ေခ်ာကလက္အက္ေဆး

ေခ်ာကလက္အက္ေဆး
gravatar

မင္းကဗ်ာက ငါ႔ဆီေၾကးနန္းရိုက္တဲ႔အခါ ဒီညေနမွာ ငါဟာ တဖန္ျပန္လည္ ႏိုးထလာခဲ႔ ေပါ႔


မင္းကဗ်ာက ငါ႔ဆီေၾကးနန္းရိုက္တဲ႔အခါ ဒီညေနမွာ ငါဟာ တဖန္ျပန္လည္ ႏိုးထလာခဲ႔ ေပါ႔


အဲဒီကဗ်ာကို မင္းေရးတုန္းက အေျခအေနကို ငါ ခန္႔မွန္းမိတယ္။
မင္းရဲ႕ကဗ်ာဟာ လြင္႔ေနေမ်ာေနေပါ႔ တိမ္တစ္စလို
ေတာင္ထိပ္ေပၚမွာ ေတြ႕ေနရတဲ႔ တိမ္ခိုးဟာ လက္နဲ႔ ဖမ္းဆုပ္ဖို႔ေတာ႔ မလြယ္
ကမၻာမေက်ာ္တိုင္း စာမေတာ္ဘူးလို႔ ေျပာမရသလို စာေတာ္တိုင္းလည္း ကမၻာမေက်ာ္တာ
ငါသိပါတယ္ေလ…။
ရည္းစားစာ ဆန္တဲ႔ ကဗ်ာလို႔ လူေတြက ေျပာၾကေပမယ္႔
မင္းျဖစ္ခဲ႔တဲ႔ အေၾကာင္းေတြနဲ႔ မင္းပ်ိဳးခဲ႔တဲ႔ စိမ္းလန္းမႈေတြ
ေတြ႕တယ္… ေတြ႕မိတယ္။
အဲဒီကဗ်ာကို ေရးတုန္းက မင္းဟာ တစ္ေယာက္တည္း ရွိေနခဲ႔တယ္။
ဒါလည္း … ငါ႔ဘာသာ ငါခန္႔မွန္းတာပါေလ…
ဟုတ္မယ္ထင္တယ္။
ေလာကၾကီးနဲ႔ မင္းနဲ႔ အဆက္အသြယ္ ျပတ္ေနသလိုပါပဲ။
ဟိုးေ၀းေ၀း ကို ေမွ်ာ္ၾကည္႔တိုင္း
လွမ္းဖမ္းဆုပ္တိုင္း မမိေအာင္ လြတ္ထြက္သြားတတ္တဲ႔ ေဆာင္းပိုးေကာင္ေတြ ေလထဲ ရပ္တန္႔ေနသလို
စကားလံုး ၊ စကားစုေတြဟာ မင္းေရွ႕မွာတင္ ေလွာင္ေျပာင္သေရာ္ေနၾကေပါ႔။
တခါတေလလည္း…
ရေပါက္ရလမ္းကေန ကိုင္ေဆာင္မိတဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ ေငြအေၾကြေတြ က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ကိုင္လို႔ေပါ႔…
မင္းဟာ တေနရာရာကို ေရာက္သြားတယ္…
လူေတြ ၾကားထဲမွာေပမယ္႔ အစားအေသာက္ေတြနဲ႔ သူစိမ္းဆန္ေနခဲ႔ေပါ႔…
ဒါေပမယ္႔ မင္းဟာ “အိပ္မက္ထဲက မင္းကို မင္းက ျပန္ျပီး ျမင္္ေနရသလို” ခံစားေနရျပီး
ဒါဟာလည္း ငါ႔အထင္ေရာက္မႈပါပဲ။
အလုပ္ထဲမွာလည္း အလုပ္ထဲမွာပဲေပါ႔
သြားၾကားက စားျပီးသား အသားစဟာ လွ်ာကို ေလွာင္ေျပာင္ေနသလိုမ်ိဳး
ဒီေန႔အလုပ္ကို မနက္ျဖန္ လုပ္ဖို႔ စဥ္းစားတိုင္း
“ဒီေန႔အလုပ္ကို မနက္ျဖန္ မေရႊ႕နဲ႔” စာသားကိုျမင္တိုင္း
ရင္ထဲက အဆုပ္လိုက္ပြင္႔ေနတဲ႔ ငု၀ါေရာင္ အဖ်ားေတြ လည္း ေခတၱေရႊ႕ဆိုင္းရဆဲ
