ေခ်ာကလက္အက္ေဆး

ေခ်ာကလက္အက္ေဆး
gravatar

ျမသားေရာင္လမ္းကေလး

ျမသားေရာင္လမ္းကေလး



ကန္ထဲက ေရေတြဟာ ခြက္နဲ႔ ခပ္ယူျခင္း ခံရျပီးတဲ႔ေနာက္။ တစ္ကိုယ္လံုး ကို ရႊဲစိုသြားေစေတာ႔တယ္။ ဆိုလိုတာကေတာ႔ ေရကန္ထဲက ေရတစ္ခြက္ကို ယူျပီး ေခါင္းေပၚက ေလာင္းလို႔ ခ်ိဳးလိုက္တယ္ေပါ႔။ ဟုတ္ပါတယ္။ ေခၽြးစက္ေတြဟာ ႏြမ္းနယ္မႈ ရဲ႕ ျပယုဂ္ ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ လူေတြ ရဲ႕ အေတြးဟာ ေရခ်ိဳးျခင္း ၊ အညစ္အေၾကးစြန္႔ျခင္း နဲ႔ ဘတ္စ္ကားစီးျခင္း တို႔ ျပဳလုပ္တဲ႔ အခါမွာ ကြန္႔ျမဴးတယ္လို႔ သိထားဖူးတာပဲ။ ဒါေပမယ္႔ေလ အခုေလာေလာဆယ္မွာေတာ႔ အေတြးေတြဟာ ေနာက္ျပန္လည္ရံုကလြဲျပီး ဘာမွမကြန္႔ျမဴးဘူး။ ညေနဟာ ေစာင္းျပီး ခဲ႔ျပီ ။ ညဘက္ဟာ ၀င္ေရာက္ခဲ႔ျပီ။ ပူအိုက္ေစးထန္းေနတဲ႔ ခႏၶာကိုယ္ကို ေရေလာင္းခ်လိုက္တဲ႔ အခါ အေရျပားဟာ ဆပ္ျပာကို ေတာင္႔တေတာ႔တယ္။ ေရခ်ိဳးခ်ိန္မၾကာေစဖို႔ ကိုယ္႔ကိုယ္ကို သတိေပး ရတာလည္း ခ်ိဳပါတယ္ကြယ္။ ခ်ိဳပါတယ္။

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

လမ္းေတြကို အိပ္မက္မက္ ရင္ ဘယ္လို ခံစားရမလဲ။ ေပ်ာ္လား ၊ ၾကည္ႏူးလား ၊ တစ္ခုခုကို လြမ္းဆြတ္တမ္းတ တာမ်ိဳး ျဖစ္ေပၚခံစားရလား။
အိပ္မက္ထဲမွာ ေလွ်ာက္တဲ႔ လမ္းဟာ ေျဖာင္႔ျဖဴးလား ၊ အနိမ္႔ အျမင္႔ေတြ နဲ႔လား ၊ ေဘးနားမွာ ကြန္ကရစ္တံုးေလးေတြ စီထားလား။ ယာဥ္အသြားအလာရွင္းလား။ အလုပ္ျပန္ ေျခလွမ္းေရာင္စံုေတြ မ်ားျပားလြန္းလား။ သစ္ရြက္ကေလးေတြ ေၾကြေနလား။ အိပ္မက္ဆန္လြန္းလား၊ အသက္ရႈသံေတြ ျပင္းလား။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အိပ္မက္ ဟာ အိပ္မက္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
အိပ္မက္ထဲမွာ ျမင္ရတဲ႔ လမ္းကို ေလွ်ာက္ရတာ ဟာ သိပ္ထူးဆန္းလား။ မ်က္ရည္လည္ေစလား။ ရင္ခုန္ခ်ိဳမူး ေစလား။ အျပစ္ရွိသလို ခံစားရလား။ ရြက္ေၾကြေလးေတြထဲမွာ တိတ္တခိုးအၾကည္႔ရဲရဲေလးေတြ ထည္႔လို႔ ေၾကြလား။ ႏႈတ္ခမ္းေထာင္႔စြန္းေတြ တုန္ယင္ေနလား။ စိတ္ထဲေတြ႕ရာ စကားေတြ က သူ႔ႏႈတ္ခမ္းကို ခိုးၾကည္႔ေနလား။

