ေခ်ာကလက္အက္ေဆး

ေခ်ာကလက္အက္ေဆး
gravatar

ဂစ္တာ တစ္လက္ ေရာင္းရန္ရွိသည္

ဂစ္တာ တစ္လက္ ေရာင္းရန္ရွိသည္



ျပန္ေတြ႕မယ္ ဂၽြန္ေဆာရီ…
အသားမာတက္ခဲ႔တဲ႔ လက္က အသားႏုေတြတက္ခဲ႔ေပါ႔
ကား ႏွစ္ဆင္႔ သံုးဆင္႔ စီးရမယ္ ဆိုလို႔
ဘတ္စ္ကားေပၚ စံုမွိတ္လို႔ တက္လိုက္တယ္။
ပါးစပ္ထဲ ျမံဳထားတဲ႔ အရာေတြ ေထြးထုတ္ပစ္လိုက္ျပီးလည္း
အကင္းမေသ ေသးေတာ႔ ျပန္ျပန္ျပီး ျပည္႔ျပည္႔လာတယ္
နည္းနည္းပဲေလ မ်ိဳခ်လိုက္တာေပါ႔ ေအးေဆးပါ။
အေတြးေတြနဲ႔ အလြင္႔ေတြက ပခံုးလာသပ္တဲ႔အခါ ေျပလည္သြားလိမ္႔မေပါ႔။
ဒီလိုပဲ ဂၽြန္ေဆာရီ
မျဖစ္သင္႔တာေတြ ျဖစ္ခဲ႔ျပီးေနာက္
ငါတို႔ ဖိနပ္ေတြပဲ “ငါတို႔ကို မစြန္႔ပစ္ပါနဲ႔” လို႔
ေတာင္းပန္ တိုးလွ်ိဳးၾကတာပဲ။
ရွား နဲ႔ ေခ်ာ႔ကလက္ေရာင္ ေဘးလြယ္အိတ္ကေလးကို လြယ္ျပီး
လမ္းေလွ်ာက္တဲ႔အခါ…
မင္းကို သတိရတယ္ ဂၽြန္ေဆာရီ
တခ်ိဳ႕ အႏုပညာေတြက လမ္းဆံုးေရာက္ေနျပီလား
ဒီ Model ေတြ သိပ္ရိုးသြားတဲ႔အခါ
ဘယ္လို စံ သတ္မွတ္ခ်က္ေတြနဲ႔ ဘယ္လို ပါေဖာမန္႔စ္ မ်ိဳးနဲ႔
ထိုးထြက္လာမလဲဆိုတဲ႔ ဂ်န္နေရးရွင္း ဂက္ပ္ ကို
မသိႏိုင္ေသးဘူး။
တခ်ိန္ခ်ိန္မွာေပါ႔…
နံပါတ္ေတြ ဓါတ္ပံုေတြနဲ႔ ယွဉ္ တြဲ ေဖာ္ျပထားတဲ႔
အႏုပညာျပခ်က္ တစ္ခုကို ျမင္ေတြ႕ရမယ္လို႔ ထင္သလား
မင္း အတြက္ေျပာတာ ဟန္နီ
မင္းဖိနပ္ကေလးအတြက္ ၾကိဳးညွိပါ။
မင္း ဖိနပ္ တစ္ရံျပီး တစ္ရံ လဲတိုင္း
အဲဒီဖိနပ္ေလးေတြ အတြက္ သီခ်င္း တီးပါ။
ငါတို႔ အခုက စျပီး….
တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ဘာစကားမွ မေျပာၾကေတာ႔ဘူးေနာ
ခြင္႔မေတာင္းပဲ မင္းအနားက ထျပန္သြားတဲ႔ အခါ
မင္းလည္းပဲ မင္းကိုင္ထားတဲ႔ သစ္ရြက္ကေလးကို မႈတ္လို႔ ေဖ်ာ္ေျဖပါ။
ေနာက္ထပ္ သစ္ရြက္ေတြ ေၾကြလာတဲ႔အခါ
ဒီလမ္းကေလး ေပၚက ငါနင္းေလွ်ာက္ဖူးတဲ႔ ေျခရာေတြကို ဖံုးသြားမွာေပါ႔
အခုေန မင္းမ်က္ႏွာကို မျမင္ရလို႔ ငါအကၤ် ီအျဖဴေလး ၀တ္ထားဆဲပါ။
မင္းႏႈတ္ခမ္းေပၚက အခြက္ကေလးမွာ
ငါ႔သီခ်င္းေတြ အိပ္စက္ၾကျပီေလ။
သစ္ရြက္ကေလးကို ဆက္ျပီး မႈတ္ေနဦး
ငါကေတာ႔ ဦးထုပ္ကေလး ေဆာင္းလို႔ ဟိုး ေတာင္ကုန္းေပၚ တက္လိုက္ဦးမယ္ေလ…။
သစ္ရြက္ကေလးကို မႈတ္လိုက္ဦး ေဆာရီ။
Fighting!


ေက်ာ္ညိဳေသြး