ေခ်ာကလက္အက္ေဆး

ေခ်ာကလက္အက္ေဆး
gravatar

ၾကယ္ေငးသူ


ၾကယ္ေငးသူ


လက္ရွိမွာ ျပန္ေတြးၾကည္႔ေတာ႔
ဘ၀မွာ ဘယ္လို ေနထိုင္လာခဲ႔သလဲဆိုတာ မမွတ္မိေတာ႔ပါဘူး။
ထို႔အတူပါပဲ…
ဘယ္လို အိပ္မက္မ်ိဳးေတြ မက္ခဲ႔သလဲဆိုတာလည္း
မမွတ္မိေတာ႔ပါဘူး။
ဘ၀ဟာ အိပ္မက္မဟုတ္ဘူးလို႔
ဟန္ေဆာင္ျပီး အၾကိမ္ၾကိမ္ေအာ္ခဲ႔ဖူးတာလည္း
အိပ္မက္ဟာ ဘ၀ကို ၾကံ႕ခိုင္ေစဖို႔ ေလ႔က်င္႔ခန္းေပးေနရဆဲပါပဲ။

တခ်ိဳ႕အိပ္မက္ေတြဟာ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္နဲ႔ တူတယ္။
ပူေႏြးေနတုန္းမွာ အရသာ ေပၚလြင္တာ
တခ်ိဳ႕အိပ္မက္ေတြ က်ေတာ႔ အိုက္စ္ခရင္မ္ နဲ႔တူတယ္
ေအးခဲထားလိုက္မွ အရသာထူးတာမ်ိဳး
ဘ၀ထဲ ေလွ်ာက္သြားၾကည္႔ေတာ႔…
မနက္ဖန္တိုင္းဟာ စက္၀ိုင္းရဲ႕ ေကြးေနတဲ႔ အနားေတြလိုပါပဲ။
အနီးကပ္ေျဖာင္႔တန္းသလိုထင္ရေပမယ္႔
ေကြးေကာက္တဲ႔ သတၱိေတြ တေရးေရးနဲ႔
မမွတ္မိခ်င္စရာ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ အဲဒီေန႔ရက္ေတြဟာ
အမွတ္တရ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ပ်င္းရိဖြယ္ သစ္ရြက္မ်ား။

အိပ္မက္ေတြဟာ…
အိပ္စက္ေနတုန္းမွာ ျဖစ္ေပၚျပီး
အိပ္စက္ေနတုန္းမွာပဲ ေပ်ာ္၀င္သြားၾကတာပဲ။
တစ္ကယ္႔ လက္ေတြ႕မွာေတာ႔…
မက္ခဲ႔တဲ႔ အိပ္မက္ေတြအေၾကာင္းကို တျခားသူေတြဆီ
ျပန္ေျပာျပတတ္တဲ႔ သူေတြနဲ႔
မက္ခဲ႔တဲ႔ အိပ္မက္အေၾကာင္းကို တစ္ကိုယ္ရည္ ပံုေဖာ္ျပီး
ဘယ္သူ႔ကိုမွ ျပန္မေျပာျပတတ္တဲ႔ သူေတြလည္း ရွိၾကေပါ႔။

အဲဒီထဲမွာမွ…
မိမိမက္ခဲ႔တဲ႔ အိပ္မက္ကို တျခားသူေတြကို ေျပာျပခ်င္တဲ႔
ေျပာျပတတ္တဲ႔ သူ ျဖစ္ခဲ႔ေပါ႔။

အိုသြားတဲ႔သစ္ရြက္ေတြရဲ႕ ေမွ်ာ္လင္႔ျခင္းနဲ႔
ၾကီးရင္႔သြားတဲ႔ ပန္းပြင္႔ေတြရဲ႕ ၾကည္လင္တဲ႔ အေတြးအေခၚဟာ
ဘာမ်ားပါလိမ္႔။

ဘ၀ကို ၀တ္ရံုသစ္ ထြင္၀တ္တဲ႔ သူမ်ားနဲ႔
ဘ၀လမ္းေဟာင္းမွာ ေသသပ္စြာ ေလွ်ာက္လွမ္းေနၾကသူတခ်ိဳ႕လည္း
မနက္ျဖန္ ဦးထုပ္ကို ေဆာင္းေနၾကဆဲေပါ႔။

ခြန္အားေလး တစ္စံုတရာအတြက္
လူတခ်ိဳ႕ရဲ႕ အိပ္ကပ္မ်ားထဲမွာ
ေငြအေၾကြမ်ား ၊ လိပ္စာကဒ္မ်ား ၊ တန္ဖုိးၾကီး အေ၀ရာမ်ား
စကၠဴျဖဴမ်ား ၊ လက္ဖက္ရည္ ဖန္ခ်ိဳမ်ား ၊ ၀ိုင္နီနီမ်ား
ႏွင္းဆီျဖဴပန္းမ်ား ၊ စေတာ္ဘယ္ရီႏႈတ္ခမ္းမ်ား
ဆင္စြယ္ေရာင္ ေဖာရင္းရွပ္မ်ား ၊ ၾကည္လင္ေသာ ရနံ႔နဲ႔ ပန္းသီးနီနီမ်ား
အိမ္ဖြဲ႕ခဲ႔ရာ…

ေမွ်ာ္လင္႔ျခင္း (      ?        ) မ်ား …. ဆိုခဲ႔ရင္
ကြင္းထဲမွာ…
သစ္ပင္ ၊ တိမ္တိုက္ ၊ လမ္းမ ၊ အိပ္မက္
ေရခိုးေရေငြ႕ ၊ သစ္သီး ၊ ေရာင္ျခည္တန္း
ေမႊးရနံ႔ ၊ ေတးသံ ၊ အရိပ္အေငြ႕ ၊ ပန္းခ်ီကား
စက္၀န္း ၊ ၾကယ္စင္ ၊ စကၠန္႔ စသည္တို႔
အဆင္ေျပသလို ထည္႔သြင္း လိုက္ၾကေပါ႔။         


ေက်ာ္ညိဳေသြး