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

လမ္းကေလးထဲကို ေကာင္ေလး နဲ႔ ေကာင္မေလး တို႔ဟာ ေလွ်ာက္လွမ္းလို႔ လာၾကတယ္။ ဟိုး...ျမိဳ႕ျပ လမ္းမေတြမွာ နိစၥဒူ၀ဘတ္စ္ကားေတြ ဟာ ဥဒဟို ျဖတ္သန္းေမာင္းႏွင္ေနၾကခ်ိန္ ၊ ေကာင္ေလး နဲ႔ ေကာင္မ ေလး ဟာ ဆိတ္ျငိမ္ လမ္းကေလးထဲမွာ ရုပ္ရွင္ဖလင္ကြက္ေတြလို တစ္ကြက္နဲ႔ တစ္ကြက္ နည္းနည္းခ်င္းစီ တူသလို နဲ႔ မတူတဲ႔ အေျခအေနနဲ႔ ေျခလွမ္းေတြကို စီမံခန္႔ခြဲ ေနေတာ႔တယ္။ စိမ္းျပာေရာင္ ရင္ဖံုးအကၤ် ီဟာ ယဥ္ယဥ္ေလး ဆိုတာကို လွေနေအာင္ ပံုေဖာ္ထားတာ ျဖစ္တယ္လုိ႔ ေကာင္ေလးေတြးတယ္။ ေကာင္မေလး ကေတာ႔ ဘယ္ကို ေငးေနတယ္ မသိရ။ ေကာင္ေလးရဲ႕ စကားေတြဟာ ေဖာင္းပြတယ္။ ေစာင္းငဲ႔ ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ ေကာင္မေလးရဲ႕ ႏွာေခါင္းေလးရံႈ႕ျပီး ရယ္တဲ႔ အရယ္ေတြဟာ စေတာ္ဘယ္ရီ ခင္း တစ္ခင္းနဲ႔ မလဲႏိုင္တဲ႔ ၀င္းပမႈမ်ိဳးနဲ႔။ ဟုတ္ပါျပီ။ ဒီေလာက္ဖြဲ႔ေနရေအာင္ ဒီလမ္းကေလးက ဘယလို လမ္းကေလးမ်ားလဲ။ အမည္မသိ လမ္းကေလးေပါ႔။ အမည္မသိ လမ္းၾကားေလး ထဲမွာ ေကာင္ေလး နဲ႔ ေကာင္မေလး ႏွစ္ေယာက္ လမ္းေလွ်ာက္လာတယ္။ လမ္းကေလး ဟာ အဆင္းလမ္းကေလး နဲ႔ ဖြဲ႔ထားတယ္။ အဆင္းေပမယ္႔ ေကာင္ေလး နဲ႔ ေကာင္မေလး ဟာ သူတို႔ ဖ၀ါးေအာက္မွာ ဘီးေတြ တပ္မထားဘူး။ တစ္ေယာက္ ရဲ႕ ေျခေထာက္ေအာက္က ဘီး ေတြ ကို တစ္ေယာက္ ေခါက္သိမ္းထားၾကတယ္။ ဟုတ္တယ္။ လမ္းကေလးဟာ ခပ္ေ၀းေ၀း တေမွ်ာ္တေခၚမွာ ရွိတဲ႔ ကတၱရာလမ္းမၾကီးဆီ စြန္လႊတ္တဲ႔ ၾကိဳးလုိ႔ ခပ္ဟိုက္ဟိုက္ေလး ေငးေမွ်ာ္ေနေတာ႔တယ္။

