ေခ်ာကလက္အက္ေဆး

ေခ်ာကလက္အက္ေဆး
gravatar

ဟယ္လင္ရဲ႕ကမၻာ

ဟယ္လင္ရဲ႕ကမၻာ
.
အနက္ေရာင္ပန္းေတြၾကားထဲကလွမ္းျမင္ရတဲ့
ဟယ္လင္ရဲ႕ ႏိုင္ငံေတာ္ဟာ
ျဖဴလြလြ အဝတ္စေတြ တလြင့္လြင့္နဲ႔။
.
အလြမ္းဆိုတာ..
ႏွစ္ပါးသြားျပဇာတ္ကိုၾကည့္လို႔ရတဲ့..
ၾကည္ႏူးမႈမ်ိဳးလိုမဟုတ္ဘူးဆိုတာ
မင္းသိေလာက္ရဲ႕။
.
အေၾကြေစ့ေတြ ပစ္ေျမွာက္လိုက္တိုင္း
ျပန္က်လာတာက..
တကူးတက မိုးေရေတြပဲ
လက္ဖဝါးထဲမွာ မီးေတာင္ေတြထည့္သိမ္းထားတယ္။
.
ၾကမ္းတမ္းပါေစ သည္းခံမယ္
လူျဖစ္ရတဲ့ ဘဝထဲက ခက္ခဲမႈတစ္ခုပဲ
ဝကၤပါေတြထဲက..
ႏွင္းဆီပန္းအေၾကြေတြျမင္တိုင္း
ငတ္မြတ္ေနတဲ့ အျပံဳးကို
ဘယ္လိုအေငြ႕ပ်ံပစ္ေစခဲ့ရသလဲ
မင္းသိတယ္။
မင္းသိမယ္။
မင္းလည္း သိေလာက္ရဲ႕။
.
ငါ့ကိုယ္ငါလည္း ခြင့္မလႊတ္ဘူး။
ညေတြအေပါက္ေပါက္အျပဲျပဲျဖစ္ေနခဲ့ရတာလည္း
ခြင့္မလႊတ္ဘူး။
လမ္းဆံုးျပီ။
ဘူတာရံုအိုေလးထဲ က်န္ေနခဲ့ျပီ။
ၾကယ္ေၾကြေနတဲ့..
အိပ္မက္ေတြထဲက မင္းႏႈတ္ခမ္းပင္လယ္ကို
လက္ပစ္ကူးရင္း ငါက်ရႈံးခဲ့ျပီ။
.
ရင္ကြဲပက္လက္ေႏြထဲက
ငါ့ေအာ္ဟစ္သံေတြတဆံုးမွာ
စပါးႏွံေတြရင့္မွည့္ကုန္ၾကျပီ။
.
မိုင္မ်ားစြာအေဝးဆီ..
ေတးသံေတြ ခရီးထြက္သြားၾက
ဟန္းနီးမြန္းဆိုတဲ့ စကားလံုးကို
ငါ့အဘိဓါန္ထဲက စာမ်က္ႏွာေတြထဲ
စုတ္ျဖဲလို႔ထားခဲ့မယ္။
.
ႏွစ္ပါးသြားျပဇာတ္ဆိုတာ..
ထိုင္ေငးဖုိ႔မဟုတ္ဘူး။
ကိုယ္တိုင္ပါဝင္ကျပဖို႔
ဆႏၵေတြ..
ေဟာဒီကမၻာထဲမွာ နစ္ျမဳပ္ဝင္ေနခဲ့တာ
အသေခ်ၤၾကာခဲ့။
ငါမင္းကို ေအာ္ေခၚေနခဲ့တာ
အသေခ်ၤၾကာခဲ့။
တစ္မိနစ္၊ တစ္စကၠန္႔ေလးေတြၾကားထဲမွာေတာင္
မင္းအသံကို ငါရွာမေတြ႕ႏိုင္ေတာ့ဘူး။
.
