက လာခဲ့ၾကတာလဲ။
ငါ့ကိုမျပဳစားႏိုင္ေတာ့တဲ့ ငုဝါေတြဟာ
အက္ကြဲေနၾက။
.
အသီးအႏွံေတြဟာ
အဆိပ္အပင္းေတြအျဖစ္ ေျပာင္းလဲသြားၾက။
ငါ့ရမၼက္အတြက္ ေမာ့ေသာက္တဲ့
အဝါရည္ေတြအကုန္္လံုး ဆြံ႔အသြားၾက။
အၾကည္ေရာင္ေတြဟာ..
ကႏၱရထဲက သဲေတြနဲ႔ လူးလိွမ့္လို႔..
ငိုယိုေအာ္ဟစ္ၾက။
ဆူးပင္ေတြဟာ
ေျခကုန္လက္ပန္းက်ေနၾက။
တိမ္ေတြဟာ မာေက်ာလို႔
ေျမျပင္ဟာ အေငြ႔ပ်ံကုန္ၾကတဲ့
အဲဒီလိုအခ်ိန္အခိုက္အတန္႔ေတြသာ
တစ္ကုိယ္ရည္တကာယ ညေတြကို
စည္းေႏွာင္ထားၾကေတာ့တယ္။
.
မင္းသိရဲ႕လား
သိေလာက္ပါ့မလား
ေဝးကြားျခင္းဆိုတာရဲ႕အေနာက္မွာ
ေဝးကြာျခင္းလိႈင္းေတြ တဝုန္းဝုန္း႐ိုက္ခတ္
ငါ့ႏြားေျခရာခြက္ဟာ မုန္တိုင္းကမၻာထန္ခဲ့ၿပီ။
.
မခံႏိုင္ဘူး..
အ႐ူးတစ္ပိုင္းဆိုတဲ့ ဂီတဟာ
တရားလက္လြတ္ ကြၽံဝင္ျခင္းစိတ္သဒၵါဆီက
လာတယ္။
ငါ့ဘဝထဲ..
ဘယ္စကားလံုးနဲ႔ ၿငိၿငိ
ဂီတသံျဖစ္ေပၚရာ ဌာနဟာ
မင္းဆိုတဲ့ အေၾကာင္းတရားနဲ႔..
လြန္ေလၿပီးေသာ ၾကည္ႏူးျခင္းျမစ္ေရစီးသံဟာ
ေဖာင္ဖြဲ႔ျခင္းခံရၿပီးတဲ့ေနာက္
သမာဓိအက်ႌဟာ ေခ်းအလိမ္းလိမ္းနဲ႔ ေပေရကုန္ၾက။
.
ငါ့သီခ်င္းသံသင့္တဲ့ ငွက္အမ်ိဳးအေပါင္းတို႔
အိမ္ျပန္လမ္းေပ်ာက္ကုန္ၾက။
ငါ့သုခုမကို လိပ္ျပာေတြေတာင္ ေၾကာက္ရြံ႔ၾကေတာ့တယ္။
.
ညေနခင္းအစင္းစင္းအေပၚ ငါ့စိတ္မိုးေတြရြာက်
လွလွပပသက္တန္႔ေတြ ခင္းထားတဲ့
ရထားသံလမ္းေတြဆီက ညည္းညဴသံကို ငါၾကားတယ္။
ေသာက္လက္စ ခ်ိဳရီေဝေသာ အခါးေတြဟာ
ငါ့ရင္ထဲမွာ ကခုန္ေနၾကတယ္
ျမစ္ကိုၾကည့္ရင္း မူးေနေပါ့။
.
က်ိန္စာဟာ လွလွပပ
ငါ့အေဆာင္အေယာင္ဟာ ငါ့အရူးစိတ္သာျဖစ္တယ္။
ဝင့္ဝဲေနတဲ့ ျပာေတြဟာ
ငါ့ဝိဥာဥ္ကို ေလွာင္ရယ္တယ္။
မခံမရပ္ႏိုင္..
ေအာ္ဟစ္ျမည္တမ္းျခင္း ေတးသံဟာ
တိတ္ဆိတ္လြန္းလွပါလား၊
ေၾကာက္မက္ဖြယ္။
.
ကံၾကမၼာဟာ ရုပ္ရွင္တစ္ကားလိုမဟုတ္
ေလႏွင္ခရီးဟာ ပ်က္စီးျခင္းငါးပါးနဲ႔
ငါ့သမာဓိဟာ ငါ့ကို ခြက္ထိုးခြက္လွန္ရီေနေပါ့ကြယ္။
.
အမ်ိဳးအမည္မသိစိတၱဇျဖစ္တဲ့ စာရြက္ျဖဴကို စုတ္ျဖဲလိုက္တိုင္း
မီးပြားေတြ လွ်ံတက္လာတယ္။
အနာဂတ္ဟာ..
သိမ္းဆည္းထားတဲ့ တံဆိပ္ေခါင္းေတြနဲ႔ က်ပ္ခဲလို႔
ငါ့ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဟာ..
စာအိတ္ေတြထဲမွာ ေလွာင္ပိတ္ေနခဲ့ရ
မႈန္ကုပ္ကုပ္စာတိုက္ပံုးကေလးထဲမွာ
လဲေလ်ာင္းအိပ္စက္ေနခဲ့ရ
ငါ့ကိုယ္ငါ ရွာေတြ႕ဖို႔
အၾကိမ္ၾကိမ္ဖ်က္ဆီးခဲ့ရျပီးတဲ့ ဝိဥာဥ္ေတြဟာ
ယူကလစ္နံေတြရဲ႕ ျပဳစားမႈေအာက္မွာ
စမ္းေခ်ာင္းဆန္ခဲ့ရ။
.
သာယာတဲ့ ေတးသံေတြကို ညကမၻာထဲရွာၾကည့္မိေတာ့
ဖန္ကြဲစေတြပဲ ဟိုးအေဝးကလြင့္လာတယ္။
ငွက္ေတြရဲ႕ပံုတူဟာ
ႏွလံုးသားထဲက လြင့္စင္ေျပးထြက္ကုန္တဲ့
နာနာက်င္က်င္ ေတးသံေတြပါပဲ။
.
ဟယ္လင္ေရ...
ငါ့ရဲ႕ ကမၻာကုန္တိုင္ေအာင္ ဟစ္ေၾကြးစီးဆင္းေနခဲ့မယ့္
ျမစ္တစ္စင္းေရ..
ခရမ္းရင့္ေရာင္ဂီတေတြ
မင္းေတာင္တန္းေတြေပၚျဖတ္စီးေနျပီလား
ရိႈက္သံေတြဟာ မိုးျခိမ္းသံေတြလို အလႊာလႊာအထစ္ထစ္
အလိပ္လိပ္တက္ခဲ့ရ ျမင္ေလရာ ကြင္းျပင္တကာမွာ။
.
ဟယ္လင္ေရ..
မင္းသီခ်င္းသံေတြနဲ႔ က်စ္သီတဲ့ၾကိဳးေတြ
ငါ့အသည္းကို ဖ်စ္ညွစ္ယူငင္ ဆြဲေခၚၾကေပါ့။
နာတယ္..က်င္တယ္..ရက္စက္တဲ့ အေငြ႕အသက္နဲ႔
ငါ့ကိုထံုမႊမ္းထားတဲ့ ညေတြထဲ..
ငါ့ရုပ္ရည္နဲ႔ တူလွပါေသာ စုန္းသံေတြ
ေျခာက္ျခားထိတ္လန္႔ေနေစရဲ႕။
.
တစ္ဘက္မွာမင္းကို နတ္ေဒဝါေတြ ေကာင္းခ်ီးသံနဲ႔
တစ္ဘက္မွာ မင္းကို ျဂိဳလ္ေကာင္ဆိုးေတြ စုတ္ျဖဲမာန္ဖီျခင္းနဲ႔
ငါ့ဟယ္လင္ကို လႊတ္ေပးပါ..
ငါ့ဟယ္လင္ကို ယူသြားပါ..
ငါ့ဟယ္လင္ေရ ျငိမ္းခ်မ္းပါေစ
ေခၽြးသံရႊဲရႊဲ အနက္ေရာင္ေကာ္ေဇာ္ေပၚ
ငါဟာ အလူူးလူးအလိမ့္လိမ့္။
.
အဲဒီဝကၤပါထဲမွာ..
မင္းအသားအရည္ရဲ႕ ေရာင္စဥ္ေတြ
လင္းလက္လာလိုက္
ေမွာင္မိုက္သြားလိုက္
.
ငါ့မ်က္ဝန္းေတြက..
ျမင္ကြင္းေတြ နီးလာလိုက္၊ ေဝးသြားလိုက္
ငါတီးခတ္သမွ်ေသာ ေတးသံေတြဟာ
ငါ့အဖ်ားကို စုပ္ယူေနၾကေပါ့။
စိုစိုလက္လက္ႏႈတ္ခမ္းဟာ ဒ႑ာရီဆန္လြန္းရဲ႕ကြယ္။
ဘယ္လိုလက္ေတြက ေတာင္ကုန္းေတြကို ေခ်မြေနခဲ့မလဲ
ဘယ္လိုလက္နက္ေတြက
ပါးလႊာေသာသဘာဝကို စုတ္ျဖဲေနခဲ့မလဲ။
.
ယူက်ံဳးမရဘူးကြယ္
ငါဟာ ယူက်ံဳးမရတဲ့ ေသြးသားေတြ
ေလာင္စာလို..
တလိႈက္လိႈက္ တဟုပ္ဟုပ္ ဆူပြက္ေနခဲ့။
ငါ့ကိုယ္ငါ တိုက္ေလေသာ က်ိန္စာေတြ
ညကမၻာထဲ တဝုန္းဝုန္း တဒိုင္းဒိုင္း။
.
ငါ့အရိုင္းစိုင္းဆံုးေသာ သက္ရႈသံျပင္းျပင္းေတြ
သဘာဝေပါက္ပင္ေတြကို က်ိဳးေၾကပ်က္စီးတဲ့အထိ
ေလာင္မီးက်ေစခဲ့ေပါ့။
အကြဲကြဲအျပားျပားေသာ စိတ္ေတြ
ႏိုင္ငံအမႊားအမႊားတည္သလို
လိမ္က်စ္ေႏွာင္တည္းေနေသာ ငါ့အေသြးအသားကမၻာေတြ
စၾကၤာဝဠာအထိ ကၽြမ္းထိုးေမွာက္ခုံ
အမွားမွားအယြင္းယြင္း။
.
ခမ္းေနတဲ့ ျမစ္ထဲက ငါးေတြရဲ႕ရယ္သံဟာ
ေၾကာက္မက္ဖြယ္ ထစ္ခ်ဳန္းလုိ႔
ငါကူးခတ္ေနခဲ့တာ ဟယ္လင္ေရ...
.
လက္ဖဝါးေတြ..
က်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆုပ္ထားတဲ့အထဲ
ေကာက္ရိုးမွ်င္မွ်င္ေတြဟာ
မင္းရဲ႕အဓိပၸာယ္ေတြေၾကမြလို႔။
ေခ်ာင္းၾကည့္ေပါက္ေသးေသးေလးထဲက
မင္းမ်က္ႏွာတစ္ခါေလာက္ျမင္ရခ်င္တယ္။
.
နံရံေတြကိုငါ ေၾကာက္လြန္းလို႔ပါ..
ေၾကာက္မိေနတယ္။
ဝံပုေလြတစ္ေကာင္
မင္းကို စားသံုးေနတာ ေတြ႕တယ္
ေၾကာက္မက္ဖြယ္ေတာၾကီးထဲ
ဆူးေတြနဲ႔ျပည့္ေနေပါ့။
.
ငါ့အိပ္စက္ျခင္းကို ေခ်ာင္းၾကည့္ေနၾကတယ္
ငါဟာ မလႈပ္မယွက္
ဟယ္လင္..ဟယ္လင္..အား..။
.
ေခ်ာက္ကမ္းပါးၾကီးေပၚ ငါတက္သြားတယ္
ေနရာအႏွံ႔မွာ မင္းကို စားသံုးေနၾကတဲ့ ဝံပုေလြေတြ
ငါ့ကိုလွမ္းၾကည့္ၾကေပါ့..။
တိမ္ေတြေပၚမွာ..
မင္းက ျပဇာတ္ကို ဟားတိုက္ရယ္ေမာလို႔..
ဟယ္...လင္...ေရ... ဟယ္လင္..ေရ...လို႔
ငါဟာ ထိတ္လန္႔တၾကား..ေအာ္ေနခဲ့။
.
ဟယ္လင္ေရ...
ငါ့နားေတြ...ငါ့နားေတြကို ျပန္ေခၚေပးပါ
ငါ့နားေတြကို ျပန္ေခၚေပးပါဟယ္လင္။
ဆူးေတြအျပည့္နဲ႔ မ်က္ႏွာက်က္မွာ..
အဝါေရာင္ကေလးငယ္ေလးတစ္ေယာက္ ငါ့ကို
ေခ်ာက္ျခားဖြယ္ၾကည့္ေနတယ္..ၾကည့္ေနတယ္..။
.
ေက်ာ္ညိဳေသြး