ညက်ရင္ ဖ်ားမယ္႔ အဖ်ားဟာ နား အနား ကပ္လို႔ ျခင္လို ေအာ္ေနတာေပါ႔
တနည္းမဟုတ္ တနည္းေတာ႔ မင္းယံုၾကည္ရာ တစ္ခုခု ရွိခဲ႔မွာ ေသခ်ာပါတယ္။
တံခါးေပါက္ေတြ ၾကားထဲက မ်က္လံုးတစ္စံုကမ်ား မင္းကို ေစာင္႔ၾကည္႔ ေနမလား
ရန္ကုန္ျမိဳ႕ထဲမွာ မင္း လွမ္းၾကည္႔လိုက္တဲ႔ တိုက္အျမင္႔ဆီက မင္းကို ျမင္ေနတဲ႔ မင္းမ်က္ႏွာရုပ္ပံုကို
ေတြ႕တယ္။
မင္းအျပံဳးဟာ မင္းႏွလံုးနဲ႔ ဟာမိုနီ ပ်က္ေနေပါ႔။
မွတ္ပံုတင္ထဲက နာမည္နဲ႔ မင္းစိတ္ၾကိဳက္ေရြးထားတဲ႔ နာမည္ကို စာရြက္ေပၚမွာ ခ်ေရးတဲ႔အခါ
အဲဒီနာမည္ ႏွစ္ခုထဲက ဘယ္သူဟာ မင္းလဲ
မင္းကိုယ္တိုင္ မသိေတာ႔ဘူး။
အကသမားေလးေတြရဲ႕ ေျပာင္ေျမာက္တဲ႔ ကကြက္ဆန္းေတြနဲ႔
ေအာ္ခတ္စထရာ တီး၀ိုင္းတစ္ခုရဲ႕ ေလးနက္တဲ႔ အခ်စ္သံစဥ္ဆန္းေတြ အေၾကာင္း
မင္း ဘယ္သူ႔ကို သြားေျပာျပရပါ႔မလဲ ေတြးတယ္။
ပန္းက်ေစခ်င္ေပမယ္႔ ေခါင္းခ်ည္းပဲ က်ေနတတ္တဲ႔ ကိစၥကိုလည္း ေတြးတယ္။
အ၀တ္အစားေတြဟာ မင္းအတြက္ ၀န္ထုပ္၀န္ပိုးေတြပဲ
မင္းဟာ … မင္းသိပ္ၾကိဳက္တဲ႔ ဂ်င္းန္ပင္ ေတြကိုေတာင္ လစ္လ်ဴရႈထားလိုက္ေတာ႔တယ္။
မင္းအၾကိဳက္ဆံုးသီခ်င္းစာသား အေၾကာင္းနဲ႔
မင္းသေဘာက်တဲ႔ ကိုယ္ဟန္ျပမယ္ ေလးကိုလည္း
ဘယ္သူ႔ကို ေျပာျပရမလဲ။
မင္းၾကိဳက္တဲ႔ သီခ်င္းဟာ မင္းမၾကိဳက္တဲ႔ ဟင္းလို ခံတြင္းပ်က္ေနခဲ႔
ဂ်ာနယ္ထဲက ေသေၾကာင္းၾကံစည္မႈသတင္းဟာ မင္းႏွလံုးသားထဲ လွည္႔ပတ္ေနခဲ႔
မင္းဟာ ရုပ္ရွင္ဆန္ဆန္ေတြးၾကည္႔တယ္။
မင္းဟာ ၀ထၳဳတစ္အုပ္စာ ရူးသြပ္သြားတယ္…


ဒါေပမယ္႔…
မင္းဟာ မင္းရဲ႕ မိသားစုမွာ သားၾကီး ၾသရသ ျဖစ္တာေၾကာင္႔
အရူးစိတ္ကို မီးရိႈ႕ပစ္လိုက္တယ္။
စိတ္ထဲက အခ်မ္းဟာ အခုထိတုန္ရင္ေနတုန္းေပါ႔…
မင္း တက္ၾကြလာခဲ႔တဲ႔ တေလွ်ာက္လံုး အေၾကာင္းေတြ
တေန႔လံုး မင္းစဥ္းစားျပီး ေရးလိုက္တာ
အဲဒီ ကဗ်ာပဲ….
ဒီလို ေဆာင္းေႏွာင္းရြက္ေတြ နဲ႔ ျပည္႔ႏွက္ေနတဲ႔ အိမ္ကေလးထဲမွာေတာ႔
ညေနခင္းဟာ မင္းကဗ်ာတပိုင္း တစ္စ ကို ရြတ္ဆိုြေနမိေတာ႔တယ္။       

ေက်ာ္ညိဳေသြး