ကံၾကမၼာကို ၾကိဳဖတ္လို႔ရရင္
တိမ္ေတြျဖစ္ထြန္းလာတဲ့အထိ
ငါ့ကိုယ္ငါ ေက်ာက္ခ်လို႔ထားခဲ့မိမွာပဲ
ေတြးတယ္။
.
ဒီျမစ္ကို ငါမကူးခတ္လိုက္ရဘူး
ငါးေတြကို ငါျမင္တယ္
ဒီေတာင္တန္းေတြကို ငါေငးေမာရံုပဲ ေက်နပ္ခဲ့ရ။
.
မင္းလည္းသိမွာပဲ
သံေျခက်င္းခတ္ထားတဲ့ လူ႔ဘဝအျဖစ္ကို
ငါၾကိမ္ၾကိမ္ျငင္းဆန္
ငါအၾကိမ္ၾကိမ္ လက္ခံခဲ့ရ
.
ၾကမ္းတမ္းလြန္းတဲ့ ႏူးညံ့မႈကို
ဇလီဖားတံုးေတြလို မ်ိဳသိပ္ခဲ့ရ
ရင္ဝအထိတက္လာတဲ့ ဆႏၵကို
ေက်ာက္ထြင္းက်ိန္စာအျဖစ္စေတးပစ္ခဲ့ရ။
ေက်ာက္တံုးေတြထဲမွာ ငါ့အတၱေတြ နစ္ဝင္ေနတယ္
အျဖစ္အပ်က္ေတြဟာ ပံုျပင္ဆန္လြန္းေနတယ္
မိုးေရစက္ တစ္စက္ခ်င္းစီတိုင္းရဲ႕အဇၹ်တဟာ
ေမွာင္မိုက္ေနတယ္။
.
ကဗ်ာဆန္ေသာ ေန႔ရက္ေတြ..
ၾကာျဖဴေတြလိုပြင့္ခဲ့ျပီး ေက်ာက္ျဖစ္သြားခဲ့
ငါ့အာရံုေတြဟာ စြန္တစ္စင္းလို ျပတ္က်ခဲ့ပါျပီ
သူရဲေကာင္းဆန္တဲ့ သီခ်င္းကို ငါမုန္းခဲ့ပါျပီ။
.
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းတံဆိပ္ခတ္ႏွိပ္ထားတဲ့ ဖန္ခြက္အလြတ္ေတြထဲ
သိမ္းပိုက္ျခင္းဝိုင္နီနီေတြ ထည့္ေသာက္ရင္း
မင္းတစ္ေယာက္ မူးရီလို႔ေနျပီလား။
အဆိပ္ေတြကို ၾကည္ျဖဴတတ္သြားေတာ့မယ့္ မင္းရဲ႕ အနာဂတ္ကို
ငါၾကိဳမသိႏိုင္ေတာ့ဘူး။
.
ပိုးပုရြက္ေကာင္ေတြရဲ႕ ကိုက္ခဲမႈက
ငါ့အနားယူခ်ိန္ေတြကို သိမ္းပိုက္သြားျပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္း
ခ်ိပ္ပိတ္ထားခဲ့တဲ့ တံခါးကို ဖ်က္စီးပစ္ခ်င္တယ္။
.
မင္းကေတာ့ ေနာက္က်ေနတဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္မႈထဲမွာ
ကၽြဲတစ္ေကာင္လို လူးေနေတာ့မယ္
ၾကာျဖဴေတြကို ေလွာင္ရယ္ေနေတာ့မယ္
အမွားေတြဟာ အမွန္ေတြပဲလုိ႔ ယူဆေနေတာ့မယ္။
မစြန္႔လႊတ္ႏိုင္ဘူးဆိုိတဲ့ ႏိုင္ငံကို
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းနဲ႔ အေလ်ာ္အစားလုပ္ေနေတာ့မယ္
အတိတ္ကို သတိရေနတဲ့အခါ
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းဆိုတာ
ေနာက္က်ျခင္းလို႔ အမည္တပ္ေနေတာ့မယ္။
.