gravatar

အေရးအသားျပဳလုပ္ျခင္းႏွင့္ အေႏွာက္အယွက္ကင္းတဲ့ဝန္းက်င္

အေရးအသားျပဳလုပ္ျခင္းႏွင့္ အေႏွာက္အယွက္ကင္းတဲ့ဝန္းက်င္
=================================
ေန႔တိုင္းလိုလို စာေရးေနရတဲ့ စာေရးသူတစ္ေယာက္ေနရာမွာေရာက္ေနျပီဆိုရင္ သူ႔ရဲ႕ အဓိကလုပ္ေဆာင္ခ်က္က စာေရးတာပဲ။ စာဖတ္တာက ဒုတိယေနရာမွာ
ေရာက္သြားျပီ။ စာေရးႏိုင္ဖို႔ ၾကိဳးစားေလ့က်င့္ေနတုန္းကေတာ့ စာဖတ္တာဟာ ပထမေနရာမွာပဲ။ စာေတြကို ၾကိဳးစားဖတ္မယ္။ စာအစံုဖတ္မယ္။ ေလ့လာ
စုေဆာင္းမယ္။ စာကိုမျဖစ္မေနေရးေနရျပီဆိုရင္ စာဖတ္တာနည္းသြားမယ္။ မနည္းလို႔လည္းမရဘူး။ စာကို အဓိကေရးေနရျပီကိုး။ အဲဒီေတာ့ စာဖတ္ခ်ိန္မွာ ဘယ္စာဖတ္မယ္၊ ဘယ္လိုဖတ္မယ္ ဆိုတာနဲ႔ ဖတ္သမွ်စာထဲက ရႏိုင္သေလာက္ စုပ္ယူႏိုင္စြမ္းအားျမွင့္ႏိုင္သေလာက္ ျမွင့္ျပီး ဖတ္ၾကရေတာ့တယ္။
.
စာေရးသူတစ္ေယာက္အတြက္ စာေရးဖို႔အေထာက္အပံ့ဆိုတာ စာအုပ္ေတြရွိတာ ၊ စာဖတ္တာကိုေျပာတာမဟုတ္ဘူး။ Accessories ေတြကိုေျပာတာလည္း မဟုတ္ဘူး။ စာေရးဖို႔အတြက္ အေထာက္အပံ့က အာရံုစုစည္းႏိုင္မႈ အေထာက္အပံ့ပဲ။ စာေရးတာဟာ ဘာသာစကားကိုၾကားခံထားျပီး ဖန္တီးမႈျပဳလုပ္တာပဲ။ အဲဒီအတြက္ ဖန္တီးမႈကို အေထာက္အကူျပဳႏိုင္မယ့္ စိတ္အေျခအေန၊ အသိုင္းအဝိုင္း နဲ႔ ပတ္ဝန္းက်င္ေကာင္းလိုအပ္တယ္။
.
အနည္းဆံုးေတာ့ ဓမၼာရံုကေန မေနာသီခ်င္းကို loop လုပ္ျပီးဖြင့္ထားရင္ စာေရးဖို႔ စိတ္အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ေသးတာပဲေလ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီလို ဆူညံေနတာဟာ စိတ္ကို မထိခိုက္ႏိုင္ဘူး။ ဒါဟာ သက္မဲ့ ျဖစ္တယ္။ ျပီးေတာ့ ကိုယ့္မသိစိတ္ ကို ေနာက္ဆံမတင္းေစဘူး။ ဆူညံျခင္းသက္သက္ပဲ။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္ရဲ႕မသိစိတ္ ကို ေနာက္ဆံတင္းေစတဲ့ အေၾကာင္းတရားေတြ ၊ လူမႈေရးအဆင္မေျပမႈေတြနဲ႔ ပတ္လည္ဝိုင္းေနျပီဆိုရင္ အဲဒီစာေရးသူအတြက္ ဘာဖန္တီးမႈမွ ေရွ႕ဆက္လုိ႔
မရႏိုင္ဘူး။
.
စာဖတ္သူဘဝမွာပဲရွိေနေသးတုန္းမွာေတာ့ စာဖတ္ျခင္းကေန စာေရးဖို႔ တြန္းအားျဖစ္ေစတယ္။ စာကို အဓိကေရးတဲ့သူ တစ္ေယာက္ျဖစ္ သြား ျပီဆိုရင္
ေတာ့ စာေရးျခင္းကေန စာဖတ္ျခင္းဆီျပန္သြားၾကရတယ္။ စာေရးေနရင္းနဲ႔မွ စာဖတ္ခ်င္စိတ္ျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္ကမ်ားတယ္။ အဲဒီအတြက္ စာေရးဖို႔ေတာင္မွ စိတ္ၾကည္လင္လန္းဆန္းမႈမရွိေတာ့တဲ့အခါ စာဖတ္ျခင္းဆိုတဲ့ဆီကို သြားဖို႔ အေတာ္ကို ခက္ခဲသြားတယ္။
.
စာဆိုတာကလည္း ဖတ္မွျဖစ္မယ္..ဖတ္မွျဖစ္မယ္ ဆိုျပီး တာဝန္ၾကီးတစ္ရပ္လို ၊ ေက်ာင္းတုန္းက ဘာမွန္းညာမွန္းမသိဘဲ စာေမးပြဲေအာင္ခ်င္စိတ္နဲ႔ နင္းကန္ တြန္းက်က္ေနသလို စာဖတ္ရင္ စာတစ္အုပ္သာဖတ္ျပီးသြားတယ္။ ဘာအေၾကာင္းအရာဖတ္လို႔ ဖတ္မိမွန္းမသိ။ ေခါင္းထဲဘာမွ မဝင္ဘဲ ျဖစ္ေန တတ္တယ္။ ဖတ္ခ်င္စိတ္ကေလးအရင္းတည္ျပီး ရုပ္ရွင္တစ္ကားကို စိတ္လို
လက္ရ ၾကည့္သလို ဖတ္လိုက္ရမွ သိပ္အရသာရွိတဲ့ စာဖတ္ျခင္းဆီ ကို ေရာက္တာေလ။
.
စိတ္မပါရင္ အေပ်ာ္ဖတ္ဝထၳဳေတာင္မွ ဖတ္ေပ်ာ္ျခင္းမရွိေတာ့ေလာက္ေအာင္
ဖစ္ရတယ္။ အဓိက ကေတာ့ စိတ္ပါပဲ။ အေႏွာက္အယွက္ကင္းတဲ့ စိတ္ေပါ့ေလ။ အဲဒါလိုအပ္တယ္။
.
"လက္ရွိ တက္သစ္စ စာေရးဆရာေတြေရာ၊ စာေရးဝါသနာပါလို႔ စာေရးေနတဲ့သူေတြေရာ ကိုယ္စာေရးတဲ့ဝါသနာကို အေကာင္ေဖာ္ေနတဲ့အခါ ကိုယ့္ရဲ႕ အသိုင္းအဝိုင္း ၊ မိဘ ၊ သူငယ္ခ်င္း ၊ ခ်စ္သူ စတဲ့ သူေတြက ဘယ္လိုမ်ိဳး အေထာက္အပံ့ေတြေပးေနသလဲ၊ စာေရးသူတစ္ေယာက္ စာေရးဖုိ႔ ဘယ္လိုအေထာက္အပံ့ေကာင္းေတြ လိုအပ္သလဲ ဆိုတာ စာေရးတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြဆီက အၾကံဥာဏ္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ကိုယ္ရတဲ့ အေထာက္အပံ့က ဘယ္လိုမ်ိဳးအေထာက္အပံ့ေတြလဲဆိုတာျဖစ္ျဖစ္ ေျပာျပတာ သိခ်င္မိတယ္" လို႔ Social Media ေပၚမွာ ေမးၾကည့္တဲ့အခါ Facebook Friend တစ္ေယာက္က ေအာက္ပါအတိုင္းေျဖခဲ့ပါတယ္။
.
"ဟုတ္ကဲ့ကြၽန္မအမ်ိဳးသားကေတာ့လက္႐ွိမွာ ဘာသာျပန္စာအုပ္ေတြေရးေနပါတယ္။ ဂ်ာနယ္တေစာင္မွာလဲအယ္ဒီတာလုပ္ေနပါတယ္။ သူ႔အတြက္ကြၽန္မကိုယ္တိုင္အားေပးမႈကေတာ့ တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္တဲ့ပတ္ဝန္းက်င္တခုနဲ႔ နားမပူဖို႔ကေတာ့အဓိကအေထာက္အပံ့ အေနနဲ႔ေပးထားရပါတယ္။ က်န္တာေတာ့သူ႔ကို အမ်ားႀကီးေထာက္ပံ့ေပးစရာမလိုပါဘူး"
.
ေက်ာ္ညိဳေသြး

gravatar

အေျခအေနဆိုးရြားလြန္းေနသည့္ ရန္ကုန္ျမိဳ႕က ဘတ္စ္ကားမ်ား
------------------------------------------------------------------------