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++



ေကာင္ေလး ဟာ ေကာင္မေလးရဲ႕ ေတာင္ကုန္းအလွေတြကို စိုးရြံ႕စိတ္နဲ႔ လွမ္းၾကည္႔တယ္။ ဒီထက္ အဲဒီေတာင္ကုန္းအလွေတြ ရဲ႕ အတြင္းပိုင္းက ႏွလံုးသားကို ျမင္ျဖစ္ေအာင္ ျမင္ခဲ႔တယ္။ တဒိတ္ဒိတ္ခုန္ေနတဲ႔ ႏွလံုးသားထဲ ဥယ်ာဥ္ေလး တစ္ခုဟာ တည္ျငိမ္ေနေပါ႔။ ေကာင္ေလး မ်က္လႊာခ်ထားေတာ႔ အဆင္းလမ္းကေလး ရဲ႕ ေျမျပင္ဟာ လႈပ္ရွားေနေတာ႔တယ္။ လြမ္းတယ္ကြယ္။ ေဘးနားမွာရွိေနတာေတာင္ လြမ္းတယ္ တဲ႔။ အဲဒီလို ေျပာသံၾကားလိုက္လို႔ ေကာင္ေလးလည္း ေဘးဘီ၀ဲယာ ကို လွည္႔ၾကည္႔တယ္။ ဘယ္သူ႔ကိုမွလည္း မေတြ႕ရ။ အဲဒါ နဲ႔ပဲ လမ္းကေလး ဟာ စကၠန္႔တံေတြကို ထမ္းပိုးထားေတာ႔တယ္။

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


ရင္ဖံုးအကၤ် ီ


သူ႔ရဲ႕လက္ရွိအလုပ္ကေလးက  
အိေျႏၵရတယ္။ ဘ၀ဆန္တယ္။
လွပတယ္။ ၾကည္ႏူးစရာေကာင္းတယ္။
ဒီလိုေတြးေတာ႔
ကိုယ္႔ ပင္႔သက္ေလးေတြထဲ
ငွက္ကေလးေတြ ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း
ေတးဆိုၾကေပါ႔။
ရင္ထဲက
ေၾကး ၊ ၾကိဳး ၊ သားေရ ၊ ေလ ၊ လက္ခုပ္ တို႔ဟာ
မတီးပဲျမည္ၾကေပါ႔။
သူမ နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ ရဲ႕
လိေမၼာ္ေရာင္ ညေနခင္းေလးမွာ။       ။



သစ္ရြက္ေတြေပၚက ရြက္ေၾကာမွ်င္ကေလးေတြဟာ ေကာင္မေလးရဲ႕ ပါးမွာ နားခိုေနၾကတယ္။ စကားလံုးေတြဟာ ေလထဲမွာ သူ႔ဘာသာသူရွိျပီးသားလား။ သင္ယူတတ္ေျမာက္ျခင္းနဲ႔ အတူ ရင္တြင္းေလ က ပံုေဖာ္ေပးတာလား။ စကားသံျဖစ္ အဂၤ ါ အစိတ္အပိုင္းေတြ ျပည္႔စံုပါလွ်က္ ပံုမေပၚလာေသးတဲ႔ စကားလံုးေတြ ဟာ ဘာေၾကာင္႔မ်ားပါလိမ္႔။



ျမန္မာဆန္တဲ႔ အရိပ္ကေလး ဘယ္သူေတြက ေငးေမာေနတာပါလိမ္႔။ ဆံရွည္ေကာင္ေလးဟာ သူမရဲ႕ ေထာပတ္ေျခဖ၀ါး ေလးေပၚ သစ္ရြက္ကေလးတစ္ရြက္လို ေၾကြက်တယ္။ ေဆာင္းဦးရာသီရဲ႕ ညေနခင္းဟာ ေနေရာင္ေတြ တိတ္ဆိတ္ျပီးတဲ႔ ေနာက္မွာ ေခၽြးစို႔စို႔ မ်က္ႏွာေပၚက အျပံဳးရိပ္ေတြကို ဖန္ဆင္းေပးေတာ႔တယ္။ ေကာင္မေလး ရဲ႕ ယူကလစ္နံ႔ေတြ ဟာ ေကာင္ေလးရဲ႕ ဆည္းဆာ မွာ အင္အားျဖည္႔တိမ္လိေမၼာ္ေတြကို ထုဆစ္ေနဆဲေပါ႔။