လူျဖစ္ရျခင္းက ပင္ပန္းလြန္းတယ္လုိ႔ထင္တယ္
ဖိနပ္တစ္ရံဟာ အိပ္မက္ေတြကို အေရာင္တင္ေပးတယ္
ခြင့္လႊတ္စိတ္နဲ႔ စုတ္ျဖဲခဲ့တဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ရဲ႕ ျပာေတြကို
လွလွပပေငးေနလိမ့္မယ္။
.
တိမ္ဝါေတြထြန္းတဲ့ ညေနထဲက..
တနယ္တေက်းဆန္တဲ့အရပ္ကို
အထီးက်န္က်န္ေငးေမာဖို႔လည္းမလိုေတာ့၊
ငုဝါေတြ တျဖည္းျဖည္းပြင့္လာမယ္
သံေဝဂေတြ တျဖည္းျဖည္း ရလာမယ္
မွန္ေတြဟာ မင္းသံသယကို ေျဖေလ်ာ့ေပးလိမ့္မယ္
အလိုမရွိေသာ ႏႈတ္ခမ္းရဲ႕ ပံုျပင္ဆန္ဆန္ ေတးဂီတကို
ယစ္မူးသာယာေနလိမ့္မယ္။
ႏွစ္ပါးသြားျပဇာတ္ထဲက မင္းသမီးေလးလို
အကအလွေတြနဲ႔ ရင္တကာကို တုန္ရင္ေစခဲ့ျပီးေနာက္
ႏွစ္ပါးသြားျပဇာတ္ဆန္ခဲ့တယ္။
.
မင္းရဲ႕ လွ်ိဳ႕ဝွက္ေသာဂီတကို
ငါနားေထာင္ခဲ့သင့္တယ္။
ငါဟာ..
မင္းကိုယ္တိုင္ေထြးပိုက္တီးခတ္ေနခဲ့တဲ့
တူရိယာတစ္လက္လည္း ျဖစ္သင့္တယ္။
.
အခ်ိန္ေတြကုန္လြန္ခဲ့ပါျပီ
ေလာင္းေလွကေလးဟာ လကမၻာဆီခရီးထြက္ခဲ့ပါျပီ
ငါယစ္မူးေနေသာ အေမွာင္ေတြဟာလည္း အက္ကြဲခဲ့ပါျပီ။
.
ကံၾကမၼာဟာ..
စစ္သူၾကီးတစ္ေယာက္လို ငါ့ရင္ကိုပ်က္စီးေစဖုိ႔
ဗ်ဴဟာေတြကၽြမ္းက်င္လြန္းလွရဲ႕။
ေမွာင္မိုက္ေသာတြင္းထဲက ဖားငယ္ကေလးလို
ငါဟာ သိမ္ငယ္မႈပန္းပြင့္တို႔ တလႊားလႊားပြင့္ေဝလုိ႔။
.
ယူကလစ္ေတာနဲ႔ တူပါေသာ
အခက္အလက္ကေလးေရ..
စြန္႔လႊတ္ျခင္းက်မး္စာဟာ သက္ဝင္ေျပာင္ေျမာက္ခဲ့ျပီ။
ေန႔အလင္းနဲ႔တူေသာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာထဲမွာ
ညရဲ႕အေငြအသက္ေတြေရာေႏွာ၊
အရာရာဟာ သမိုင္းပံုျပင္ဆန္ခဲ့ပါျပီ။
.
ငါဟာ သက္ရွိလား၊ သက္မဲ့လား မသိေတာ့၊
နံရံေပၚက..
ခ်စ္ျခင္းဖြဲ႔စာသားေတြကို ေငးေမာရင္း
ေခတ္အဆက္ဆက္ခ်စ္သူေတြရဲ႕ သေကၤတေတြထဲမွာ
အမည္မဲ့သူရဲေကာင္းၾကီးျဖစ္ေနခဲ့တဲ့ အေၾကာင္း
ေန႔ကိုလည္း ေျပာျပ၊ ညကိုလည္း ေျပာျပ
ေလထုထဲက ပန္းရနံ႔ေတြကိုလည္း ေျပာျပ
လမ္းေဘးမွာ ေလလြင့္ေနတဲ့..