အခုပံုကေတာ့ ရန္ကုန္မွာေျပးဆြဲေနတဲ့ Bus ေတြရဲ႕ ခရီးသည္တင္ေဆာင္ထားပံုကို ျမင္ေယာင္ျပီးဆြဲထားတဲ့ ပံု ၂ ပံုပဲျဖစ္ပါတယ္။ ရန္ကုန္က ခရီးသည္တင္ Bus ေတြမွာ ပံုထဲက အတုိင္း ခရီးသည္ေတြကို တင္ေဆာင္ပါတယ္။ ဘယ္ဘက္အျခမ္းမွာ သံုးေယာက္ခံုေတြရွိျပီး ၊ ညာဘက္အျခမ္းမွာေတာ့ ၂ ေယာက္ထိုင္ခံုေတြရွိပါတယ္။ အလယ္မွာ ၃ တန္း တန္းထားပါတယ္။
.
ရန္ကုန္ထဲမွာ ခရီးသည္အျပည့္နဲ႔ တင္ေဆာင္လာတဲ့ တခ်ိဳ႕ေသာ Bus ေတြကို ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါ ကားဟာ ညာဘက္အျခမ္းကို ေစာင္းေနတာကိုေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။ အဲဒါဟာ ပံုမွာျပထားတဲ့အတိုင္း ခရီးသည္တင္ေဆာင္လာတာေၾကာင့္ပဲျဖစ္ပါတယ္။
.
ဘယ္ဘက္အျခမ္းဟာ ညာဘက္အျခမ္းထက္ ခရီးသည္ပိုတင္ထားတယ္ဆိုေပမယ့္လည္း ကားကို အလယ္တည့္တည့္ကေန သံုးတန္းတန္းျပီး လူျပန္တင္တဲ့အတြက္ ၂ ေယာက္ထိုင္ခံုဘက္အျခမ္းျဖစ္တဲ့ ညာဘက္အျခမ္းဟာ လူအေရအတြက္ပိုမ်ားသြားပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ကားရဲ႕ညာဘက္အျခမ္းမွာပဲ လူအဆင္းအတက္ အေပါက္ေတြရွိေနတာျဖစ္ျပီး အေပါက္ဝဘက္ေနရာမ်ားမွာလည္း လူေတြထပ္တင္ထားတာေၾကာင့္ ကားကို အလယ္ကေန Balanced ခ်ၾကည့္တဲ့အခါ ကားရဲ႕ညာဘက္အျခမး္က အေလးခ်ိန္ပိုမ်ားျပီး ကားဟာ ညာဘက္အျခမ္းကို ေစာင္းေနတာပဲျဖစ္ပါတယ္။
.
အဲဒီအတြက္ ကားရဲ႕ ညာဘက္အျခမ္းက ကားဘီးမ်ားဟာၾကံ့ခိုင္မႈအားပိုနည္းလာျပီး ဘီးေပါက္တာေတြ ၊ ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္ေတြ ျဖစ္လာတတ္ပါတယ္။ ျဖစ္ေလ့ျဖစ္ထရွိတဲ့ ကားတစ္ဘက္ျခမး္ကို လဲျပီး ေမွာက္တာမ်ိဳးဟာ အဲဒီလိုအေျခအေနေတြေၾကာင့္ပဲျဖစ္ပါတယ္။ တံတားေပၚအတက္ ၊ လမ္းအေကြ႕မ်ားမွာဆိုရင္ အဲဒီလို တစ္ဘက္ေစာင္းေနတဲ့ ကားမ်ားေကြ႕လိုက္တာဟာ သိပ္ကို အသည္းယားစရာေကာင္းသလို ၊ ထိတ္လန္႔စရာလည္း ေကာင္းလွပါတယ္။
.
ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ကေတာ့ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ထဲမွာ ကားစီးဖို႔ ၾကံဳတိုင္း အဲဒီလို အေျခအေနျဖစ္ေနတဲ့ ကားမ်ိဳးကို ေရွာင္လႊဲျပီး စီးေလ့ရွိပါတယ္။
.
ကားရဲ႕ၾကံ့ခိုင္မႈ ၊ ခရီးသြားျပည္သူေတြရဲ႕ အႏၱရာယ္ၾကံဳေတြ႕ႏိုင္မႈဟာ ျမိဳ႕တြင္းေျပးဆြဲေနတဲ့ Bus ေတြရဲ႕ ခရီးသည္ထိုင္ခံုေတြ တပ္ဆင္ထားရွိမႈနဲ႔ အမ်ားၾကီးသက္ဆိုင္ေနပါတယ္။
.
ဒါ့အျပင္ အရွိန္ျပင္းစြာေမာင္းႏွင္မႈေၾကာင့္ အရွိန္မထိန္းႏိုင္ဘဲ တိမ္းေမွာက္ရတဲ့ အေၾကာင္းအရင္းေတြထဲမွာ အဲဒီလို တစ္ျခမ္းေစာင္း Bus မ်ားကလည္း အမ်ားစုျဖစ္ေနတာ အားလံုးအသိပဲျဖစ္မွာပါ။
.
ဒီလိုမ်ိဳးအျဖစ္ေတြကို ထိန္းသိမ္းဖုိ႔လိုအပ္ေနပါျပီ။ ယာဥ္စည္းကမ္း၊ လမ္းစည္းကမ္းလို႔ ဆိုရာမွာ လမ္းေပၚက ကားျပိဳင္ေမာင္းတာေတြတင္မက ၊ ကားရဲ႕ခရီးသည္တင္ထိုင္ခံုေတြ တည္ေဆာက္ပံုအေနအထားေတြကိုလည္း စစ္ေဆးအေရးယူသင့္တယ္လို႔ ထင္ျမင္မိပါတယ္။
.
တခ်ိဳ႕ေသာကားမ်ားမွာဆိုရင္ ခရီးသည္တင္ထိုင္ခံုမ်ားဟာ လူဝင္လုိ႔ မရေလာက္ေအာင္ဘဲ က်ပ္ညပ္စြာ တစ္ခံုနဲ႔တစ္ခံု နီးနီးကပ္ကပ္ တပ္ဆင္ထားတာေၾကာင့္ ထိုင္လို႔မရ ၊ ထြက္လို႔ မရတဲ့ အေျခအေနေတြေတာင္ရွိေနပါေတာ့တယ္။
.
ေျပာရရင္ ရန္ကုန္တစ္ျမိဳ႕လံုးက Bus ကားေပါင္းစံုကို စီးဖူးတဲ့သူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ အဲဒီလို တစ္ျခမ္းေစာင္းကားေတြဟာ မ.ထသ ယဥ္လိုင္းေတြမွာ အမ်ားစုျဖစ္ေနတာကိုေတြ႕ရပါတယ္။ ဘယ္ဘက္က သံုးေယာက္တြဲခံု ၊ ညာဘက္က ႏွစ္ေယာက္တြဲခံုျဖစ္ေပမယ့္လည္း မ.ထ.သ Bus မ်ားမွာကေတာ့ သံုးေယာက္ထိုင္ခံုဟာ ၃ ေယာက္အျပည့္မဆံ့ဘဲ ၂ ေယာက္ခြဲသာ ဆံ့ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ၃ ေယာက္ခံုမွာ ထိုင္တဲ့အခါ ျပတင္းေပါက္နဲ႔ နီးတဲ့ လူႏွစ္ေယာက္သာ အျပည့္ထိုင္ႏိုင္ျပီး အလယ္ Roll ဘက္ေရာက္တဲ့ တစ္ေယာက္ကေတာ့ ထိုင္ခံုကို ကိုယ္တစ္ျခမ္းထိုင္လို႔ က်န္တဲ့ ကိုယ္တစ္ျခမ္းကေတာ့ အလယ္လမ္းကို အားျပဳျပီး ေျခေထာက္နဲ႔ ေထာက္လို႔ စီးရပါတယ္။ တျခားေသာ ပါရမီ ၊ အဓိပတိကားလိုင္းမ်ားမွာေတာ့ ဘယ္ဘက္သံုးခံုတြဲဟာ ေသခ်ာတဲ့ ဖင္ထိုင္ခံုအခြက္နဲ႔ျဖစ္သလို ၊ ညာဘက္အျခမ္းဟာလည္း အေနအထားတူ ၂ ခံုတြဲျဖစ္ပါတယ္။
.
မ.ထသ ယဥ္လိုင္းက Bus မ်ားဟာ ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းမႈ ညံ့ဖ်င္းတာဟာ အမ်ားျပည္သူအသိပါပဲ။ တခ်ိဳ႕ေသာ ကားမ်ားဟာဆိုရင္ လက္ကိုင္တန္း မျပည့္စံုတာေတြျဖစ္ေနတာမ်ိဳးရွိသလို ၊ ထိုင္ခံုေတြ ယိုင္ရြဲ႕ေနတာမ်ိဳးရွိပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ကားမ်ားမွာဆိုရင္ ကားရဲ႕အေပၚဘက္ လက္ကိုင္တန္းေတြကို ဝါးလံုးေတြနဲ႔ တန္းထားတာေတာင္ရွိေနခဲ့ပါတယ္။
.
လိႈင္သာယာ ၊ ေရႊျပည္သာ စတဲ့ ေနရာမ်ားကေန ရန္ကုန္ျမိဳ႕တြင္းျဖစ္တဲ့ ေျမနီကုန္း ၊ ေရႊဂံုတိုင္ ၊ လမ္းမေတာ္ ၊ ဆူးေလ စတဲ့ေနရာမ်ားကို သြားေရာက္ျပီး အလုပ္လုပ္ၾကရတဲ့သူေတြဟာ ဒီလို မ.ထ.သ ရဲ႕ ကားအေဟာင္းေတြေပၚမွာ က်ပ္က်ပ္ညပ္ညပ္စီးၾကရတာပါ။ အဲဒီလိုအေျခအေနမွာ ကိုင္စရာတန္းမျပည့္မစံုျဖစ္သလို ၊ ကားက်ပ္တာေၾကာင့္ ေျခေထာက္ႏွစ္ဘက္ကို ေသခ်ာမေထာက္ႏိုင္ဘဲ၊ ေျခေထာက္တစ္ေခ်ာင္းကိုသာ အားျပဳျပီး ကားစီးရတဲ့ ဒါဏ္ေတြေၾကာင့္ ၾကာရွည္မွာ ေျခေထာက္နာက်င္တဲ့ေဝဒနာေတြလည္း ခံစားၾကရပါတယ္။
.
အသက္ ၁၇ ႏွစ္ကတည္းက ရန္ကုန္ျမိဳ႕ထဲသြားလို႔ သင္တန္းတက္ ၊ အလုပ္လုပ္ရင္းစီးခဲ့တဲ့ Bus ကားစီးတဲ့ အေတြ႕အၾကံဳဟာ အခုလို အသက္ ၃၂ ႏွစ္ျပည့္တဲ့အခါ ၁၅ ႏွစ္ဝန္းက်င္ရွိခဲ့ပါျပီ။ ၁၅ ႏွစ္လံုးလံုး ရန္ကုန္ ဘတ္စ္ကားစီးရင္း အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား မတ္တပ္ရပ္ရတဲ့ဒါဏ္ေတြဟာ မနက္လင္းတိုင္း ေျခဖနာင့္နာတဲ့ ေဝဒနာကို ခံစားရင္း အိပ္ရာထခဲ့ရတာပါပဲ။ ဒါေတြ ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ လြန္ေျမာက္မွာလဲ။
.
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မေက်လည္မႈ ၊ တင္းက်ပ္မႈ ၊ အလိုမက်မႈေတြျဖစ္တိုင္း လုပ္ေလ့လုပ္ထရွိတဲ့ စကားလံုးေတြ ၊ စာသားေတြ ေရးခ်တာကေတာ့ အက်င့္ပါေနခဲ့ပါျပီ။ ေျခဖေနာင့္ နာက်င္တဲ့ ေဝဒနာကို လက္ေခ်ာင္းထိပ္ေတြ ကြန္ပ်ဴတာလက္ကြက္ေတြဆီ ထိကပ္ ေျပးလႊားစာရိုက္ရင္း ဘဝအေမာကို ေျဖရေတာ့တာပါပဲ။
.
ေက်ာ္ညိဳေသြး
http://www.facebook.com/KyawNyoThway
.
#Yangon_Bus #Hamburger_KNT #Daily_Life_In_Yangon #Transpotations

gravatar

အာဇာနည္ဆိုတာ

အာဇာနည္ဆိုတာ…
.
ျမန္မာႏိုင္ငံမွာေန၊ ျမန္မာစစ္စစ္တစ္ေယာက္ျဖစ္ျပီး ျမန္မာစကားကို ကၽြမ္းက်င္စြာေျပာဆိုေနေပမယ့္လည္း ေန႔စဥ္သံုးႏႈန္းေျပာဆိုေနတဲ့ စကားထဲက အဓိပၸာယ္ေတြကို ေစ့ေစ့ငုငုသိတဲ့သူကေတာ့ ရွားပါလိမ့္မယ္။ ဘယ္ႏိုင္ငံက ဘယ္လူမ်ိဳးပဲျဖစ္ျဖစ္ ၊ ဘယ္သူပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္မိခင္ဘာသာစကားထဲက တခ်ိဳ႕ေသာစကားလံုးေတြရဲ႕အဓိပၸာယ္ေတြကို ေသခ်ာမသိတာမ်ားပါတယ္။ ျမန္မာစကားကို ေန႔စဥ္ေျပာဆိုေနၾကတဲ့အထဲမွာ ေမြးစားစကားလံုးေတြ ၊ ပါဠိစာလံုးေတြပါဝင္ေနသလို ၊ တခ်ိဳ႕စကားလံုးေတြဟာလည္း အဓိပၸာယ္
ေရြ႕လ်ားမႈေၾကာင့္ျဖစ္ေပၚလာတာမ်ိဳးရွိၾကပါတယ္။
.
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေန႔စဥ္ေျပာဆိုေနၾကတဲ့ ျမန္မာစကားထဲက တခ်ိဳ႕ေသာစကားလံုးေတြဟာ အဓိပၸာယ္မသိဘဲေျပာဆိုေနၾကတာျဖစ္ပါတယ္။ အဓိပၸာယ္မသိရင္ စကားေျပာလုိ႔ ဘယ္ရမွာလဲလို႔ ေမးခ်င္ေမးႏိုင္ေပမယ့္၊ အဲဒါက တကယ္ပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အေနနဲ႔ တခ်ိဳ႕စကားလံုး ေတြကို သတ္မွတ္ခ်က္ ၊ နာမည္ တစ္ခုအေနနဲ႔သာ အေပၚယံသံုးႏႈန္းေျပာဆိုေနၾကေပမယ့္ တကယ့္တကယ္တမ္း မွာေတာ့ အဲဒီ စကားလံုး၊ နာမည္ ၊ သတ္မွတ္ခ်က္တစ္ခုရဲ႕ အဓိပၸာယ္ရင္းျမစ္ကို မသိၾကတာမ်ိဳးရွိပါတယ္။ အဲဒါက သူသူကို္ယ္ကိုယ္ပါပဲ။
.
ေန႔စဥ္ေျပာဆိုေနၾကေပမယ့္ လူအမ်ားစုဟာ အဓိပၸာယ္ရင္းျမစ္ကိုမသိဘဲေျပာဆိုေနၾကရံုသာမကဘဲ၊ တခ်ိဳ႕ေသာသူမ်ားအေနနဲ႔ အဓိပၸာယ္လြဲမွားမွတ္ယူေနၾကတာမ်ိဳးရွိေနတဲ့ စကားလံုးေတြလည္း အမ်ားအျပားပဲရွိေနပါတယ္။ အဲဒီထဲကမွ အထင္ရွားဆံုးတစ္ခုကို ဥပမာ ထုတ္ေျပာရရင္ “အာဇာနည္” ဆိုတဲ့စကားလံုးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
.
အာဇာနည္ဆိုတာဘာလဲဆိုတဲ့ ေမးခြန္းကို ေမးလိုက္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ မ်ားေသာအားျဖင့္ျပန္လည္ေျဖဆိုၾကမွာက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း နဲ႔ အတူ တိုင္းျပည္အတြက္အသက္စြန္႔ျပီး တာဝန္ထမ္းေဆာင္သြားၾကတဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြကို ဆိုလိုတယ္လုိ႔ အၾကမ္းအဖ်ဥ္းသိထားၾက၊ ေျဖၾကမွာပဲျဖစ္ပါတယ္။
.
ဒါေပမယ့္ အာဇာနည္ဆိုတဲ့စကားလံုးရဲ႕ အဓိပၸာယ္ရင္းျမစ္ကေတာ့ ဒီထက္ပိုမိုတဲ့အဓိပၸာယ္ရွိပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနဲ႔အတူ ရွစ္ဦးေသာ ပုဂၢိဳလ္ေတြဟာ တိုင္းျပည္အတြက္ အလုပ္လုပ္ရင္း အသက္စြန္႔လိုက္ရတယ္။ အဲဒီအတြက္ လူမႈဝန္းက်င္တစ္ခုလံုးက သူတို႔ကို အာဇာနည္ရယ္လုိ႔ သတ္မွတ္ျပီး ဂုဏ္ျပဳၾကတယ္ ၊ ဂုဏ္ယူၾကတယ္။ တကယ့္ကိုအာဇာနည္ေတြပါပဲ။
.
အဲဒီလိုသိထားၾကတဲ့အတြက္ တခ်ိဳ႕တခ်ိဳ႕ေတြရဲ႕ စိတ္မွာစြဲမွတ္ထားၾကတာက တိုင္းျပည္အတြက္အသက္စြန္႔သြားၾကတဲ့သူေတြဟာ အာဇာနည္ျဖစ္တယ္ ဆိုတဲ့ အခ်က္ကေလးတစ္ခ်က္တည္းကိုပဲ စြဲမွတ္ထားၾကပါတယ္။ အလြယ္ေျပာရရင္ေတာ့ အသက္ေသဆံုးမွသာ အာဇာနည္လုိ႔ သတ္မွတ္လုိ႔ရသလိုမ်ိဳး စိတ္မွာစြဲထင္မွတ္ေနၾကပါတယ္။
.
အာဇာနည္ ဆိုတဲ့စကားလံုးရဲ႕ အဓိပၸာယ္ရင္းျမစ္ဟာ အာဇာနီယ၊ အာဇာေနယ် ဟူေသာ ပါဠိက ဆင္းသက္ လာျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ “အာဇာနည္” ကို ျမန္မာအဘိဓာန္က “အေၾကာင္းဟုတ္သည္၊ မဟုတ္သည္ကို ေကာင္းစြာသိသူ၊ သာမန္ထက္ လက္႐ံုးရည္၊ ႏွလံုးရည္ ထူးကဲသာလြန္၍ အမ်ားအတြက္သက္စြန္႔ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္သူ” လို႔ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုထားပါတယ္။