+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++



ေဘးနားက လူေတြရဲ႕ ပဲ႔တင္သံမွာ ေကာင္ေလး နဲ႔ ေကာင္မေလး တြဲေလွ်ာက္သြားတဲ႔ ေျခလွမ္းေတြတေလွ်ာက္ လိုက္ပါသြားေတာ႔တယ္။ ကံေကာင္းျခင္း ဆိုတာ ေဘးက ရပ္ၾကည္႔ေနတဲ႔ သူေတြ အတြက္ လြယ္လြန္းမယ္ ထင္ပါရဲ႕။ ကံေကာင္းျခင္း ဆိုတာ ဘယ္လိုမ်ားပါလဲ။ ကံေကာင္းတဲ႔ အခါ အေၾကာင္းေတြလည္း လွ ေတာ႔မွာေပါ႔။ ရင္ဖံုးအကၤ် ီ ေလး နဲ႔ စပို႔ရွပ္ ေလးတို႔ဟာ ညေနခင္းထဲမွာ စနစ္တက် တပ္ဆင္ထားသလို။ တခ်ိဳ႕မ်က္၀န္းေတြရဲ႕ ေငးေမာမႈကလည္း ေကာင္ေလး နဲ႔ ေကာင္မေလး ႏွစ္ေယာက္လံုးရဲ႕ အေပၚ ကို ခ်ိဳျမသံစဥ္ေတြ နဲ႔ ထံုမႊမ္းထားသလို။


လမ္းကေလးကို ေလွ်ာက္လွမ္းရင္း နဲ႔ ေကာင္မေလး ရဲ႕ စလင္းဘက္ထဲက ကမၻာဦးသီခ်င္းဟာ တိတ္ဆိတ္ေနေပါ႔။ ေတာင္တန္းေတြေပၚမွာ ပြင္႔တဲ႔ ပန္းေတြဟာ ဘာရနံ႔မွန္းမသိပါဘူး။ ဒီေတာင္တန္းေတြ ဟာ ေအာက္တိုဘာ ညေနခင္း အတြက္ ပြင္႔မယ္႔ ပန္းေတြ ကို ထိန္းခ်ဳပ္ထားၾကတယ္။


သူ႔ ကို စိတ္ကူးေနတဲ႔ ညမွာ ပိုးစုန္းၾကဴးေလး ျမင္ရင္ေတာင္ေပ်ာ္ေနတဲ႔ ေကာင္ေလးဟာ အခု ဘယ္ေလာက္ ေပ်ာ္ေနမလဲဆိုတာ စဥ္းစားၾကည္႔ေလ။ ဘာမွ ဟိုလို ၊ ဒီလိုမေတြးပါနဲ႔။ တကယ္ေတာ႔ ေကာင္ေလးက ေကာင္မေလးဆီက ဘာအခြင္႔အေရးမွ မရပါဘူး။ ဒီအတိုင္း ၾကည္ႏူးရံုေလးပါ။