တိရိစာၦန္ကေလးေတြနဲ႔ စကားစျမည္မွာ
ငါ့အတိတ္တုိ႔အတြက္ ရြာတဲ့မိုးေတြသည္းခဲ့ရတယ္။
.
အခုထိပါပဲ..
ငါ့တူရိယာေတြမွာ
ဆင္ျမန္းထားခဲ့တဲ့ သတၱဳဳၾကိဳးေတြထဲ..
မင္းဝိဥာဥ္ေတြ နစ္ဝင္လုိ႔။
.
အႏုသုခုမေတြ ေပ်ာက္ဆံုးတဲ့အခါ
ေဟာင္းႏြမ္းေလးေသာ ျပကၡဒိန္ေတြကို
အျပန္ျပန္လွန္ရွာေဖြမိတယ္။
ေန႔၊ ရက္ ၊ သကၠရာဇ္ေတြ လြန္းသီတဲ့ ၾကိဳးနဲ႔
ငါ့ကမၻာကိုခ်ည္ခဲ့တဲ့ ပြင့္ဖတ္လႊာေတြထဲ
မင္းမ်က္ႏွာေတြ အၾကိမ္ၾကိမ္ ျမင္မက္ခဲ့။
.
ေျခာက္ေသြေနတဲ့ သစ္ပင္ေတြဟာ ငါ့အကကို ခိုးယူသြားတယ္
တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ ညရဲ႕လမ္းေတြဟာ ငါ့အထီးက်န္မႈကို ခိုးယူသြားတယ္
လစ္ဟာေနတဲ့ ဝိုင္ပုလင္းေတြဟာ ငါ့မ်က္ရည္ကို ခိုးယူသြားတယ္။
.
ေန႔ရက္ မနက္ေတြေရာက္တိုင္း
ငါ့ရင္ခုန္သံအလံေတာ္ဟာ စိုစြတ္ေနလ်က္..
တလြင့္လြင့္မလူႏိုင္ေတာ့ပါ။
.
သစ္ရြက္ေတြေခၚေဆာင္ရာအတိုင္း
ျမိဳ႕ရဲ႕ေျခာက္ကပ္ေနတဲ့ အပိုင္းေတြဆီေရာက္တဲ့အခါ
လမ္းမေတြထဲ နစ္ျမဳပ္ေနတဲ့ ေက်ာက္စရစ္ခဲေတြထဲမွာ
ငါ့ကိုယ္ငါရွာေဖြေနရေပါ့။
.
လမ္းေတြဟာေဝးတယ္။
ငါအလြတ္က်က္မွတ္ထားတဲ့ ေျမပံုေတြရဲ႕ ရတနာသိုက္ဆီ
ဘယ္သူက အရင္ေရာက္ႏွင့္တာလဲ။
ငါ့ကိုညႊန္ျပေနတဲ့ လက္ေတြဟာ
ဘယ္ဆီက လာခဲ့ၾကတာလဲ။
ငါ့ကိုမျပဳစားႏိုင္ေတာ့တဲ့ ငုဝါေတြဟာ
အက္ကြဲေနၾက။
.
အသီးအႏွံေတြဟာ
အဆိပ္အပင္းေတြအျဖစ္ ေျပာင္းလဲသြားၾက။
ငါ့ရမၼက္အတြက္ ေမာ့ေသာက္တဲ့
အဝါရည္ေတြအကုန္္လံုး ဆြံ႔အသြားၾက။
အၾကည္ေရာင္ေတြဟာ..
ကႏၱရထဲက သဲေတြနဲ႔ လူးလိွမ့္လို႔..
ငိုယိုေအာ္ဟစ္ၾက။
ဆူးပင္ေတြဟာ
ေျခကုန္လက္ပန္းက်ေနၾက။
တိမ္ေတြဟာ မာေက်ာလို႔
ေျမျပင္ဟာ အေငြ႔ပ်ံကုန္ၾကတဲ့
အဲဒီလိုအခ်ိန္အခိုက္အတန္႔ေတြသာ
တစ္ကုိယ္ရည္တကာယ ညေတြကို
စည္းေႏွာင္ထားၾကေတာ့တယ္။
.