ဦးဟုတ္စိန္ ပါဠိ - ျမန္မာ အဘိဓာန္ က ျခေသၤ့ အာဇာနည္၊ ျမင္း အာဇာနည္၊ ဆင္ အာဇာနည္၊ ႏြားလား ဥႆဘ အာဇာနည္၊ ေယာက္်ား အာဇာနည္၊ ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္ဆိုျပီး အာဇာနည္ေျခာက္မ်ိဳးရွိေၾကာင္း သ႐ုပ္ထုတ္ျပထားပါတယ္။ “အာဇာနည္” ဆိုတဲ့စကားလံုးရဲ႕ အဓိပၸာယ္အဖြင့္ အားလံုးကေတာ့ ဘုရားေဟာစာေပကို အေျခခံထားၾကပါတယ္။
အာဇာနည္ ပုဂၢိဳလ္ဆိုတာကေတာ့ အေၾကာင္း ဟုတ္၊ မဟုတ္၊ အေကာင္း၊ အဆိုး၊ အမွား၊ အမွန္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္ခြဲျခားသိႏိုင္စြမ္းတဲ့ပုဂၢိဳလ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ “အာဇာနည္ပုဂၢိဳလ္တုိ႔ဟာ သာမန္ပုဂၢိဳလ္တို႔ထက္ လက္႐ံုးရည္လည္းသာလြန္ ရမည္။ ႏွလံုးရည္လည္းသာလြန္ရမည္။ အမ်ားအတြက္ဆိုလွ်င္ကုိယ့္ အသက္ပင္စြန္႔၀ံ့သူ၊ စြန္႔ရဲသူျဖစ္ရမည္။” လို႔ တခ်ိဳ႕ေသာမွတ္တမ္းမွတ္ရာမ်ားက ဆိုထားၾကပါတယ္။
.
*[အာဇာနိယ ပုဒ္ ကို ပါဠိ၊ သဒၵါ ဆရာမ်ားက "အာ ေသာ ကာရဏာ ကာရဏံ ဇာနာ တီတိ အာဇာ နီေယာ" ဟု ၀ိၿဂိဳဟ္ ျပဳၾက ၏။ အဓိပၸါယ္က အေၾကာင္း ဟုတ္သည္၊ မဟုတ္သည္၊ အမွား၊ အမွန္ကို ျပင္းျပင္းထန္ထန္သိသူ ဟု ဆိုလို၏။ “အာ” ကို ဘုေသာ ဟု ဖြင့္၏။ ဘုေသာ ၏ အနက္ က ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ဟု ျဖစ္၏။ သာမန္သိျခင္းမ်ိဳးမဟုတ္။ ျပင္းျပင္းထန္ထန္သိျခင္းမ်ိဳးျဖစ္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ အာဇာနည္ဆိုတာ အေၾကာင္း ဟုတ္၊ မဟုတ္၊ အမွား၊ အမွန္ ကို ျပင္းျပင္း ထန္ထန္ သိသူ ျဖစ္၏။ သူမ်ားတကာထက္ပိုၿပီးသိ၏။ သူူမ်ား တကာထက္ပိုသိသျဖင့္ ေကာင္းျမတ္မွန္ကန္ေသာအလုပ္ကို သူမ်ားတကာထက္ ပို၍လုပ္၏။

ဘုရားရွင္ က ပညာ သတၱ - ပညာ ဓား၊ ပညာ ၀ုဓ - ပညာလက္နက္ဟု ပညာကို ဓားတို႔၊ လက္နက္တို႔ႏွင့္ တင္စားထား၏။ ဓားဆိုတာ လွီးဖို႔၊ ျဖတ္ဖို႔၊ သတ္ဖို႔ ျဖစ္၏။ လက္နက္ဆိုတာလည္း ႐ုိက္ဖို႔၊ သတ္ဖို႔ ပင္ ျဖစ္၏။ ပညာတည္းဟူေသာ အသိဉာဏ္ဓားလက္နက္တို႔ျဖင့္ ငါ၊ ငါ့ဟာ၊ ငါ့ ဥစၥာ၊ ငါ့ နီးစပ္ရာ၊ ငါ့ အသိုင္း အ၀ိုင္းဟု ခံယူထားေသာ အတၱကိုလွီးရမည္၊ ျဖတ္ရမည္၊ သတ္ရမည္၊ ႏွိမ္နင္းရမည္၊ အတၱကို လွီးႏိုင္၊ ျဖတ္ႏိုင္၊ သတ္ႏိုင္၊ ခြာႏိုင္၊ ႏွိမ္နင္းႏိုင္ေလ ပရအတြက္၊ ပရေကာင္းက်ိဳးကို ပိုၿပီးျပဳႏိုင္ေလ၊ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ႏိုင္ေလ ျဖစ္၏။ အမွန္ကလည္း အာဇာနည္ဆိုတာ ကိုယ္က်ိဳးမငဲ့ကြက္ ပရဟိတအမ်ားေကာင္းက်ိဳးကို သူမတူစြာ ထူးထူးကဲကဲ ေဆာင္ရြက္သူမ်ား ကို ေခၚဆိုျခင္း ျဖစ္၏။
.
ပညာပါရမီပါလာသျဖင့္ အသိဉာဏ္ပညာႀကီးမားေသာ ဉာဏ္ႀကီးရွင္အာဇာနည္ပုဂၢိဳလ္တို႔သည္ ျပင္းျပင္းထန္ထန္သိသျဖင့္ ျပင္းျပင္း ထန္ထန္ႀကိဳးစားၾက၏။ ျပင္းျပင္းထန္ထန္အလုပ္လုပ္ၾက၏။ ထိုသို႔ျပင္းျပင္းထန္ထန္ႀကိဳးစားအလုပ္လုပ္ၾကသျဖင့္ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ေအာင္ျမင္ၿပီးအမ်ား၏အၾကည္ညိဳခံ၊ အကိုးကြယ္ခံ၊ အျမတ္ႏိုးခံ၊ အေလးစားခံ ထူးျမတ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးေတြအျဖစ္ ေမာ္ကြန္းတင္ရစ္ၾက၏။
.
သာသနာေရးဘက္ကၾကည့္လွ်င္ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ အမရပူရမဟာဂႏၶာ႐ံုဆရာေတာ္ဘုရား၊ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မဟာစည္ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီးတို႔သည္ အမ်ားတကာထက္ ထူးကဲေသာ ပညာပါရမီ ရွင္၊ ဉာဏ္ႀကီးရွင္မ်ားျဖစ္သျဖင္ ့ဆိုင္ရာသာသနာအလုပ္ေတြကို ျပင္းျပင္းထန္ထန္လုပ္သြားေတာ္မူၾကေသာပုဂၢိဳလ္ႀကီးမ်ားျဖစ္၏။ ထို႔ေၾကာင့္သာသနအာဇာနည္ပုဂၢိဳလ္ႀကီးေတြအျဖစ္ ေမာ္ကြန္းတင္ရစ္ ၏။ အာဇာနည္ဟူသည္ လူျမင္ေကာင္း႐ံု၊ လူၾကားေကာင္း႐ံု၊ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားမႈကို အေလးဂ႐ုျပဳ၍ ဟန္ျပအလုပ္လုပ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ တို႔ႏွင့္ မတန္မရာေသာ ေ၀ါဟာရျဖစ္သည္။
.
ဘုရားေဟာ ပါဠိေတာ္ကို ျပန္ေကာက္လွ်င္ အာဇာနည္ပုဂၢိဳလ္ဆိုတာ ကုိယ္က်င့္သီလျပည့္စံုရမည္။ ကိုယ့္က်င့္တရားေကာင္းရမည္။ စာရိတၱမ႑ိဳင္ ေက်ာက္စာတုိင္ကဲ့သို႔ၿမဲခုိင္ရမည္။ တရားမွ်တရမည္။ ဘက္လိုက္မႈကင္းရမည္။ အဂတိတရား ကင္းရွင္းရမည္။ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟစသည့္အစြန္းမ်ားမထြက္ေစရ၊ အနစ္နာခံႏိုင္ရမည္။ ကုိယ္က်ိဳးစြန္႔ႏိုင္ရမည္။ အတၱကိုႏွိမ္နင္းႏိုင္ရမည္။ ပရကိုဦးစားေပး ရမည္။ အာဇာနည္တို႔၏ အဓိကအခ်က္သည္ အနစ္နာခံႏိုင္ျခင္း၊ ကုိယ္က်ိဳးစြန္႔ျခင္း၊ ပရကိုဦးစားေပးျခင္းျဖစ္၏။ ဒါကပထမ အခ်က္ ျဖစ္သည္။
.
ဒုတိယအခ်က္က ၀ီရိယေကာင္းရမည္။ ဦးတည္ခ်က္ ပန္းတိုင္ထားရွိၿပီး ထိုပန္းတုိင္ကို မေရာက္မခ်င္း၊ မျဖစ္မခ်င္း၊ မရမေန ျပင္းျပင္း ထန္ထန္ႀကိဳးစားေဆာင္ရြက္ရမည္။ တတိယအခ်က္က အတတ္ပညာ၊ အသိပညာ၊ ဗဟုသုတ ျပည့္စံုရမည္။ တတ္ရမည္၊ သိရမည္၊ ဗဟုသုတႂကြယ္ရမည္၊ အျမင္က်ယ္ရမည္၊ စာေပဗဟုသုတလိုက္စားရမည္၊ စာဖတ္အားေကာင္းရမည္၊ ပညာဟူသည္ အမွန္တရားကို သိ၍အမွန္တရားကိုျမတ္ႏိုးသည္။ အမွန္တရားကို တန္ဖိုးထားသည္။ အမွန္ႏွင့္အမွားဟူသည္ ၾကားေန၀ါဒမရွိ၊ ၾကားေန၍ မရ၊ တစ္ဖက္ ဖက္သာနင္းရမည္။ အာဇာနည္သည္ အမွန္တရားဘက္၌သာေျခစံုရပ္ထားသည္။
.
မိမိလုပ္ရပ္တိုင္းသည္ အမွန္တရားႏွင့္ညီၫြတ္ရမည္။ အမွန္တရားေဘာင္အတြင္းမွာပဲ ရွိရမည္။ မိမိအျမတ္ႏိုးဆံုးအရာသည္ အမွန္ တရားသာ ျဖစ္ရမည္။ မိမိသိုမွီးစုေဆာင္းေနေသာ အရာသည္ အမွန္တရားသာျဖစ္သည္။ အမွန္တရားအတြက္ဆုိလွ်င္ အသက္စေတး ႏိုင္သူျဖစ္ရမည္။ ဒါမွအာဇာနည္မည္သည္။]* လို႔ အရွင္သံ၀ရာ လကၤာရ ( ဓမၼပိယ ဆရာေတာ္ ) ရဲ႕ ေဟာေျပာခ်က္အရ သိရပါတယ္။
.
[ ဒီပကၤရာဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္တုန္းက ရမၼဝတီဆိုတဲ့ ျမိဳ႕ေတာ္ကို ဘုရားရွင္နဲ႔ ေနာက္ပါ သံဃာေတာ္ ေလးသိန္းတုိ႔ကၾကြလာဖုိ႔ရွိတဲ့အခါ အဲဒီလိုၾကြလာမယ့္ လမ္းမၾကီးကိုျပဳျပင္ၾကပါေတာ့တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဈန္ရ ရေသ့တစ္ပါးျဖစ္တဲ့ ဘုရားေလာင္းသုေမဓါရွင္ရေသ့က သူ႔အေနနဲ႔လည္း ဒီလိုလမ္းျပဳျပင္တဲ့ေနရာမွာ ပါဝင္ျပီး ကုသိုလ္ယူခ်င္တယ္လုိ႔ ဆိုတဲ့အတြက္ အဲဒီလမ္းတစ္ေနရာမွာရွိေနတဲ့ ဘယ္သူမွျပဳျပင္ဖို႔ ေသေသခ်ာခ်ာမစြမ္းႏိုင္တဲ့ ဗြက္အထူဆံုးေနရာၾကီးကို တာဝန္ေပးလုိက္ၾကတယ္။
.
အဲဒီလိုနဲ႔ ဘုရားရွင္မလာခင္အခ်ိန္အတြင္းမွာလမ္းကိုျပဳျပင္ခဲ့ၾကေပမယ့္ တကယ္တမ္းဘုရားရွင္နဲ႔ ေနာက္လိုက္သံဃာေလးသိန္းတို႔ ၾကြခ်ီလာတဲ့အခါမွာေတာ့ သုေမဓါရွင္ရေသ့တာဝန္ယူျပဳျပင္ေနတဲ့ေနရာက ဗြက္ထူတဲ့အပိုင္းအျခားဟာ ျပဳျပင္ျပီးစီးဖို႔ ခႏၶာကိုယ္တလ်ားစာေလာက္က်န္ေနေသးသတဲ့။ အဲဒီအခါမွာ သုေမဓါရေသ့ဟာ "ငါတာဝန္ယူထားတဲ့အပိုင္း မၿပီးစီးတဲ့အတြက္ေတာ့ ဘုရားရွင္ခရီးစဥ္ လစ္ဟင္းမႈမရွိေစရဘူး" ဆိုၿပီး က်န္ေနတဲ့တလ်ားစာ ေပၚမွာ မိမိရဲ႕ခႏၶာကိုယ္ကိုအလ်ားလိုက္ခင္းျပီး ဘုရားရွင္ကို နင္းေလွ်ာက္ျဖတ္သန္းေစခဲ့တယ္။
.
အဲဒီလိုအျပဳအမူကိုေတြ႕ျမင္ရသူအေပါင္းက “အာဇာေနေယ်ာ = အံ့ၾသေလာက္ေအာင္ေတြ႕ျမင္ရခဲသူပါတကား” လို႔ ဝိုင္းဝန္းအသိအမွတ္ျပဳၾကသတဲ့။ အဲဒီလို မိမိခႏၶာကိုယ္ကိုခင္းျပီး လမ္းအျဖစ္အသံုးျပဳဖို႔ ကုသိုလ္ယူခဲ့တဲ့ သုေမဓါရွင္ရေသ့ကို ဒီပကၤရဘုရားရွင္ဟာ ဘုရားေလာင္းအျဖစ္ ဗ်ာဒိတ္ေပးေတာ္မူခဲ့တယ္။
.
“အာဇာေနယ်” ဆိုတာ ေနရာတိုင္းမွာေတြ႕ရဖို႔ အလြန္ခဲယဥ္းတဲ့ပုဂၢိဳလ္လုိ႔ အဓိပၸာယ္ရေၾကာင္းသိရပါတယ္။ အာဇာနည္ဆိုတာ ေနရာေဒသတိုင္းမွာ ျဖစ္ႏိုင္၊ ရွိႏိုင္၊ ေတြ႕ရႏိုင္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးမဟုတ္ပါဘူး။
.
အာဇာနည္လို႔သတ္မွတ္ရာမွာ သူရဲ႕စြန္႔လႊတ္ႏိုင္စြမ္းအရ အဆင့္အတန္း (၅) မ်ဳိးေလာက္ ခြဲျခားသတ္မွတ္ႏိုင္ပါတယ္လို႔ သိရပါတယ္။