အျပစ္ရွိသလို ခံစားရတဲ႔ စိတ္နဲ႔ ဆံပင္ေတြကို သပ္တင္တယ္။ ေကာင္ေလးရဲ႕ ဆံပင္ေတြ ဟာ သိပ္ေပ်ာ႔တယ္။ ေကာင္မေလးဟာ ကားေတြ ဥဒဟို ေျပးေနတဲ႔ လမ္းမဘက္ကို မ်က္ႏွာမူလို႔ ထိုင္ေနေလရဲ႕။ ေကာင္မေလးရဲ႕ ဆံပင္ေတြဟာ အေျဖာင္႔။ အဲဒီ အေျဖာင္႔ဆံပင္ေလးေတြဟာ ရင္ဖံုး အက်ၤ ီ ေလးေပၚကို ၀ဲက်ေနတယ္။ ေကာင္မေလး ကေျပာတယ္။ “ဒီဆံပင္ေတြက စက္နဲ႔ ေျဖာင္႔ထားတာပါ။ တကယ္ေတာ႔ ကၽြန္မဆံပင္ေတြက ေကာက္တယ္” ။ ေကာင္ေလး သိတာေပါ႔။ ဒီေကာင္မေလး ရဲ႕ဆံပင္ေတြ ေကာက္တယ္ဆိုတာကို။


“သိပါတယ္ေလ။ တနဂၤေႏြသမီးဆိုတာ ၊ စိတ္ေကာက္ရင္ေကာက္ ၊ စိတ္မေကာက္ရင္ ဆံပင္ေကာက္


ေကာင္မေလး ရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းစူသြားတယ္။ ေကာင္ေလး က ခပ္ဟဟရယ္တယ္။ တကယ္တမ္းေတာ႔ အဲဒီပံုရိပ္ေလးဟာ  ေကာင္ေလးရဲ႕ စိတ္ကူးစာအုပ္ေလးထဲက စာမ်က္ႏွာ တစ္ေထာင္ေက်ာ္ ဘယ္ေလာက္မွန္းမသိမွာ ညွပ္ထားတာကို ခံလိုက္ရတယ္ေလ။
အနက္နဲဆံုး ခံစားမႈေတြ ခ်ေရးျဖစ္ေတာ႔ အဲဒီအဓိပၸါယ္ကို ဒိုင္ယာရီလို႔ ေခၚသတဲ႔။ အဲဒီလို ဒိုင္ယာရီေပၚ ခ်ေရးတာေတြဟာ ဒိန္ခဲအိုးထဲက ႏႈတ္ခမ္း၀မွာ ကပ္ညွိေနတဲ႔ ဒိန္ခဲ အစအနေလးေတြပါပဲ။ ေျမအိုးကေလးထဲမွာ ဒိန္ခဲအသားေတြဟာ ရွိေသးတယ္။


ေကာင္ေလးဟာ ေကာင္မေလး ရဲ႕ ဆံႏြယ္ေျဖာင္႔ေျဖာင္႔စင္းစင္းေတြကို ေငးၾကည္႔ေနတယ္။ အဲဒီထက္ ေကာင္မေလးရဲ႕ ေမြးရာပါ ဆံပင္ေကာက္ေကာက္ ေကြးေကြးေလးေတြ ကို ပိုျပီး ေငးၾကည္႔ခ်င္တယ္။ ေကြးေကာက္တတ္တဲ႔ ေကာင္မေလးဟာ ေကာင္ေလး ရဲ႕ ႏွလံုးသားထက္မွာ စပရိန္ေလး လို ခုန္ေပါက္ေျပးလႊား ေနေတာ႔တယ္။


ေကာင္မေလး ကေတာ႔ သူ႔ဆံပင္ေကာက္ေကာက္ေကြးေကြး ေလးေတြကို အေျဖာင္႔ပံုစံ အတိုင္းပဲ ထားျဖစ္ခဲ႔တာ ၾကာျပီေလ။ သူ႔အေနနဲ႔ ဒီဆံပင္ ေကာက္ေကာက္ေကြးေကြးေလးေတြ ကို ၾကည္႔မွန္ထဲမွာ ျမင္မၾကည္႔ခဲ႔တာ ၾကာျပီ။