မင္းသိရဲ႕လား
သိေလာက္ပါ့မလား
ေဝးကြားျခင္းဆိုတာရဲ႕အေနာက္မွာ
ေဝးကြာျခင္းလိႈင္းေတြ တဝုန္းဝုန္း႐ိုက္ခတ္
ငါ့ႏြားေျခရာခြက္ဟာ မုန္တိုင္းကမၻာထန္ခဲ့ၿပီ။
.
မခံႏိုင္ဘူး..
အ႐ူးတစ္ပိုင္းဆိုတဲ့ ဂီတဟာ
တရားလက္လြတ္ ကြၽံဝင္ျခင္းစိတ္သဒၵါဆီက
လာတယ္။
ငါ့ဘဝထဲ..
ဘယ္စကားလံုးနဲ႔ ၿငိၿငိ
ဂီတသံျဖစ္ေပၚရာ ဌာနဟာ
မင္းဆိုတဲ့ အေၾကာင္းတရားနဲ႔..
လြန္ေလၿပီးေသာ ၾကည္ႏူးျခင္းျမစ္ေရစီးသံဟာ
ေဖာင္ဖြဲ႔ျခင္းခံရၿပီးတဲ့ေနာက္
သမာဓိအက်ႌဟာ ေခ်းအလိမ္းလိမ္းနဲ႔ ေပေရကုန္ၾက။
.
ငါ့သီခ်င္းသံသင့္တဲ့ ငွက္အမ်ိဳးအေပါင္းတို႔
အိမ္ျပန္လမ္းေပ်ာက္ကုန္ၾက။
ငါ့သုခုမကို လိပ္ျပာေတြေတာင္ ေၾကာက္ရြံ႔ၾကေတာ့တယ္။
.
ညေနခင္းအစင္းစင္းအေပၚ ငါ့စိတ္မိုးေတြရြာက်
လွလွပပသက္တန္႔ေတြ ခင္းထားတဲ့
ရထားသံလမ္းေတြဆီက ညည္းညဴသံကို ငါၾကားတယ္။
ေသာက္လက္စ ခ်ိဳရီေဝေသာ အခါးေတြဟာ
ငါ့ရင္ထဲမွာ ကခုန္ေနၾကတယ္
ျမစ္ကိုၾကည့္ရင္း မူးေနေပါ့။
.
က်ိန္စာဟာ လွလွပပ
ငါ့အေဆာင္အေယာင္ဟာ ငါ့အရူးစိတ္သာျဖစ္တယ္။
ဝင့္ဝဲေနတဲ့ ျပာေတြဟာ
ငါ့ဝိဥာဥ္ကို ေလွာင္ရယ္တယ္။
မခံမရပ္ႏိုင္..
ေအာ္ဟစ္ျမည္တမ္းျခင္း ေတးသံဟာ
တိတ္ဆိတ္လြန္းလွပါလား၊
ေၾကာက္မက္ဖြယ္။
.
ကံၾကမၼာဟာ ရုပ္ရွင္တစ္ကားလိုမဟုတ္
ေလႏွင္ခရီးဟာ ပ်က္စီးျခင္းငါးပါးနဲ႔
ငါ့သမာဓိဟာ ငါ့ကို ခြက္ထိုးခြက္လွန္ရီေနေပါ့ကြယ္။
.
အမ်ိဳးအမည္မသိစိတၱဇျဖစ္တဲ့ စာရြက္ျဖဴကို စုတ္ျဖဲလိုက္တိုင္း
မီးပြားေတြ လွ်ံတက္လာတယ္။
အနာဂတ္ဟာ..
သိမ္းဆည္းထားတဲ့ တံဆိပ္ေခါင္းေတြနဲ႔ က်ပ္ခဲလို႔
ငါ့ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဟာ..