(၁) ဓနပရိစၥာဂ= တို္ုင္းက်ဳိး၊ ျပည္က်ဳိး၊ အမ်ားအက်ဳိးအတြက္ စည္းစိမ္ဥစၥာ၊ ရာထူးအာဏာေတြကို မငဲ့မကြက္ စြန္႔လႊတ္ႏိုင္သူ။
.
(၂) ပုတၱပရိစၥာဂ= သားသမီး အတြယ္အတာတို႔ကို အလားတူစြန္႔လႊတ္ႏိုင္သူ။
.
(၃) ဘရိယပရိစၥာဂ = ဇနီး,ခင္ပြန္း အတြယ္အတာအထိ စြန္႔လႊတ္ႏိုင္သူ
.
(၄) အဂၤပရိစၥာဂ= မ်က္ေစ့၊ နား၊ ႏွာ၊ အဂၤါေျခ၊ လက္တို႔အထိစြန္႔ႏိုင္သူ
.
(၅) ဇီဝိတပရိစၥာဂ=ကိုယ္နဲ႔အသက္ကိုပင္ မငဲ့မကြက္ ရက္ရက္စက္စက္ စြန္႔ႏိုင္တဲ့သူ
.
အဲဒီလို အမ်ိဳးအစား (၅) မ်ိဳးခြဲျခား သတ္မွတ္ထားတဲ့အထဲမွာ “ဇီဝိတပရစၥာဂ”
ကေတာ့ အဆင့္အျမင့္ဆံုး အာဇာနည္ပါပဲလုိ႔ ဆိုပါတယ္။ အသက္ေသတာ မေသတာနဲ႔ မဆိုင္ပါဘူး၊ ပဓာနမထားတာပါပဲ။
.
သုေမဓါရွင္ရေသ့ရဲ႕ ကုသိုလ္ျပဳမႈမွာ တကယ္တမ္း ဘုရားရွင္နဲ႔ ေနာက္ပါ ရဟန္းေလးသိန္းစလံုး သုေမဓါရွင္ရေသ့ခင္းေပးတဲ့ သူ႔ခႏၶာကိုယ္ေပၚကေနနင္းျပီးၾကြမယ္ဆိုရင္ သူ႔ခႏၶာကိုယ္ ေၾကမြျပီး အသက္ဆံုးရံႈးသြားႏိုင္ေလာက္တာေပါ့။ ဒါကို ထည့္တြက္၊ ငဲ့ကြက္ျခင္းမျပဳဘဲ ယူထားတဲ့တာဝန္၊ ေပးထားတဲ့ကတိ ေက်ပြန္ဖို႔သာ ပဓာနထားခဲ့တာေၾကာင့္ “အာဇာနည္” လို႔ ေခၚတာပဲျဖစ္ပါတယ္။ သုေမဓါရွင္ရေသ့အေနနဲ႔ ခႏၶာကိုယ္ခင္းျပီး ကုသိုလ္ျပဳခဲ့ေပမယ့္ ဘုရားရွင္နဲ႔ ေနာက္ပါသံဃာေတာ္ေလးသိန္းက နင္းေလွ်ာက္ျခင္းမျပဳခဲ့တဲ့အတြက္ အသက္ေတာ့ မေသခဲ့ဘူးေပါ့။ ဒါေပမယ့္ အထက္ကေျပာခဲ့သလို အသက္ကိုပဓာနမထားဘဲ လုပ္သင့္လုပ္ထိုက္တာကို အသက္စြန္႔လႊတ္ဖို႔အထိရည္ရြယ္ျပီးလုပ္ခဲ့တဲ့အတြက္ အာဇာနည္ေခၚဆိုထိုက္တာပဲျဖစ္ပါတယ္။
.
ဒီအာဇာနည္ရဲ႕ဆံုးျဖတ္လုပ္ကိုင္ပံုကိုၾကည့္ၿပီး- ဒီပကၤရာဘုရားရွင္က နင္းႂကြေတာ္မမူပါဘူး။
သူ႔အားအစြမ္းဟာ "ႀကိဳးစားရင္ ဘုရားျဖစ္ႏိုင္သူ စင္စစ္"လို႔ သူ႔အရည္အေသြးမွန္ကို သိျမင္ေတာ္မူပါတယ္။
.
အဲဒါေၾကာင့္ ဒီပကၤရဘုရားရွင္က သုေမဓါရွင္ရေသ့ကိုမိန္႔ေတာ္မူတယ္။
.
ဘုရားရွင္က သုေမဓါရွင္ရေသ့ကို ေရြးခ်ယ္ခြင့္ (၂) မ်ိဳး ေပးတယ္။

(၁) တစ္ကိုယ္စာလြတ္ေျမာက္မႈကို လိုခ်င္တယ္ဆိုရင္ ငါဘုရားအေနနဲ႔ ဂါထာဝက္(အကၡရာ ၁၆လံုး) ေလာက္ ေဟာညႊန္ေပးရံုနဲ႔ သင္ဟာ အာသေဝါကုန္ခမ္းတဲ့ ရဟႏၱာအျဖစ္နဲ႔ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာကို မ်က္ေမွာက္ျပဳႏိုင္မယ္။
(၂) ငါဘုရားတို႔ လာရာလမ္းေၾကာင္းအတိုင္း စြမ္းစြမ္းတမံအားထုတ္ မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ငါဘုရားလိုပဲ သတၱဝါေတြကို ဒုကၡကေနကယ္တင္ႏိုင္စြမ္းတဲ့ “သေဗၺညဳ” ဘုရားတစ္ဆူျဖစ္မယ္.. လို႔ ဗ်ာဒိတ္ေပးျပီး ရခ်င္တဲ့အျဖစ္ကို ေရြးခ်ယ္ေတာ္မူေစခဲ့ပါတယ္။
.
အဲဒီအခါမွာ သုေမဓါရွင္ရေသ့က “သတၱဝါအမ်ားအက်ိဳးအတြက္ အျမင့္ဆံုးအထိ ကယ္တင္ႏိုင္စြမ္းရွိတဲ့ ေယာက္်ားေကာင္းျဖစ္လ်က္နဲ႔ တစ္ကိုယ္တည္းနိဗၺာန္ကိုသြားလို႔ ဘာအက်ိဳးထူးမွာလဲ” ဆိုျပီး ဒုတိယလမ္းကို ေရြးခ်ယ္ခဲတယ္။ အသိဥာဏ္ၾကီးတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြေတာင္ လိုလားေတာင့္တေနတဲ့ အတုမရွိခ်မ္းသာၾကီးျဖစ္တဲ့ နိဗၺာန္ကိုေတာင္ ျငင္းပယ္ခဲ့တာလည္း “အာဇာနည္”ပါပဲ။ တကယ္ရျပီးမွ စြန္႔တာမဟုတ္ဘဲ ရႏိုင္ခြင့္ကိုသာ ျငင္းပယ္ခဲ့တာျဖစ္လုိ႔ “စြန္႔ျခင္းၾကီး” စာရင္းထဲေတာ့ အသြင္းမခံရဘူးေပါ့။

ေျပာရမယ္ဆိုရင္ အာဇာနည္ ဆိုတာ အသက္ေသျခင္း ၊ မေသျခင္းနဲ႔ မသက္ဆိုင္သလို ၊ အသက္အရြယ္ၾကီးျခင္း ၊ မၾကီးျခင္းနဲ႔ မသက္ဆိုင္ပါဘူး။ အမ်ားအက်ိဳးအတြက္ ကိုယ္က်ိဳးမဖက္ဘဲ စြန္႔လႊတ္စြန္႔စား ၾကိဳးစားေဆာင္ရြက္သူမွန္သမွ် အာဇာနည္ျဖစ္ထိုက္ပါတယ္။ ]*
.
လူမႈဝန္းက်င္မွာသိရွိထားတာကေတာ့ အာဇာနည္ဆိုတာ အမ်ားအက်ိဳးအတြက္ အသက္ေပးလိုက္ရသူလုိ႔ လြဲမွားသိရွိေနၾကတာအမ်ားအျပားပါပဲ။ တကယ္ေတာ့ အသက္ေသမွ အာဇာနည္ျဖစ္တာမဟုတ္ပါဘူး။ သူ႔လုပ္ရပ္အေပၚမွာပဲမူတည္ပါတယ္။ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးအေနနဲ႔ အမ်ားအက်ိဳးအတြက္ စြမ္းစြမ္းတမံစြမ္းေဆာင္ျပီး ကိုယ္က်ိဳးေတြ ေပးဆပ္စြန္႔လႊတ္ခဲ့တာဟာ အာဇာနည္တစ္ဦးရဲ႕ လုပ္ရပ္ပါပဲ။
.
အဲဒီေတာ့ အာဇာနည္လို႔ ေခၚဆိုထိုက္တဲ့သူဆိုတာ လက္ရွိလူမႈဝန္းက်င္မွာ ရွိတဲ့ ဘယ္လိုလူမ်ိဳးလို႔ ထင္ျမင္မိပါသလဲ။ က်ဆံုးသြားမွ ၊ အသက္ေသသြားမွ အာဇာနည္ရယ္လုိ႔ ေခၚတြင္ထိုက္တာမဟုတ္ပါဘူး။ အသက္မေသေသးေပမယ့္လည္း လက္ရွိမွာ ျပည္သူလူထုအတြက္ ေရွ႕တန္းကေန မားမားမတ္မတ္ရပ္တည္ျပီး ၊ ကိုယ္က်ိဳးမဖက္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳး၊ အႏၱရာယ္ေတြ၊ ပိတ္ပင္တားဆီးမႈေတြရွိေနေပမယ့္လည္း အမ်ားအက်ိဳးအတြက္ေဖာက္ထြက္စြမ္းေဆာင္ခဲ့သူတိုင္းကို “အာဇာနည္” လို႔ေခၚဆိုထိုက္ပါေၾကာင္း…။
.
ေက်ာ္ညိဳေသြး
=========================================

|ေအာက္ေျခမွတ္စု|
* ျပထားျပီး [ ] ျဖင့္ခတ္ထားေသာ ေနရာမ်ားမွ အခ်က္အလက္မ်ားသည္
ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ား၏ ေဟာေျပာခ်က္မ်ားကို ျပန္လည္ကိုးကားထားျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ ၄င္းေဟာေျပာခ်က္မ်ားမွ ထုတ္ႏႈတ္၊ယူငင္ သံုးစြဲထားေၾကာင္း ဝန္ခံပါသည္။
------------------------------------------------------------------------------------
|ကိုးကားခ်က္မ်ား|
၁။ “ဓမၼေဘရီအရွင္ဝီရိယ(ေတာင္စြန္း)” ၏ ၾသဝါဒမ်ား
၂။ အရွင္ သံ၀ရာ လကၤာရ ( ဓမၼပိယ ဆရာေတာ္ ) ၏ ၾသဝါဒမ်ား
--------------------------------------------------------------------------------------

|ရည္ညြန္းစာမ်က္ႏွာႏွင့္ စာအုပ္စာတမ္း|
၁။ http://blog.moemaka.com
၂။ http://ahchitsone.blogspot.com
၃။ http://amayeainn.blogspot.com
၄။ http://www.simon-vlog.com
၆။ ဦးဟုတ္စိန္ - ပါဠိ - ျမန္မာ အဘိဓာန္
=========================================

gravatar

အာရံုထဲက အမွ်င္မ်ား(ေဆာင္းပါး)