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++




ဒီလမ္းကေလး က ေလွ်ာက္လို႔ေကာင္းလား ေကာင္ေလး မသိဘူး။ လမ္းကေလး ရဲ႕ ပံုသ႑န္ ကိုလည္း ေကာင္ေလး မသိဘူး။ အသိစိတ္ထဲမွာေတာ႔ ေကာင္မေလးကို လမ္းရဲ႕ ေဘးဘက္ လမ္းအစြန္ကေန လမ္းေလွ်ာက္ေစဖုိ႔ မသိမသာ စိတ္နဲ႔ တိုးေပးေနတယ္။ လမ္းကေလးက ကားအသြားအလာ နည္နည္းရွိတယ္။ အေနာက္ဘက္က လာေနတဲ႔ ကားေတြကို ေကာင္ေလး ေနာက္လွည္႔ လွည္႔ၾကည္႔ရင္း ေလွ်ာက္ေနေတာ႔တယ္။ ေကာင္မေလးဟာ သပ္ရပ္တဲ႔ စလင္းဘက္ အညိဳေလး ကို လြယ္ထားျပီး လက္တစ္ဘက္က အလုပ္လက္ဆြဲအိတ္ ကေလး တစ္လံုး ကို ကိုင္ထားတယ္။ ေကာင္ေလး လက္ထဲမွာေတာ႔ ေန႔စဥ္ထုတ္ သတင္းစာ တစ္ေစာင္ နဲ႔ အတူ ဂ်ာနယ္ ႏွစ္ေစာင္ ၊ သံုးေစာင္ဟာ ပိုက္ေထြးလွ်က္ေပါ႔။


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


လမ္းေဘး ဆိုင္ကေလးဟာ ျမိဳ႕ျပျမင္ကြင္းကိုလည္း လွမ္းျမင္ရတယ္။ တစ္စံုတရာ ေသာ ေအးေဆးမႈကိုလည္းရတယ္။ ဒီလို နဲ႔ ေကာင္ေလး နဲ႔ ေကာင္မေလး ဟာ ေရေႏြးၾကမ္းပန္းကန္ေလး ႏွစ္ပန္းကန္ ျဖစ္တယ္။ ၾကာဇံေၾကာ္ ႏွစ္ပြဲ ျဖစ္တယ္။ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ ႏွစ္ခု ျဖစ္တယ္။ ေခတ္ အဆက္ဆက္ မရိုးတဲ႔ စကားေတြ ဟာ ဒီေခတ္ၾကီး ရဲ႕ ညေနခင္းတစ္ခုမွာလည္း ဖန္တရာေတေနတယ္။ ေခတ္ၾကီး အေၾကာင္းေျပာတယ္။ လူ႔သဘာ၀ေတြ အေၾကာင္းေျပာတယ္။ ပတ္၀န္းက်င္ အေၾကာင္းေျပာတယ္။ သူတို႔ စိတ္ထဲမွာ လွည္႔လည္ လည္ပတ္ေနၾကတဲ႔ စကားစုေတြ ၊ စကားလံုးေတြေတာ႔ ႏိႈးစက္နဲ႔ ေ၀းေနေသးတယ္။ ဒီလိုပါပဲ။ ညေနခင္းေတြဟာ တိတ္ဆိတ္ေနတတ္တယ္။ စားေကာင္းတဲ႔ ၾကာဇံေၾကာ္ေတြ ဟာ နီနီရဲရဲ ငရုတ္ဆီေတြ ထည္႔မထားၾကဘူး။ ဒီလိုနဲ႔ ညေနခင္းထဲက ေျပးထြက္ဖို႔ ျဖစ္လာတယ္။ တာေမြဟာ လမ္းမီးတိုင္ေတြရဲ႕ ျပဳစားမႈ ေအာက္ကို ေရာက္ခဲ႔ျပီေလ။

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


တာေမြကို သြားမယ္႔ကားဟာ ဘယ္ကေန စျပီးထြက္ခြာလာပါသလဲ။ ေကာင္ေလးဟာ ေကာင္မေလးကို ၾကည္႔ေနတယ္။ ေကာင္မေလး ပိုက္ထားတဲ႔ ဂ်ာနယ္ အထပ္ၾကီးဟာ သိပ္လွေနပါတယ္။ ဘာေၾကာင္႔လွေနတယ္ဆိုတာေတာ႔ ေကာင္မေလး မသိဘူး။