စာအိတ္ေတြထဲမွာ ေလွာင္ပိတ္ေနခဲ့ရ
မႈန္ကုပ္ကုပ္စာတိုက္ပံုးကေလးထဲမွာ
လဲေလ်ာင္းအိပ္စက္ေနခဲ့ရ
ငါ့ကိုယ္ငါ ရွာေတြ႕ဖို႔
အၾကိမ္ၾကိမ္ဖ်က္ဆီးခဲ့ရျပီးတဲ့ ဝိဥာဥ္ေတြဟာ
ယူကလစ္နံေတြရဲ႕ ျပဳစားမႈေအာက္မွာ
စမ္းေခ်ာင္းဆန္ခဲ့ရ။
.
သာယာတဲ့ ေတးသံေတြကို ညကမၻာထဲရွာၾကည့္မိေတာ့
ဖန္ကြဲစေတြပဲ ဟိုးအေဝးကလြင့္လာတယ္။
ငွက္ေတြရဲ႕ပံုတူဟာ
ႏွလံုးသားထဲက လြင့္စင္ေျပးထြက္ကုန္တဲ့
နာနာက်င္က်င္ ေတးသံေတြပါပဲ။
.
ဟယ္လင္ေရ...
ငါ့ရဲ႕ ကမၻာကုန္တိုင္ေအာင္ ဟစ္ေၾကြးစီးဆင္းေနခဲ့မယ့္
ျမစ္တစ္စင္းေရ..
ခရမ္းရင့္ေရာင္ဂီတေတြ
မင္းေတာင္တန္းေတြေပၚျဖတ္စီးေနျပီလား
ရိႈက္သံေတြဟာ မိုးျခိမ္းသံေတြလို အလႊာလႊာအထစ္ထစ္
အလိပ္လိပ္တက္ခဲ့ရ ျမင္ေလရာ ကြင္းျပင္တကာမွာ။
.
ဟယ္လင္ေရ..
မင္းသီခ်င္းသံေတြနဲ႔ က်စ္သီတဲ့ၾကိဳးေတြ
ငါ့အသည္းကို ဖ်စ္ညွစ္ယူငင္ ဆြဲေခၚၾကေပါ့။
နာတယ္..က်င္တယ္..ရက္စက္တဲ့ အေငြ႕အသက္နဲ႔
ငါ့ကိုထံုမႊမ္းထားတဲ့ ညေတြထဲ..
ငါ့ရုပ္ရည္နဲ႔ တူလွပါေသာ စုန္းသံေတြ
ေျခာက္ျခားထိတ္လန္႔ေနေစရဲ႕။
.
တစ္ဘက္မွာမင္းကို နတ္ေဒဝါေတြ ေကာင္းခ်ီးသံနဲ႔
တစ္ဘက္မွာ မင္းကို ျဂိဳလ္ေကာင္ဆိုးေတြ စုတ္ျဖဲမာန္ဖီျခင္းနဲ႔
ငါ့ဟယ္လင္ကို လႊတ္ေပးပါ..
ငါ့ဟယ္လင္ကို ယူသြားပါ..
ငါ့ဟယ္လင္ေရ ျငိမ္းခ်မ္းပါေစ
ေခၽြးသံရႊဲရႊဲ အနက္ေရာင္ေကာ္ေဇာ္ေပၚ
ငါဟာ အလူူးလူးအလိမ့္လိမ့္။
.
အဲဒီဝကၤပါထဲမွာ..
မင္းအသားအရည္ရဲ႕ ေရာင္စဥ္ေတြ
လင္းလက္လာလိုက္
ေမွာင္မိုက္သြားလိုက္
.
ငါ့မ်က္ဝန္းေတြက..
ျမင္ကြင္းေတြ နီးလာလိုက္၊ ေဝးသြားလိုက္
ငါတီးခတ္သမွ်ေသာ ေတးသံေတြဟာ
ငါ့အဖ်ားကို စုပ္ယူေနၾကေပါ့။
စိုစိုလက္လက္ႏႈတ္ခမ္းဟာ ဒ႑ာရီဆန္လြန္းရဲ႕ကြယ္။
ဘယ္လိုလက္ေတြက ေတာင္ကုန္းေတြကို ေခ်မြေနခဲ့မလဲ
ဘယ္လိုလက္နက္ေတြက
ပါးလႊာေသာသဘာဝကို စုတ္ျဖဲေနခဲ့မလဲ။
.