အာရံုထဲက အမွ်င္မ်ား
-----------------------
ရုပ္တစ္ခု စိတ္ကိုးဆယ္ ဆိုတဲ့စကားရွိေနသားနဲ႔ ကိုယ္ကေတာ့ လူတိုင္းအေပၚမွာ တသမတ္တည္းပဲ လို႔ ေျပာေနတတ္တဲ့ လူေတြျမင္ရင္ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ရယ္ခ်င္ခ်င္သာ ျဖစ္မိပါတယ္။ စိတ္ဆိုတာ အခ်ိန္တစ္စကၠန္႔တည္းမွာတင္ ၂ ခါေလာက္ေျပာင္းေနတတ္တာပဲေလ။ လူတစ္ေယာက္အတြက္ စိတ္(အဆိုး၊ အေကာင္း) ေျပာင္းလဲျခင္းဆိုတာ လူတစ္ေယာက္အတြက္ ၂ မ်ိဳး ၂ စားတည္းမက အမ်ိဳးအစားအမ်ားအျပား
ျဖစ္ေပၚေနႏိုင္တယ္။ ဥပုသ္ေန႔မို႔ ျခင္မသတ္ပါနဲ႔ဆိုျပီး ကိုယ့္ကိုလာတားေနတဲ့မိန္းမ ေတာင္မွ လမ္းမွာဖယ္ရီကားေရွ႕မွာ ကန္႔လန္႔ျဖစ္ေနတဲ့ ေခြးကို ဝင္တိုက္ပစ္လိုက္ဟ ဆိုျပီး Driver ကို ေျပာေသးတာပဲ။ လူေတြဟာ မသိရင္ သူတို႔ကိုယ္တိုင္ သိပ္ကိုမွန္ကန္ေျဖာင့္မတ္ေနသလို၊ မက္ေမာဖြယ္ စာအုပ္တစ္အုပ္ လိုျဖစ္ေအာင္ ေျပာဆိုတတ္ၾကတယ္။
.
လမ္းမွာဘတ္စကားစီးေနရင္း ကားေပၚကေန အျပင္ဘက္ကို လွမ္းၾကည့္ေတာ့ လမ္းလယ္ဘေလာက္စ္တုန္းေတြနားကေန စက္ဘီးတစ္စီးေမာင္းလာတယ္။ သူ႔ေနာက္ဘက္ကေန ကားတစ္စီးက အေပၚေၾကာအတိုင္းေမာင္းလာရင္း သူ႔ကိုေက်ာ္လို႔ ေရွ႕နားက ဘေလာက္စ္တံုးမရွိတဲ့ လမ္းေကြ႕ရမယ့္ ေနရာကေန ေနာက္မီးျပျပီး ရုတ္တရက္ေကြ႕လိုက္တယ္။ စက္ဘီးေမာင္းလာတဲ့သူဟာ အေရွ႕ကကား ရုတ္တရက္ အခ်က္ျပျပီး ေကြ႕တဲ့အခါ ကားကို ဝင္တိုက္ေတာ့မလိုျဖစ္ျပီး မနည္းဘရိတ္အုပ္လိုက္ရတယ္။ ကားကေတာ့ ေကြ႕သြားျပီ၊ စက္ဘီးေမာင္းတဲ့သူက အရွိန္မနည္းထိန္းလိုက္ရတဲ့ အတြက္ နည္းနည္း စိတ္ကသိကေအာက္ျဖစ္သြားပံုရပါတယ္။ မ်က္ႏွာအေနအထားနည္းနည္းတင္းလာျပီး စက္ဘီးဆက္နင္းရင္းနဲ႔ ေကြ႕သြားတဲ့ ကားဘက္ကို မေက်မနပ္လွည့္ၾကည့္တယ္။
.
သူ႔စိတ္ထဲမွာေတာ့ ဘယ္လိုကားသမားလဲေပါ့။ ရုတ္တရက္ေကြ႕ခ်လိုက္တယ္ေပါ့။ အဲဒီလိုေတြးမွာပဲ။ ဒါေပမယ့္ စက္ဘီးေမာင္းတဲ့သူဟာ သူ႔ကိုယ္သူ ဘာလုပ္ေနတယ္ဆိုတာ သိပံုမရဘူး။ မွားေနတယ္။ သူေမာင္းလာတာဟာ အလယ္ေၾကာျဖစ္တယ္။ ယာဥ္စည္းကမ္း၊ လမ္းစည္းကမ္းအရ လမ္းလယ္ေၾကာမွာ ေမာင္းလာတဲ့ စက္ဘီး၊ ဆိုင္ကယ္ေတြကို ယာဥ္စည္းကမ္းအရ ဖမ္းဆီးႏိုင္ခြင့္ရွိတယ္။ တနည္းအားျဖင့္ သူက တရားဥပေဒ ခ်ိဳးေဖာက္ေနတာျဖစ္တယ္။ ကားလမ္းေပၚမွာ ေမာင္းေနတဲ့ အိမ္စီးကားအေနနဲ႔ တစ္ဘက္လမ္းကို ေကြ႕ဖို႔ အေပၚေၾကာကိုယူျပီး အခ်က္ျပလို႔ ေကြ႕လိုက္တာဟာ သူလုပ္ရမယ့္နည္းလမ္းအတိုင္း နည္းမွန္လမ္းမွန္နဲ႔ လုပ္လိုက္တာပဲျဖစ္တယ္။ ကိုယ္ မေမာင္းရမယ့္ေနရာမွာ စက္ဘီးကိုေမာင္းႏွင္ေနတာေၾကာင့္ ကားေကြ႕တဲ့အခါ သူ႔စက္ဘီး အရွိန္မနည္းထိန္းလိုက္ရတာကိုပဲျမင္တဲ့ စက္ဘီးသမားကေတာ့ သူ႔ကိုယ္သူ အမွန္တရားၾကီးဝတ္ဆင္ျပီး စက္ဘီးေမာင္းလာသလိုပဲ။
.
ေလာကထဲလူေတြက ဒီလိုပဲ။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ရဲ႕ အေၾကာင္းတရားက လမ္းေၾကာင္းမွန္ရဲ႕လားဆိုတာကို မေတြးဘဲ လမ္းလယ္ေၾကာတက္ေမာင္းသလို လုပ္ေနၾကတာပဲ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေတာ့ အမွန္တရားၾကီး ပိုက္ျပီး ေလွ်ာက္လွမ္းေနၾကသလိုေပါ့။
.
ရန္ကုန္ျမိဳ႕မွာ အဲဒီလိုမ်ိဳး ကိုယ့္ကိုယ္ကို အမွန္တရားကို ပိုက္ေထြးထားတယ္လို႔ ထင္ေနၾကတဲ့ လူတန္းစားအလႊာေတြ အမ်ားၾကီးရွိတယ္။ လမ္းေပၚမွာဆိုလည္း လမ္းေပၚမွာ အေလွ်ာက္ ၊ ရပ္ကြက္ထဲမွာဆိုလည္း ရပ္ကြက္ထဲမွာ အေလွ်ာက္ေပါ့။
.
ပလက္ေဖာင္းေပၚ ေဈးေရာင္းေနတာ၊ ပလက္ေဖာင္းေပၚက မေလွ်ာက္ဘဲ ကားလမ္းေပၚ တက္ရပ္ေနျပီး ကားသမားက ကားလမ္းနားကပ္ျပီးရပ္ဖုိ႔ အနားတိုးလာတဲ့အခါ ကားသမားကို မၾကည္ၾကည့္နဲ႔ၾကည့္တာ။ တကယ္ဆို ကားက ကားလမ္းေပၚမွာရွိေနရမွာျဖစ္ျပီး ၊ လူကေတာ့ ပလက္ေဖာင္းေပၚမွာ ရွိေနရမွာေလ။
.
ရပ္ကြက္ထဲမွာဆိုလည္း မဂၤလာေဆာင္ ၊ အလွဴ ခံစသည္ျဖင့္ လုပ္တဲ့အခါေတြမွာ ဓါတ္စက္ကို လိုတာထက္ပိုျပီး ဖြင့္ေနတာမ်ိဳးေတြဟာ သိပ္ကို အရုပ္ဆိုးအက်ည္းတန္တဲ့အျပင္ ရပ္ကြက္ထဲမွာ မီွတင္းေနထိုင္ေနၾကတဲ့ ရပ္ကြက္သူ၊ ရပ္ကြက္သားေတြရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြားကို ထိခိုက္ေစႏိုင္တယ္ဆိုတာကို မသိဘဲ မိမိ လုပ္ခ်င္တာတစ္ခုတည္းကိုသာ ၾကည့္ျပီး တြန္းတြန္းတိုက္တိုက္လုပ္တတ္တာေတြဟာ သိပ္ကို စိတ္ပ်က္စရာေကာင္းေနခဲ့ျပီ။
.
ညေနခင္းမွာ ကိုယ္စီကိုယ္ငွ အလုပ္၊ ေက်ာင္း ၊ သင္တန္းကေန ျပန္လာတဲ့သူေတြအဖို႔ နားေအးပါးေအးနဲ႔ အခန္းထဲမွာ လဲေလ်ာင္းလို႔ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္စြာ အနားယူအပန္းေျဖဖို႔အခ်ိန္ရွိသလို ၊ သတင္းနားေထာင္တာမ်ိဳး ၊ စိတ္အပန္းေျဖတဲ့ အေနနဲ႔ ရုပ္ျမင္သံၾကားၾကည့္ရႈတာမ်ိဳး၊ အေဝးေရာက္ ေဆြမ်ိဳး၊ မိတ္သဂၤဟေတြနဲ႔ ဖုန္းေျပာျခင္းစတာေတြ လုပ္ေနခ်ိန္မွာ ဓါတ္စက္သံနဲ႔ ဖံုးလႊမ္းထားတာမ်ိဳးကေတာ့ သိပ္ကို မယဥ္ေက်းတဲ့ လူမႈဝန္းက်င္လုိ႔ ဆိုရမွာပဲျဖစ္ပါတယ္။
.
ရုပ္တစ္ခု၊ စိတ္ကိုးဆယ္ ဆိုတဲ့ စကားကို ျပန္ေကာက္ရရင္ေတာ့ လူဟာ တခ်ိန္တည္းမွာ ၾကည္လင္ျငိမ္းခ်မ္းတဲ့စိတ္နဲ႔ အတူ ၊ မသိစိတ္အတြင္းနစ္ျမဳပ္ေနတဲ့ ၾကမ္းတမ္းခက္ထန္တဲ့ စိတ္အေနအထားေတြ ရွိေနၾကတယ္။ ကိုယ့္ပတ္ဝန္းက်င္အေျခအေနေၾကာင့္ ကိုယ့္စိတ္အေျခအေနဟာ တုန္ခါမႈအေနအထား အနိမ့္အျမင့္အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖစ္ေစႏိုင္တာပဲေလ။
.
ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ သည္းခံရတယ္။ အေကာင္း၊ အဆိုး ၂ မ်ိဳးအျပင္ အျခားေသာ စိတ္အေျခအေနေတြျဖစ္ေပၚလာမယ့္အေနအထားကို ကိုယ့္ကိုယ္ကိုသိရွိနားလည္တဲ့အခါ ဆင္ျခင္တံုတရားဆိုတဲ့ ကိုယ့္စိတ္ကို လြတ္ထြက္မသြားေအာင္ ခါးပတ္ပတ္ထားရတယ္။ ဆင္ျခင္တံုတရားရွိဖို႔ ဆိုတာဟာလည္း ကိုယ့္ရဲ႕ၾကီးျပင္းရွင္သန္လာမႈအေျခအေနထဲမွာ ကိုယ္တိုင္ေလ့လာသင္ၾကားဖတ္မွတ္မႈ နဲ႔ အဆံုးအမခံယူမႈေတြနဲ႔ အတူ ေလ့က်င့္ယူရတာပဲေလ။
.
ရွင္သန္ၾကီးျပင္းပံုမတူတဲ့အခါ ဆင္ျခင္တံုတရား အေျခအေနအနိမ့္အျမင့္ဟာ မတူညီႏိုင္ဘူး။ ပီဘိတည္ျငိမ္ေန/ခ်င္တဲ့ စိတ္အေျခအေနနဲ႔အတူ ျငိမ္းခ်မ္းရာကို ရွာေဖြေနတဲ့အခါ/ ခံစားေနတဲ့အခါ အဲဒီလိုခံစားမႈေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာမယ့္ ျငိမ္းခ်မ္းျခင္းတရားကို ရရွိဖုိ႔ အတြက္ဆိုရင္ေတာ့ ပတ္ဝန္းက်င္ဟာ ကိုယ့္စိတ္ကို အေထာက္အပံ့ျဖစ္ေစဖို႔ သိပ္ကို လိုအပ္တာေပါ့။
.
ေန႔တိုင္း ကၽြန္ေတာ္တို႔အေတြးဟာ ျငိမ္းခ်မ္းမႈကိုေတာ့ လိုခ်င္ၾကတာခ်ည္းပါပဲ။ လက္ဖက္ရည္ေလးတစ္ခြက္၊ ေဆးလိပ္ေလးတစ္လိပ္ ၊ ကြမ္းကေလးတစ္ရာ စားေသာက္ျပီး ရရွိတဲ့ ေက်နပ္ႏွစ္သိမ့္မႈလို ျငိမ္းခ်မ္းျခင္းကို စဥ္ဆက္မျပတ္(သို႔မဟုတ္) တေန႔တာတိုင္းမွာ အခ်ိန္မ်ားမ်ားခံစားႏိုင္ဖုိ႔ကေတာ့ အႏုပညာဆန္တဲ့ ေဒသေတြျဖစ္ထြန္းလာဖုိ႔သိပ္ကိုလိုအပ္တယ္ဆိုတာ အခိုင္အမာယံုၾကည္ပါတယ္။
.
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ကိုယ္စီ ကိုယ္စီ ဘယ္လို ေနရာေဒသေတြမွာ ရွင္သန္ေနထိုင္ ေနၾကပါသလဲ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ တည္မွီရာရပ္ဝန္းကေရာ ျငိမ္းခ်မ္းမႈကို လိုလားတဲ့ သူေတြ ရွိတဲ့ အရပ္ပါလား။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ စိတ္ျငိမ္းခ်မ္းမႈေတြကို ဘယ္လိုမ်ိဳး ပိုမိုပြားယူႏိုင္လိမ့္မလဲ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အေနနဲ႔ ရုပ္တစ္ခု ၊ စိတ္ကိုးဆယ္ ျဖစ္ေနေပမယ့္လည္း ကိုးဆယ္ေသာ စိတ္အေျခအေနေတြထဲမွာ ေပ်ာ္တဲ့စိတ္ ၊ ၾကည္လင္တဲ့စိတ္ ၊ ကိုယ္ခ်င္းစာတဲ့စိတ္ ၊ အႏုပညာဆန္တဲ့စိတ္ ၊ သနားတတ္တဲ့စိတ္ ၊ ေပးကမ္းစြန္႔ၾကဲတတ္တဲ့စိတ္ ၊ ျပင္ဆင္လိုတဲ့စိတ္ ၊ ၾကိဳးစားလိုတဲ့စိတ္ ၊ ကူညီေဖးမခ်င္တဲ့စိတ္ ၊ နည္းမွန္စြာေအာင္ျမင္လိုတဲ့စိတ္ ၊ ႏွစ္လိုဖြယ္ၾကင္နာခ်င္တဲ့စိတ္ ၊ ရိုေသတဲ့စိတ္ ၊ ေပးကမ္းစြန္႔ၾကဲလိုတဲ့စိတ္ ၊ တိရစာၦန္ေလးေတြကို သနားညွာတာတတ္တဲ့စိတ္ ၊ သင္ယူလိုစိတ္ ၊ ေဝမွ်ခ်င္စိတ္၊ သဘာဝတရားနဲ႔သစ္ပင္ပန္းမာလ္ေတြကို ခ်စ္ခင္ထိန္းသိမ္းလိုစိတ္ ၊ ကမၻာၾကီးကို ခ်စ္တဲ့စိတ္ ေတြ ေရွ႕တန္းေရာက္ေနဖို႔ တကယ္ကို လိုအပ္ပါတယ္။
.
ေက်ာ္ညိဳေသြး