ေကာင္မေလးရဲ႕ ၀တ္စံုျပည္႔ဟာ ညေနခင္းရဲ႕ အလံေတာ္ ျဖစ္တယ္။ ေကာင္ေလး ရဲ႕ စိတ္လံုျခံဳမႈေပးႏိုင္တဲ႔ အေႏြးထည္ျဖစ္တယ္။ ဘာေၾကာင္႔မွန္းမသိ ေစာင္႔ေနတဲ႔ ဘတ္စ္ကားဟာ ေစာေစာ ေရာက္လာတယ္။ တာေမြအ၀ိုင္း ကို ျဖတ္ေက်ာ္ ေမာင္းႏွင္ဖို႔ ေကာင္ေလး နဲ႔ ေကာင္မေလး တို႔ ရပ္ေနတဲ႔ မွတ္တိုင္မွာ ခဏနားတယ္။ ေကာင္မေလးဟာ သူ႔ရဲ႕ ခ်စ္သူဆီ သြားဖို႔ စိတ္အားထက္သန္ေနတယ္။ ရင္ဖံုးအက်ၤ ီ ေလးဟာ ေျခလွမ္းေတြ သစ္လြင္လတ္ဆတ္ေနတယ္။ ဘတ္စ္ကားဟာ ဂုဏ္ယူ၀ံ႔ၾကြားစြာ ေမာင္းႏွင္ ထြက္ခြာသြားတယ္။ ေဘးဘီမွာ လူေတြ တစ္ေယာက္စ ႏွစ္ေယာက္စ ဟာ သူတို႔ ေစာင္႔ေမွ်ာ္ေနတဲ႔ ဘတ္စ္ ကား ကို ေငးေမာ ေမွ်ာ္လင္႔လုိ႔။


စီးကရက္ေတြဟာ စိတ္လံုျခံဳမႈ ကို ေပးသလား မသိ ၊ တသိ ။ စီးကရက္ေငြ႕ေတြဟာ တာေမြျမိဳ႕နယ္မွာ လြင္႔ပ်ံေနခဲ႔ပါေတာ႔တယ္။ စီးကရက္မီးခိုးေငြ႕ေတြဟာ ဖုန္းေခၚစရာမလိုဘူး။ တယ္လီပသီ ရွိစရာမလိုဘူး။ စာတို ပို႔စရာမလိုဘူး။ အီလက္ထရြန္းနစ္ ကမၻာၾကီးထဲက ေန႔ရက္ေတြထဲမွာ သူတို႔ ပ်ံသန္းခ်င္ရာကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ပ်ံသန္းသြားႏိုင္ၾကတယ္။ ေလထုထဲ စီးကရက္ေငြ႕ေတြ ေရာေႏွာသြားေတာ႔ လူေတြက သူတို႔ကို ေပ်ာက္ဆံုးသြားျပီလို႔ ယူဆၾကတယ္။ တကယ္ေတာ႔ သူတို႔ ကိုယ္တိုင္ ရဲ႕ စိတ္ညႊန္ရာကို ထြက္ခြာသြားၾကတာသာ ျဖစ္ၾကတယ္ေလ။


+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++



နာမည္ေက်ာ္တေယာျပားေလး ဟာ ကေလးဘ၀မွာ သူဆုရတဲ႔ ေရဒီယုိၾကီး က်ကြဲသြားလုိ႔ပဲ ေအာင္ျမင္မႈ လမ္းေၾကာင္းေပၚ ေရာက္ခဲ႔သတဲ႔။ ခ်စ္ျပံဳးႏွင္းဆီ သီခ်င္းထဲမွာေတာ႔ အဲဒီလို လမ္းေပၚမွာ က်ကြဲသြားတဲ႔ ေရဒီယို ကေလးဟာ ခ်ိဳအီေမႊးၾကိဳင္ေနေတာ႔တယ္။





ေက်ာ္ညိဳေသြး