ယူက်ံဳးမရဘူးကြယ္
ငါဟာ ယူက်ံဳးမရတဲ့ ေသြးသားေတြ
ေလာင္စာလို..
တလိႈက္လိႈက္ တဟုပ္ဟုပ္ ဆူပြက္ေနခဲ့။
ငါ့ကိုယ္ငါ တိုက္ေလေသာ က်ိန္စာေတြ
ညကမၻာထဲ တဝုန္းဝုန္း တဒိုင္းဒိုင္း။
.
ငါ့အရိုင္းစိုင္းဆံုးေသာ သက္ရႈသံျပင္းျပင္းေတြ
သဘာဝေပါက္ပင္ေတြကို က်ိဳးေၾကပ်က္စီးတဲ့အထိ
ေလာင္မီးက်ေစခဲ့ေပါ့။
အကြဲကြဲအျပားျပားေသာ စိတ္ေတြ
ႏိုင္ငံအမႊားအမႊားတည္သလို
လိမ္က်စ္ေႏွာင္တည္းေနေသာ ငါ့အေသြးအသားကမၻာေတြ
စၾကၤာဝဠာအထိ ကၽြမ္းထိုးေမွာက္ခုံ
အမွားမွားအယြင္းယြင္း။
.
ခမ္းေနတဲ့ ျမစ္ထဲက ငါးေတြရဲ႕ရယ္သံဟာ
ေၾကာက္မက္ဖြယ္ ထစ္ခ်ဳန္းလုိ႔
ငါကူးခတ္ေနခဲ့တာ ဟယ္လင္ေရ...
.
လက္ဖဝါးေတြ..
က်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆုပ္ထားတဲ့အထဲ
ေကာက္ရိုးမွ်င္မွ်င္ေတြဟာ
မင္းရဲ႕အဓိပၸာယ္ေတြေၾကမြလို႔။
ေခ်ာင္းၾကည့္ေပါက္ေသးေသးေလးထဲက
မင္းမ်က္ႏွာတစ္ခါေလာက္ျမင္ရခ်င္တယ္။
.
နံရံေတြကိုငါ ေၾကာက္လြန္းလို႔ပါ..
ေၾကာက္မိေနတယ္။
ဝံပုေလြတစ္ေကာင္
မင္းကို စားသံုးေနတာ ေတြ႕တယ္
ေၾကာက္မက္ဖြယ္ေတာၾကီးထဲ
ဆူးေတြနဲ႔ျပည့္ေနေပါ့။
.
ငါ့အိပ္စက္ျခင္းကို ေခ်ာင္းၾကည့္ေနၾကတယ္
ငါဟာ မလႈပ္မယွက္
ဟယ္လင္..ဟယ္လင္..အား..။
.
ေခ်ာက္ကမ္းပါးၾကီးေပၚ ငါတက္သြားတယ္
ေနရာအႏွံ႔မွာ မင္းကို စားသံုးေနၾကတဲ့ ဝံပုေလြေတြ
ငါ့ကိုလွမ္းၾကည့္ၾကေပါ့..။
တိမ္ေတြေပၚမွာ..
မင္းက ျပဇာတ္ကို ဟားတိုက္ရယ္ေမာလို႔..
ဟယ္...လင္...ေရ... ဟယ္လင္..ေရ...လို႔
ငါဟာ ထိတ္လန္႔တၾကား..ေအာ္ေနခဲ့။
.
ဟယ္လင္ေရ...
ငါ့နားေတြ...ငါ့နားေတြကို ျပန္ေခၚေပးပါ
ငါ့နားေတြကို ျပန္ေခၚေပးပါဟယ္လင္။
ဆူးေတြအျပည့္နဲ႔ မ်က္ႏွာက်က္မွာ..
အဝါေရာင္ကေလးငယ္ေလးတစ္ေယာက္ ငါ့ကို
ေခ်ာက္ျခားဖြယ္ၾကည့္ေနတယ္..ၾကည့္ေနတယ္..။
.
ေက်ာ္ညိဳေသြး