gravatar

Fuck You

Fuck You

Fuck You လို႔အမည္ရတဲ့ စာေပလံုးဝအထူးျပဳတဲ့မဂၢဇင္းတစ္ခု ကို 1962 ခုႏွစ္ မွာ ကဗ်ာဆရာ Ed Sanders က New York ျမိဳ႕ၾကီးထဲက Manhattan ျမိဳ႕ေလးရဲ႕ အေရွေတာင္ဘက္ပိုင္းမွာ စတင္တည္ေထာင္ခဲ့တယ္။ ကဗ်ာဆရာ Ed Sanders ဟာ ေနာက္ပိုင္းမွာ The Fugs ဂီတအဖြဲ႔ရဲ႕


ဘယ္သူ႔မွ ေစာက္ဂရုမစိုက္တဲ့အထာနဲ႔ ထုတ္ေဝခဲ့ျပီး ၊ ေဖာ္ျပခ်င္ရာ ေဖာ္ျပတဲ့ Fuck You ကို ေရာင္စံုျခယ္ Construction Paper ေတြေပၚမွာရိုက္ႏွိပ္ထုတ္ေဝခဲ့ျပီး Mimeograph Machine နဲ႔ ရိုက္ႏွိပ္ခဲ့တာပဲျဖစ္တယ္။ mimeograph machine ဆိုတာက stencil လို႔ေခၚတဲ့ သတၱဳျပားေပၚမွာ ရိုက္ႏွိပ္ခ်င္တဲ့ စာ/ပံုေတြ ကို ပံုေဖာ္ထားျပီး မွင္သုတ္လုိ႔ စာရြက္ေပၚမွာ ရိုက္ႏွိပ္တဲ့ စက္တစ္မ်ိဳးပဲျဖစ္တယ္။ ေသခ်ာတာကေတာ့ Fuck You ကို အဲဒီလိုမ်ိဳး တန္ဖိုးနည္းပံုႏွိပ္နည္းနဲ႔ ျပဳလုပ္ျခင္းဟာ Mimeo Revolution အျဖစ္ Publication လုပ္ငန္းေတြရဲ႕ ေဈးၾကီးမႈကို ရြဲ႕ပဲ့ျပီး အေပၚယံစာရြက္ထက္ အႏုပညာသာ အဓိကျဖစ္တယ္ဆိုတဲ့မာန္ကိုခ်ီျပီး လုပ္တာပဲျဖစ္တယ္။

Fuck You – A Magazine Of The Arts လို႔ Slogan ေဖာ္ျပထားတဲ့ Fuck You Magazine ဟာ သက္တမ္း (၃) ႏွစ္သာ ၾကာျမင့္ခဲ့တယ္။ Fuck You ကို 1962 ခုႏွစ္ကေန စျပီး ထုတ္လုပ္ခဲ့ျပီး ေနာက္ဆံုး Magazine ရပ္သြားတဲ့အထိ Issue ေပါင္း ၁၃ ခု ထုတ္လုပ္ခဲ့တယ္။

၁၉၆၆ ဇန္နဝါရီလ ၁ ရက္ေန႔မွာေတာ့ ရဲေတြက Sanders တည္ေထာင္ထားတဲ့ Peace Eye Bookstore ကိုဝင္ဖမ္းတယ္။ ျပီးေတာ့ သူ႔ကိုတရားစြဲတယ္။ ဒါဏ္ေငြရိုက္တယ္။ အေၾကာင္းျပခ်က္ကေတာ့ သူထုတ္ေဝတဲ့စာအုပ္မွာ Fuck You ဆိုတာပါလို႔တဲ့။ အဲဒီလိုတရားစြဲဆိုခံလိုက္ရေတာ့ သူ နာမည္ဆိုးနဲ႔ေက်ာ္ၾကားသြားေတာ့တာပဲ။ အဲဒီလိုေက်ာ္ၾကားမႈက ၁၉၆၇ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၁၇ ရက္ေန႔မွာ ထုတ္တဲ့ Life Magazine ရဲ႕ မ်က္ႏွာဖံုးမွာ
“a leader of New York's Other Culture” မွာ အခန္႔သားေဖာ္ျပခံရေတာ့ တာပါပဲ။

တကယ္တမ္းေျပာရရင္လည္း ယဥ္ေက်းမႈအသစ္ကိုဦးေဆာင္သူတစ္ေယာက္ အျဖစ္ Fuck You Magazine ကို ထုတ္လုပ္ခဲ့တာပဲျဖစ္တယ္။ Fuck You ဟာ ၁၉၆၀ ခုႏွစ္မ်ားက ေပၚထြန္းခဲ့တဲ့ Mimeo Revolution ရဲ႕အဓိကမ႑ိဳင္တစ္ခုလည္းျဖစ္တယ္။

Fuck Magazine ဆိုတာ စိတ္ခံစားမႈနဲ႔ အႏုပညာဖန္တီးမႈကို လြတ္လပ္စြာေဖာ္ထုတ္ျပသႏိုင္ခြင့္ ကို ေရွ႕တန္းတင္ထားတယ္။ အထူးသျဖင့္ လိင္၊ မူးယစ္ေဆးဝါးေတြနဲ႔ စပ္လ်ဥ္းတဲ့ အစဥ္အလာတားျမစ္ခ်က္ေတြကို အံတုေဖာက္ခြင္းပစ္တယ္။ စိတ္ကိုေျပာင္းလဲေစတဲ့ ေဆးဝါးသံုးစြဲျခင္း၊ တစ္ဦးတစ္ေယာက္တည္းမဟုတ္ဘဲ ႏွစ္သက္သူတိုင္းနဲ႔ သေဘာတူလိင္ဆက္ဆံျခင္းေတြကို ေထာက္ခံအားေပးမႈေတြျပဳလုပ္ခဲ့တယ္။

Sandars နဲ႔ သူ႔ရဲ႕ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္သူေတြအေနနဲ႔ကေတာ့ ဒုတိယကမၻာစစ္ေခတ္ကာလအတြင္း၊ ၁၉၅၀ ႏွစ္မ်ားအတြင္းမွာ ေပၚေပါက္ခဲ့တဲ့ စာေပယဥ္ေက်းမႈသစ္ေတြေဖာ္ထုတ္တဲ့ ဂိုဏ္းဂဏ တစ္ခုျဖစ္တဲ့ Beat Generation နဲ႔ ၁၉၆၀ ခုႏွစ္ေတြရဲ႕ အလယ္ပိုင္းကာလေတြမွာ ေပၚေပါက္ခဲ့ျပီး၊ အစဥ္အလာထံုးတမ္းဓေလ့တြကို လြတ္လပ္စြာဆန္႔က်င္တဲ့ Hippie ေတြကို ေပါင္းစည္းေစခဲ့တယ္။ ေျပာရရင္ အဲဒီ Beat Generation နဲ႔ Hippie ေတြဟာ အစဥ္အလာေတြကို ေတာ္လွန္တယ္၊ ပင္မေရစီးယဥ္ေက်းမႈေတြနဲ႔ ပင္မေရစီးအႏုပညာေတြကို ဆန္႔က်င္ျပီး အႏုပညာသစ္ေတြကို မက္မက္ေမာေမာ ထုတ္ေဖာ္ရတာကို ထက္သန္ျပင္းျပၾကတယ္။

၁၉၆၀ ခုႏွစ္မ်ားေႏွာင္းပိုင္း အစဥ္အလာယဥ္ေက်းမႈေတာ္လွန္ေရးလႈပ္ရွားမႈေတြ ပိုမိုက်ယ္ျပန္႔လာမႈေၾကာင့္ အဲဒီလို အစဥ္အလာကိုေတာ္လွန္တဲ့ စိတ္ခံစားမႈအထူးျပဳသူေတြစုစည္းမိလာခဲ့ေတာ့တယ္။

Fuck Magazine ရဲ႕ Number 5, Volume 8 (1965)—Mad Motherfucker Issue ကေတာ့ ပံုမွာျမင္ရတဲ့ အတိုင္းပါပဲ။ ထုတ္ေဝခဲ့တဲ့ Issue ေတြကို Download လုပ္ျပီး ေလ့လာခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့
http://www.ubu.com/vp/FuckYou.html မွာ ရွိပါတယ္။
.
ေက်ာ္ညိဳေသြး


 
https://scontent-kul1-1.xx.fbcdn.net/v/t1.0-9/14102320_10206509789975943_8384213167021185466_n.jpg?oh=c767c9fab034505781c47f5125046c6e&oe=58815825

gravatar

World Photo Day - ကမၻာ႔ဓါတ္ပံုေန႔

World Photo Day - ကမၻာ႔ဓါတ္ပံုေန႔
-------------------------------------------
ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္းဆိုသလိုပဲ ႏိုင္ငံတကာမွာရွိတဲ့ ဓါတ္ပံုရိုက္ကူးျခင္းအႏုပညာအေပၚ တပ္မက္စြဲလမ္းတဲ့ သူေတြဟာ ၾသဂုတ္လ ၁၉ ရက္ေန႔ေရာက္တိုင္းမွာ World Photo Day အထိမ္းအမွတ္အေနနဲ႔ International Photography Event ကိုျပဳလုပ္က်င္းပၾကေလ့ရွိပါတယ္။ World Photo Day Event ကို စတင္တည္ေထာင္တဲ့သူကေတာ့ ဓါတ္ပံုပညာရွင္ ၊ Storyteller တစ္ဦးျဖစ္သူ Korske Ara ဆိုသူပဲျဖစ္ပါတယ္။
.
World Photo Day ကို 1839 ခုႏွစ္မွာစတင္ခဲ့ျပီး အခုအခ်ိန္မွာဆိုရင္ေတာ့ World Photo Day ရဲ႕ သက္တမ္းဟာ ၁၇၇ ႏွစ္ေတာင္မွပဲရွိခဲ့ျပီျဖစ္ပါတယ္။ World Photo Day ကို ၾသဂုတ္လ ၁၉ ရက္ေန႔အျဖစ္သတ္မွတ္ျခင္းအေၾကာင္းအရင္း မူလဇစ္ျမစ္ကေတာ့ ကမၻာ့သမိုင္းဝင္ျဖစ္ရပ္တစ္ခုျဖစ္တဲ့ ျပင္သစ္သိပၸံပညာသင္ေက်ာင္းမွ ေက်ာင္းသားႏွစ္ဦးျဖစ္တဲ့ Nicèphore Nièpce နဲ႔ Louis Daguerre တုိ႔ဟာ ၁၈၃၇ ခုႏွစ္မွာ Daguerreotype လို႔ အမည္ရတဲ့ ဓါတ္ပံုရိုက္ကူးျခင္းနည္းပညာတစ္ခုကို တည္ေဆာက္ႏိုင္ခဲ့ျပီး၊ Daguerreotype ဟာ ပထမဆံုးေသာ ဓါတ္ပံုရိုက္ကူးျခင္းဆိုင္ရာ တရားဝင္အသိအမွတ္ျပဳ နည္းပညာတစ္ခုျဖစ္လာျခင္းနဲ႔ ၊ ျပင္သစ္အစိုးရက အဲဒီ Daguerreotype နည္းပညာကို မူပိုင္ခြင့္ဝယ္ယူျပီး၊ ကမၻာကို တီထြင္မႈလက္ေဆာင္တစ္ခုအျဖစ္ လြတ္လပ္စြာအသံုးျပဳႏိုင္ဖို႔ ထုတ္ျပန္ေၾကညာခဲ့တာပဲျဖစ္ပါတယ္။
.
ကမၻာေပၚမွာ အခ်ိန္နဲ႔အမွ် တစ္မိနစ္ၾကာတိုင္း ၊ ၾကာတိုင္းမွာ ဓါတ္ပံုေပါင္းမ်ားစြာဟာ အင္တာနက္ေပၚကို ေရာက္ရွိလာခဲ့ၾကပါတယ္။ World Photo Day ရဲ႕ျဖစ္တည္မႈဟာဆိုရင္ေတာ့ ကမၻာ့တလႊားမွာရွိတဲ့ ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာေသာ ဓါတ္ပံုဆရာေတြရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ကိုယ္စီနဲ႔ ရိုက္ကူးခဲ့တဲ့ဓါတ္ပံုေတြကို အခ်င္းခ်င္း စိတ္ပါဝင္စားစြာနဲ႔ေဝမွ်လာဖို ႔ေစ့ေဆာ္ေပးျခင္းပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဆိုလိုတာကေတာ့ ဓါတ္ပံုဆရာေတြရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ကမၻာေတြ အခ်င္းခ်င္းခ်ိတ္ဆက္ျပီး ဓါတ္ပံုဆရာမ်ားကမၻာကို ဖန္တီးဖို႔ေပါ့။
.
ကိုယ္စီ ေနထိုင္ရွင္သန္ရာ ႏိုင္ငံေဒသ ရဲ႕ ဓေလ့ေတြ၊ ဓါတ္ပံုရိုက္ကူးမႈဆိုင္ရာ ကၽြမ္းက်င္မႈအဆင့္ကြာျခားမႈ အမ်ိဳးမ်ိဳးကြဲျပားၾကတဲ့ ကမၻာ့တလႊားကဓါတ္ပံုဆရာေတြရဲ႕ ေန႔စဥ္ဘဝမွာ ရိုက္ကူးခဲ့ၾကတဲ့ ဓါတ္ပံုေတြအားလံုးစုစည္းမႈဟာ World Photo Day ရဲ႕ Global Gallery ထဲမွာ တစ္ပံုခ်င္း၊ တစ္ကြက္ခ်င္း အေရာေရာအေထြးေထြးနဲ႔ ပါဝင္ေပါင္းစပ္ေနၾကပါတယ္။
.
မည္သူမည္ဝါျဖစ္တယ္၊ ဘယ္လိုကင္မရာအမ်ိဳးအစားကိုသံုးတယ္ ဆိုတာနဲ႔ ကၽြမ္းက်င္မႈဘယ္ေလာက္ရွိတယ္ဆိုတာ အဓိကမက်ပါဘူး။ World Photo Day ကေန Photography ဖန္တီးျခင္းအေပၚထားရွိတဲ့ သင့္ရဲ႕သိမႈအျမင္ေတြကို ပြင့္လန္းလာေစဖို႔ အေထာက္အကူျပဳႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ ျပီးေတာ့ ဒီ World Photo Day အမွတ္တရ Event ကေန သင့္ရဲ႕ ကမၻာမွာျမင္သမွ် ကိုယ္ပိုင္အျမင္တိုင္းကို အမိအရဖမ္းယူျပီး ျပန္လည္ေဝမွ်လို႔ ျပသႏိုင္မွာလည္းပဲျဖစ္ပါတယ္။
.
World Photo Day ရဲ႕ Official Website ကေတာ့ http://worldphotoday.com ျဖစ္ျပီးေတာ့ အဲဒီမွာပဲ Register ျပဳလုပ္ကာ ကိုယ္ပိုင္ဓါတ္ပံုေတြကို ေဝမွ်ရင္း World Photo Day Event မွာပါဝင္လုိ႔ ကိုယ္တိုင္ရုိက္ကူးထားတဲ့ Landscape - ရႈခင္း/ျမင္ကြင္းဓါတ္ပံုေတြကို ေဝမွ်ႏိုင္မွာပဲျဖစ္ပါတယ္။
.
သင္ဟာ ဓါတ္ပံုေတြကို ျမတ္ႏိုးခ်စ္မက္သူတစ္ဦးဆိုရင္ေတာ့ ၾသဂုတ္လ ၁၉ ရက္ဒီေန႔မွာ သင့္ရဲ႕ ဓါတ္ပံုေတြကို World Photo Day ရဲ႕ Global Gallery မွာ Share ရင္း Event ကိုပါဝင္လို႔ သင့္ရဲ႕ကမၻာကျမင္ကြင္းတစ္ခုကို ကမၻာအရပ္ရပ္က ဓါတ္ပံုခ်စ္ျမတ္ႏိုးသူေတြကို ေဝမွ်လိုက္ပါေတာ့ေလ။
.
ေက်ာ္ညိဳေသြး
Source from http://worldphotoday.com

gravatar

စုႏိုင္ေဌး



စုႏိုင္ေဌး
.
နင့္နဲ႔ပတ္သက္ေနရတုန္းက
နင့္ကိုငါ
ႏံုခ်ာခ်ာေအာက္တန္းစာေရးေလးက
အထက္တန္စားဖာႀကီးကို ေမာ္မၾကည့္ဝံ့သလိုမ်ိဳး
နင့္အၿပံဳး၊ နင့္အၾကည္ေတြဆိုတာ
ငါ့မွာ ဖဲႏိုင္၊ ခ်ဲႏိုင္သလို ေပ်ာ္ေမာခဲ့ရ။
.
ေျပာင္းလဲခ်ိန္တန္ခဲ့ၿပီ။
မိႈစြဲေနတဲ့အနာကို ကုရခက္သလိုမ်ိဳး
မ်က္ရည္ခံမွဲ႔ကိုမွငါက မက္ေမာေနခဲ့ေတာ့
ဘဝဟာ အေသလိုရွင္သန္ရတဲ့အျဖစ္နဲ႔။
.
စံပယ္တင္မွဲ႔ဆိုတာ
ဓူဝံၾကယ္မွမဟုတ္ဘဲ။
လမ္းေပ်ာက္ခဲ့တဲ့ ညတိုင္းဟာ
ရင္ကြဲေနတဲ့ ပုစဥ္းေတြ ရဲ႕ေအာ္သံေျမာင္းေျမာင္းထလို႔။
ငါ့မွာ။
.
မိန္းမမျမင္ဘူးေတာ့
အပ်က္မကိုပဲ တမ္းတမ္းစြဲစိတ္မ်ိဳးနဲ႔
အခ်စ္မွာ ရိုးဂုဏ္ေတြၿမဲလို႔။
တခဏတာသီခ်င္းကို
တစ္ဘဝစာလင္းခ်င္တဲ့စိတ္နဲ႔
နင့္ကို ယမင္းရုပ္လို႔လည္း သိကၡာတင္ဖူးခဲ့။
.
ဝတၱရားကိစၥၿပီးလို႔
လွလွပပထြက္ခြာသြားတဲ့ ေၾကးစားမိန္းမလို
မင္းဟာအခုေတာ့ ငါ့ကိုပစ္ခ်လို႔ထားခဲ့ၿပီပဲ။
နံနက္ခင္းေနေရာင္ျခည္ေတြလည္း အလကား
အလုပ္သေဘာ ဆန္လြန္းတယ္။
.
ေက်ာ္ညိဳေသြး

gravatar

အသံမ်ားကို အုပ္စုဖြဲ႔ရွာေဖြျခင္း (သို႔) hashtag မ်ား



အသံမ်ားကို အုပ္စုဖြဲ႔ရွာေဖြျခင္း (သို႔) hashtag မ်ား

Hashtag လို႔ေခၚတဲ့ # ကို အမ်ားစုေတြ႕ရတာကေတာ့ Social Media ေတြျဖစ္တဲ့ Facebook နဲ႔ Twitter တို႔မွာပဲျဖစ္ျပီး ပညာရပ္ဆိုင္ရာဘာသာစကားေတြ ျဖစ္တဲ့ Computer Programming နဲ႔ Musical Language ေတြမွာ ထည့္သြင္းအသံုးျပဳတဲ့ Sambol တစ္ခုပဲျဖစ္ပါတယ္။ အဓိကအားျဖင့္ # ကို Programming Language နဲ႔ Musical Language ဆိုင္ရာေတြမွာ အသံုးျပဳၾကတာကို အေတြ႕ရမ်ားပါတယ္။ # ကို ဘာသာရပ္မ်ိဳးစံု၊ ဝန္းက်င္မ်ိဳးစံုမွာ အသံုးျပဳပံုအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ က်ယ္ျပန္႔တြင္က်ယ္စြာနဲ႔အသံုးဝင္လ်က္ရွိပါတယ္။ အသံထြက္အေနနဲ႔ကေတာ့ ဟက္ရွ္ (သို႔) ရွက္ပ္ ဆိုျပီး အသံုးျပဳတဲ့ဝန္းက်င္နဲ႔ ပညာရပ္ဆိုင္ရာအသံုးေတြေပၚမူတည္ျပီး အသံထြက္ကေတာ့ ကြဲျပားသြားပါတယ္။
ဆိုရွယ္နက္ဝဒ္ေပၚမွာ အသံုးျပဳတဲ့အခါ Twitter မွာဆိုရင္ # ကို Grouping Sign အေနနဲ႔ သတ္မွတ္္ျပီး Hashtag = Twitter Groupings လို႔ဆိုပါတယ္။ Facebook ေပၚမွာေတာ့ တခ်ိဳ႕က Status ေတြကို #ကိုေရွ႕မွာထားျပီးေရးေလ့ရွိၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕က ထြင္လံုးတစ္ခုအေနနဲ႔ # ကိုအေရွ႕မွာထားျပီးေရးၾကေပမယ့္ တကယ့္တကယ္တမ္းေတာ့ # ရဲ႕အေနာက္မွာ Sapce မျခားဘဲ စာလုံးေတြကို တဆက္တည္းေရးျခင္းအားျဖင့္လည္း တူညီရာအသံေတြကို စုစည္းရွာေဖြႏိုင္မွာလည္းပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ # ရဲ႕ အေနာက္မွာ ေရးသားလိုတဲ့ စကားလံုးက တစ္ခုထက္ပိုေနရင္ေတာ့ “_” underscoreကို space အျဖစ္ထားျပီးေရးေလ့ရွိၾကပါတယ္။ဥပမာ။ #Copy_Writing ဆိုျပီး ကိုယ္ေရးတဲ့ Status တစ္ခုထဲမွာ ထည့္ေရးမိရင္ အဲဒီစာသားေလးဟာ # နဲ႔အတူ တြဲလ်က္ Highlight ျဖစ္ေနမွာျဖစ္ျပီးေတာ့၊ အဲဒီစာသားကို ဖိႏွိပ္လိုက္တာနဲ႔ Copy Writing နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ကိုယ့္အျပင္၊ တျခားသူမ်ားရဲ႕ ေရးသားေဖာ္ျပခ်က္ေတြ အားလံုးကို တစ္စုတစ္စည္းတည္းေဖာ္ျပႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ကိုယ္တိုင္အေနနဲ႔လည္း ကိုယ့္ရဲ႕ ေရးသားခ်က္ေတြကို စုစည္းျပီး သိမ္းဆည္းေတးမွတ္ထားခ်င္တဲ့အခါမ်ိဳးမွာလည္း #နဲ႔ အတူ အျခားသူေတြ မသံုးေသးတဲ့ အသံုးအႏႈန္းေတြနဲ႔ Post ရဲ႕ ေအာက္ေျခမွာ ထည့္သြင္းကာ သိမ္းဆည္းထားႏိုင္မွာလည္းျဖစ္ပါတယ္။ # (or) Hashtag ဟာ ဆိုရင္ အခုလို Social Network ကိုတြင္က်ယ္စြာအသံုးခ်ျပီး လုပ္ငန္းေဆာင္တာေတြကို လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ နဂိုမူလထက္ပိုတဲ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြကို လုိအပ္ရင္ လိုအပ္သလို ခ်ဲ႕ထြင္ အသံုးျပဳႏိုင္မွာလည္းပဲျဖစ္ပါတယ္။
#RGB_Media_Group #RGB_Script_Syndicate #RGB_Creative_Writing #RGB_Graphic_Design #RGB_Commercial_Writing #RGB_English_Translation #Kyaw_Nyo_Thway